logoRSS
 
 

Bóg chce szczęscia człowieka -katecheza

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: WK, 26.09.2010, odsłon: 26340, druk

Temat:

Bóg chce szczęścia człowieka

Klasa:

2 GP

Cele:
  • Uczeń zna fragmenty Biblii o stworzeniu człowieka i pierwotnym stanie szczęścia
  • Uczeń rozumie, że zło którego doświadcza nie jest dziełem Boga
Wstęp:

Czego człowiek potrzebuje najbardziej na świecie? Czego każdy z nas pragnie? Zdrowia? Pieniędzy? Władzy? Miłości? A może … szczęścia? Co daje nam szczęście? Czym ono jest i czego potrzebuje, by być?
Filozofowie  przynajmniej od czasów Sokratesa dociekają natury szczęścia i jego osiągalności. Obydwa zagadnienia rozważane są w kontekście pytania czy szczęście zależy jedynie od życia filozoficznego, czy też zależy również od okoliczności życiowych. Zwłaszcza w starożytności rozumienie szczęścia było pochodną rozumienia ludzkiej natury. Napotykamy w związku z tym rozmaite stanowiska:

  • Jako pewien ideał, szczęście w życiu ziemskim jest nieosiągalne. Może ono jednak zostać osiągnięte jako nagroda za sprawowanie w życiu pozagrobowym (raj).
  • Według Arystotelesa szczęście to działanie zgodne z naturą. Ryby są szczęśliwe pływając, a ptaki latając. Ponieważ do natury człowieka należy przede wszystkim myślenie i tworzenie organizacji politycznej, najszczęśliwsze jest życie filozofa lub męża stanu. Arystoteles podkreślał też rolę zaspokojenia potrzeb fizjologicznych (uważał, że by być szczęśliwym trzeba być dobrze odżywionym)
  • Według chrześcijan absolutnym szczęściem jest bezpośredni kontakt z Bogiem – określany przez Tomasza z Akwinu jako wizja uszczęśliwiająca. Boecjusz pisał, że Bóg jest Szczęściem, a ludzie mogą być szczęśliwi dzięki uczestnictwu w szczęściu Boga.
  • Według nauk islamu szczęście jest związane z postępowaniem zgodnym z wolą Allaha – osoby prawe są szczęśliwe, zaś grzesznicy nieszczęśliwi – zarówno w życiu doczesnym jak i pozagrobowym.
  • Według nauk buddyzmu nie jest możliwe osiągnięcie szczęścia poprzez podążenie za pragnieniami, gdyż ich całkowite zaspokojenie jest niemożliwe. Jedynym sposobem na osiągnięcie trwałego szczęścia jest więc wyzbycie się owych pragnień. Osiąga się wówczas stan Nirwany.
Rozwinięcie:

Przypatrzmy się jak przedstawia Biblia stan szczęścia pierwszych ludzi:
"Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi». I rzekł Bóg: «Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona». I stało się tak. A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre." Rdz 1,27-31

W tej samej księdze nieco dalej, czytamy:
"Gdy Pan* Bóg uczynił ziemię i niebo, nie było jeszcze żadnego krzewu polnego na ziemi, ani żadna trawa polna jeszcze nie wzeszła - bo Pan Bóg nie zsyłał deszczu na ziemię i nie było człowieka, który by uprawiał ziemię i rów kopał w ziemi*, aby w ten sposób nawadniać całą powierzchnię gleby - wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia*, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą. Pierwotny stan szczęścia A zasadziwszy ogród w Eden* na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ulepił. Na rozkaz Pana Boga wyrosły z gleby wszelkie drzewa miłe z wyglądu i smaczny owoc rodzące oraz drzewo życia w środku tego ogrodu i drzewo poznania dobra i zła*. Z Edenu zaś wypływała rzeka, aby nawadniać ów ogród, i stamtąd się rozdzielała, dając początek czterem rzekom*.  (…) Pan Bóg wziął zatem człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby uprawiał go i doglądał. (…) Potem Pan Bóg rzekł: «Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam, uczynię mu zatem odpowiednią dla niego pomoc».  (…)  Wtedy to Pan sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie, i gdy spał wyjął jedno z jego żeber*, a miejsce to zapełnił ciałem.  Po czym Pan Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny, zbudował niewiastę. A gdy ją przyprowadził do mężczyzny,  mężczyzna powiedział:  «Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała! Ta będzie się zwała niewiastą, bo ta z mężczyzny została wzięta»*. Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem*. Chociaż mężczyzna i jego żona byli nadzy, nie odczuwali wobec siebie wstydu." Rdz 2,4b-25

