logoRSS
 
 

Czy tak na prawdę znam siebie?

Kategoria: Artykuły, dodał: Izabela Sikora, 03.01.2010, odsłon: 23395, druk

Cykl "Poznać siebie" będzie dotyczył poznawania własnej osobowości, "realnego ja" z własnymi wadami i zaletami. Prawdziwy obraz naszej osoby pomoże nam w ciągłym wzrastaniu i wewnętrznym rozwoju, który może dokonywać się jeśli tylko zgodzicie się na to... Jeśli zainteresujecie się tym, co się w was dzieje, co obecnie przeżywacie. Może ktoś powie, że to przecież oczywiste. Jednak nie jest to takie proste... (E. Sujak). Z własnego doświadczenia wiecie, że mając dobre intencje i pragnienia zostajecie źle osądzeni, niesłusznie potraktowani a nawet zdarza się obmowa i oszczerstwa. Są to bardzo przykre doświadczenia niesprawiedliwości, niezrozumienia, braku zaufania, niepokoju, a nawet poczucia zagrożenia.Prawda, wychowano nas ukazując ideał "człowieka, który zapomina o sobie", człowieka, który angażuje się w działalność dla dobra innych, przy czym dobro to stawia wyżej niż swoje własne, a przecież bliźniego należy kochać jak samego siebie... Zapomnienie o sobie jest dość groźne - tracimy niezbędny dla samooceny moralnej kontakt z samym sobą, doznajemy zaskoczenia negatywnymi uczuciami, które przecież "nie powinny" nam się zdarzyć, "nie wiemy jak to się stało", że popełniamy czyny, mówimy słowa, które gorąco potępiamy u innych...

Bez takiego, otwarcia się, poznania siebie stajemy się niezdolni do zrozumienia innych. Wewnętrzna droga od "takim chciałbym być" do "taki jestem" przebiega poza świadomością. Przeważnie wierzymy ,że dobrze pracujemy, jesteśmy dobrzy dla innych, bo mamy dobre chęci i zamiary, ale liczy się prawda, a nie ocena. Prawda jest wyzwalająca jednak dotarcie do niej jest trudne, wymaga odwagi i podjęcia ryzyka otwarcia się przed samym sobą i przed drugim człowiekiem. Poznawanie siebie to nie osądzanie siebie - to poznanie swoich talentów, nabycie szacunku do siebie, który niekiedy chroni nas przed zachowaniami "poniżej własnej godności". Czy miłość do samego siebie to egoizm? Co to znaczy kochać siebie? Co znaczy akceptować siebie? Czy potrafimy odpowiedzieć sobie na te pytania?... No właśnie... Miłość siebie nie jest czymś tak oczywistym jak nam się wydaje, chociaż zawarta jest w przykazaniu. W pewnym sensie łamiemy je nawet wtedy gdy mówimy ze jesteśmy nic nie warci... gdy siebie nienawidzimy, gardzimy sobą, nie doceniamy swoich talentów, możliwości i umiejętności. Czy Bóg stworzył nas istotami nic nie wartymi, niezadowolonymi z siebie?... Bóg dał nam rozum, intuicje, którą często lekceważymy, korzystajmy więc z tych darów, bo konflikty same się nie rozwiążą, ani nie liczmy na to, że Bóg je za nas rozwiąże...

Zacznijmy kochać siebie! Kwadrans samotności i ciszy, bez radia, telewizji, na zastanowienie się - czego tak naprawdę pragnę, co chcę zmienić, co dzieje się w moim sercu? Jeżeli zastanowimy się nad tymi pytaniami i spróbujemy na nie odpowiedzieć rozpoczniemy ciekawą i inspirującą przygodę naszego życia.
W niektórych artykułach chciałabym zaproponować Wam krótkie ćwiczenie dotyczące poznawania własnej osobowości, lub tekst do medytacji, a także ciekawe książki, które m.in. są dla mnie inspiracją w pisaniu tych treści. Bardzo polecam książkę Elżbiety Sujak "Rozważania o ludzkim rozwoju".
Na koniec proponuję, znany może, fragment tekstu z 1692 roku pt. "Desiderata". Czytajcie go codziennie przed snem, lub na dobry początek dnia...

Przechodź spokojnie przez hałas i pośpiech i pamiętaj, jaki spokój można znaleźć w ciszy.
  • O ile to możliwe, bez wyrzekania się siebie, bądź na dobrej stopie ze wszystkimi.
  • Wypowiadaj swoja prawdę jasno i spokojnie i wysłuchaj innych (...)
  • Unikaj głośnych i napastliwych, są udręką ducha (...)
  • Niech twoje osiągnięcia i plany będą dla ciebie źródłem radości. Wykonuj swą pracę z sercem, jakkolwiek byłaby skromna; ją jedynie posiadasz w zmiennych kolejach losu.
  • Bądź sobą zwłaszcza nie udawaj uczucia, ani nie podchodź cynicznie do miłości(...).
  • Przyjmuj spokojnie co ci lata doradzają, z wdziękiem wyrzekając się spraw młodości.
  • Rozwijaj siłę ducha, aby mogła cię osłonic w nagłym nieszczęściu(...)
  • Nie dręcz się tworami wyobraźni.
  • Obok zdrowej dyscypliny bądź dla siebie łagodny. Jesteś dzieckiem Wszechświata nie mniej niż drzewa i gwiazdy. Masz prawo być tutaj (...)
  • Bądź uważny, dąż do szczęścia.
 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up