Jednak człowiek odrzucił Boże szczęście i chciał szukać go poza Nim. Nieco dalej czytamy w księdze Rodzaju:
"(…) wąż  był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta lądowe, które Pan Bóg stworzył. On to rzekł do niewiasty: «Czy rzeczywiście Bóg powiedział: Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu?» Niewiasta odpowiedziała wężowi: «Owoce z drzew tego ogrodu jeść możemy, tylko o owocach z drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie wolno wam jeść z niego, a nawet go dotykać, abyście nie pomarli». Wtedy rzekł wąż do niewiasty: «Na pewno nie umrzecie! Ale wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło». Wtedy niewiasta spostrzegła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, że jest ono rozkoszą dla oczu i że owoce tego drzewa nadają się do zdobycia wiedzy. Zerwała zatem z niego owoc, skosztowała i dała swemu mężowi, który był z nią: a on zjadł.  A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; spletli więc gałązki figowe i zrobili sobie przepaski.  Gdy zaś mężczyzna i jego żona usłyszeli kroki Pana Boga przechadzającego się po ogrodzie, w porze kiedy był powiew wiatru, skryli się przed Panem Bogiem wśród drzew ogrodu." Rdz 3,1-8

Po swoim grzechu człowiek odczuł wstyd, żal i potrzebę ukrywania się przed Bogiem, mówi o tym ten fragment:
"Pan Bóg zawołał na mężczyznę i zapytał go: «Gdzie jesteś?»  On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się».  Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?»  Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem».  Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?» Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam»." Rdz 3,9-14

Bóg jednak nie pozostawił człowieka bez nadziei, obiecał mu zbawienie. Tę pierwszą zapowiedź zbawienia nazywamy PROTOEWANGELIĄ. Brzmi ona następująco:
"Wtedy Pan Bóg rzekł do węża:
«Ponieważ to uczyniłeś,
bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i polnych;
na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia.
Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie i niewiastę,
pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej:
ono zmiażdży* ci głowę,
a ty zmiażdżysz* mu piętę»." Rdz 3,15

Zreasumujmy:
Bóg stworzył świat z niczego Ten świat stworzony przez Boga od początku był dobry. Człowiek nosi w sobie podobieństwo do swojego Stwórcy. Od chwili stworzenia Bóg podtrzymuje świat w istnieniu. Powodem stworzenia człowieka była miłość. W raju człowiek miał przyjaźnić się z Bogiem, to w Nim było jego szczęście. Adam otrzymał pomoc w postaci niewiasty, którą określił "kością ze swej kości i ciałem ze swego ciała". Razem tworzą pierwszą wspólnotę i uzupełniają się wzajemnie jako człowiek. Zło pojawiło się wśród ludzi przez zawiść diabła, który nie mógł znieść szczęścia człowieka. Zło jako brak dobra, jest sprzeciwem wobec natury człowieka, w którą zostało wpisane dobro. Od chwili grzechu pierworodnego człowiek jest skłonny do popełniania grzechów.

Zakończenie:

Bóg stworzył człowieka do szczęścia. Ukrył w nim swój obraz i swoje podobieństwo. Człowiek jednak odrzucił oferowane mu szczęście i popełnił grzech. Ten pierwszy grzech nazywamy pierworodnym, gdyż skaził on nature człowieka i osłabił ją skłonnością do zła.

Notatka:

Uczniowie otrzymują kartki z następującą treścią (zał. 1):

"Przepisz i uzupełnij zdania, tę kartkę potem oddaj w nienaruszonym stanie.
Bóg stworzył świat z NICZEGO Ten świat stworzony przez Boga od początku był DOBRY. Człowiek nosi w sobie PODOBIEŃSTWO do swojego Stwórcy. Od chwili stworzenia Bóg podtrzymuje świat w istnieniu. Powodem STWORZENIA człowieka była miłość. W raju człowiek miał PRZYJAŹNIĆ się z Bogiem, to w Nim było jego szczęście. Adam otrzymał pomoc w postaci NIEWIASTY, którą określił "kością ze swej kości i ciałem ze swego ciała". Razem tworzą pierwszą WSPÓLNOTĘ i uzupełniają się wzajemnie jako człowiek. Zło pojawiło się wśród ludzi przez zawiść DIABŁA, który nie mógł znieść szczęścia człowieka. Zło jako brak dobra, jest sprzeciwem wobec natury człowieka, w którą zostało wpisane dobro. Od chwili grzechu PIERWORODNEGO człowiek jest skłonny do popełniania grzechów."

Pojęcia:
  • Grzech pierworodny –pierwszy grzech ludzi w Raju, polegał na nieposłuszeństwie wobec zakazu Boga, skaził on naturę ludzką i uczynił podatną na zło.
  • Protoewangelia – pierwsza zapowiedź zbawienia jaką Bóg dał ludziom tuż po ich grzechu i przed wypędzeniem z Raju.
Cytaty:
  • Ze szczęściem czasami bywa tak jak z okularami, szuka się ich, a one siedzą na nosie. - Phil Bosmans
  • Nigdzie nie kupisz szczęścia, miłość daje je gratis. – Phil Bosmans
  • Ten, kto biedny i szczęśliwy, jest bogaty, że bardziej nie trzeba. - William Shakespeare (Szekspir)
  • Jeśli a oznacza szczęście, to a = x + y + z; x - to praca, y - rozrywki, z - umiejętność trzymania języka za zębami.  - Albert Einstein
  • Jest tylko jedno szczęście w życiu, kochać i być kochanym. - Aurore Dudevant (George Sand)
  • Najpewniejszym sposobem, by czuć się szczęśliwym, to sprawić, by ktoś inny był szczęśliwy.  - H. Jackson Brown, Jr.
  • Bardziej od pieniędzy, potrzebujesz miłości. Miłość to siła nabywcza szczęścia. - Phil Bosmans

 

Załącznik 1

Przepisz i uzupełnij zdania, tę kartkę potem oddaj w nienaruszonym stanie.
Bóg stworzył świat z …………………. Ten świat stworzony przez Boga od początku był ……………….………………… Człowiek nosi w sobie …………………………………… do swojego Stwórcy. Od chwili stworzenia Bóg podtrzymuje świat w istnieniu. Powodem ……………………… człowieka była miłość. W raju człowiek miał ………………………… się z Bogiem, to w Nim było jego szczęście. Adam otrzymał pomoc w postaci ……………………………, którą określił "kością ze swej kości i ciałem ze swego ciała". Razem tworzą pierwszą ……………………… i uzupełniają się wzajemnie jako człowiek. Zło pojawiło się wśród ludzi przez zawiść …………………………………, który nie mógł znieść szczęścia człowieka. Zło jako brak dobra, jest sprzeciwem wobec natury człowieka, w którą zostało wpisane dobro. Od chwili grzechu …………………………………… człowiek jest skłonny do popełniania grzechów.


Przepisz i uzupełnij zdania, tę kartkę potem oddaj w nienaruszonym stanie.
Bóg stworzył świat z …………………. Ten świat stworzony przez Boga od początku był ……………….………………… Człowiek nosi w sobie …………………………………… do swojego Stwórcy. Od chwili stworzenia Bóg podtrzymuje świat w istnieniu. Powodem ……………………… człowieka była miłość. W raju człowiek miał ………………………… się z Bogiem, to w Nim było jego szczęście. Adam otrzymał pomoc w postaci ……………………………, którą określił "kością ze swej kości i ciałem ze swego ciała". Razem tworzą pierwszą ……………………… i uzupełniają się wzajemnie jako człowiek. Zło pojawiło się wśród ludzi przez zawiść …………………………………, który nie mógł znieść szczęścia człowieka. Zło jako brak dobra, jest sprzeciwem wobec natury człowieka, w którą zostało wpisane dobro. Od chwili grzechu …………………………………… człowiek jest skłonny do popełniania grzechów.


Przepisz i uzupełnij zdania, tę kartkę potem oddaj w nienaruszonym stanie.
Bóg stworzył świat z …………………. Ten świat stworzony przez Boga od początku był ……………….………………… Człowiek nosi w sobie …………………………………… do swojego Stwórcy. Od chwili stworzenia Bóg podtrzymuje świat w istnieniu. Powodem ……………………… człowieka była miłość. W raju człowiek miał ………………………… się z Bogiem, to w Nim było jego szczęście. Adam otrzymał pomoc w postaci ……………………………, którą określił "kością ze swej kości i ciałem ze swego ciała". Razem tworzą pierwszą ……………………… i uzupełniają się wzajemnie jako człowiek. Zło pojawiło się wśród ludzi przez zawiść …………………………………, który nie mógł znieść szczęścia człowieka. Zło jako brak dobra, jest sprzeciwem wobec natury człowieka, w którą zostało wpisane dobro. Od chwili grzechu …………………………………… człowiek jest skłonny do popełniania grzechów.


Przepisz i uzupełnij zdania, tę kartkę potem oddaj w nienaruszonym stanie.
Bóg stworzył świat z …………………. Ten świat stworzony przez Boga od początku był ……………….………………… Człowiek nosi w sobie …………………………………… do swojego Stwórcy. Od chwili stworzenia Bóg podtrzymuje świat w istnieniu. Powodem ……………………… człowieka była miłość. W raju człowiek miał ………………………… się z Bogiem, to w Nim było jego szczęście. Adam otrzymał pomoc w postaci ……………………………, którą określił "kością ze swej kości i ciałem ze swego ciała". Razem tworzą pierwszą ……………………… i uzupełniają się wzajemnie jako człowiek. Zło pojawiło się wśród ludzi przez zawiść …………………………………, który nie mógł znieść szczęścia człowieka. Zło jako brak dobra, jest sprzeciwem wobec natury człowieka, w którą zostało wpisane dobro. Od chwili grzechu …………………………………… człowiek jest skłonny do popełniania grzechów.


Przepisz i uzupełnij zdania, tę kartkę potem oddaj w nienaruszonym stanie.
Bóg stworzył świat z …………………. Ten świat stworzony przez Boga od początku był ……………….………………… Człowiek nosi w sobie …………………………………… do swojego Stwórcy. Od chwili stworzenia Bóg podtrzymuje świat w istnieniu. Powodem ……………………… człowieka była miłość. W raju człowiek miał ………………………… się z Bogiem, to w Nim było jego szczęście. Adam otrzymał pomoc w postaci ……………………………, którą określił "kością ze swej kości i ciałem ze swego ciała". Razem tworzą pierwszą ……………………… i uzupełniają się wzajemnie jako człowiek. Zło pojawiło się wśród ludzi przez zawiść …………………………………, który nie mógł znieść szczęścia człowieka. Zło jako brak dobra, jest sprzeciwem wobec natury człowieka, w którą zostało wpisane dobro. Od chwili grzechu …………………………………… człowiek jest skłonny do popełniania grzechów.

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up