logoRSS
 
 

Człowiek odpowiadający Bogu

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: WK, 07.02.2011, odsłon: 42760, druk

Temat:

Człowiek odpowiadający Bogu

Klasa:

3GP

Cele:
  • Uczeń wie czym jest wiara i jakie są jej cechy
  • Uczeń rozumie, że wiara bez rozumu nie jest pełnym sposobem na poznanie Boga
Wstęp:

Wiara jest bardzo powszechna w naszym świecie. Przedstawiciele różnych religii wierzą w swoich bogów, ateiści wierzą, że nie ma żadnego boga, a ekolodzy wyznają wartości, które mają chronić ziemię nawet kosztem ludzkości.
Wiara ma ogromny wpływ na życie wyznających ją ludzi. To w co wierzysz kształtuje twój światopogląd i ustanawia hierarchię twoich wartości – pokazuje co jest ważne dla ciebie. Każdy szuka sobie podobnych ludzi, przyjaciół, znajomych o tych samych poglądach.
Religia ma trzy podstawowe filary: doktrynę, kult oraz wspólnotę. Obecność  tych elementów zakłada wiarę jako fundament. Wspólnota ludzi wierzących,  wyznających i żyjących według  tych samych wartości (doktrynę), oddaje cześć swemu Bogu(kult).
Czym jest ta wiara i jakie ma cechy? Czy jest tylko moją sprawą w co wierzę? Czy jest mi aż tak potrzebna? A może uda mi się żyć bez niej?

Rozwinięcie:

Czym jest wiara i jaka jest definicja wiary.

Wiara to świadome i  dobrowolne, z pomocą łaski Bożej, uznanie za prawdę tego co Bóg o sobie objawił.

Wiara obejmuje dwa znaczenia: "wierzyć w coś" i "wierzyć komuś". Wiara chrześcijańska, to nie tylko uznanie, że Bóg jest, istnieje, ale to przede wszystkim uznanie za prawdę tego co On mówi o sobie i o nas.
Czy potrzebujemy wiary, czy można bez niej się obejść?
Życie człowieka nie znosi pustki, miejsce jakiegoś braku zastępuje coś innego, nie zawsze lepszego. Dziś widać to bardzo dobrze. Wielu ludzi odchodzi od wiary swoich ojców, a miejsce Boga zajmują inne wartości bliższe temu życiu i ciału. Już nie wierzy się w życie po śmierci, w obiecane szczęście i sens cierpienia na ziemi. Szuka się dzisiaj zabawy, radości i łatwego życia, bez bólu, bez cierpienia, bez przyszłości. Nie szuka się dzisiaj dobra drugiego człowieka, ale sposobu jak go pozbawić tego co ma.
Taki stan rzeczy zaistniał bo ludzie odeszli od wiary w Boga, w Jego uniwersalne prawa. Porzucili przykazanie: "Kochaj Boga i bliźniego jak siebie samego". Zastąpili je brzmiącym inaczej: "Kochaj tylko siebie", tak jakby nikt inny cię nie kochał. Dzisiaj człowiek nie czuje się kochany(!). Wierząc w Boga ale i Bogu nie ma poczucia pustki, czy osamotnienia. Bóg jest miłością, która szuka człowieka by się w nim rozlać. Serce wierzącego to "naczynie gliniane" często kruche i wyszczerbione, w którym znajduje swe miejsce Boża miłość.
Czy wiara to sprawa prywatna? Czy może osobista?
Wiara jest osobistą relacją do Boga i jako taka jest osobista. Jednak ta relacja wpływa na całe życie wierzącego, a poprzez jego obecność w różnych społecznościach wpływa na innych. Z tego powodu nie można powiedzieć, że jest rzeczą prywatną. To tak jakby powiedzieć, że działania seryjnego zabójcy są tylko jego prywatną sprawą, a przecież nie są(!).
Twoja wiara, umiłowanie prawdy, umiejętność współczucia, sprawiedliwość, hierarchia wartości i inne cechy właściwe ludziom wierzącym, wpływają na twoje otoczenie. Motywy człowieka wierzącego wybiegają daleko poza tylko swoje dobro i wygodę. Z tego powodu często są źle odbierane przez otoczenie, niezrozumiałe, traktowane jak dziwactwo.
Czy wiara przeczy rozumowi? Czy nauka zaprzecza istnieniu Boga?
W dzisiejszych czasach traktuje się wierzących jak ludzi zacofanych i ograniczonych umysłowo. przypisuje się im cechy, których często nie mają, np. głupotę czy naiwność. Często takiemu stanowi rzeczy winni są sami wierzący. Dlaczego? Bo sami przyjęli tezę przeciwników wiary, że rozum sprzeciwia się wierze. Nie jest tak(!).
Papież  Jan Paweł II w 1998 roku wydał encyklikę "Fides et ratio -Wiara  i rozum", w tym dokumencie pojawiają się już na wstępie takie słowa: "Wiara i rozum (Fides et ratio) są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego, aby człowiek — poznając Go i miłując — mógł dotrzeć także do pełnej prawdy o sobie".
Historia Kościoła pełna jest ludzi nauki, kultury i sztuki, którzy obok wiary odznaczali się także erudycją. To właśnie takie postacie jak Święty Paweł, Augustyn, Hieronim czy Tomasz z Akwinu odkrywały prawdy wiary zawarte tak w Biblii jak i w przyrodzie.
Jan Paweł II stwierdza, że "Nie ma (…) powodu do jakiejkolwiek rywalizacji między rozumem a wiarą: rzeczywistości te wzajemnie się przenikają, każda zaś ma własną przestrzeń, w której się realizuje". Celem nauki nie jest zaprzeczenie istnienia Boga, ale próba wyjaśnienia jak działa świat, który On stworzył.

Zakończenie:
  • Wiara to osobista relacja z Bogiem, to także uznanie za prawdę tego co On objawił.
  • Wiara jest potrzebna człowiekowi do poznania obiektywnej prawdy o sobie i otaczającym go świecie.
  • Wiara i nauka mają różne metody poznawania prawdy, poznają również inne jej aspekty. Człowiek posługuje się rozumem do poznania prawd wiary.
  • Wiara mimo, że jest osobista nie jest sprawą prywatną, gdyż z niej wypływają motywy działania człowieka.
Notatka:
Wiara to świadome i  dobrowolne, z pomocą łaski Bożej,
uznanie za prawdę tego co Bóg o sobie objawił.

Słowo wiara obejmuje dwa znaczenia: "wierzyć w coś" i "wierzyć komuś". Wiara chrześcijańska, to nie tylko uznanie, że Bóg jest, istnieje, ale to przede wszystkim uznanie za prawdę tego co On mówi o sobie i o nas. To zaufanie Bogu rodzi w sercach pokój i radość oczekiwania rzeczy przyszłych. Wyznawanie wiary w Boga jest dla chrześcijanina źródłem usprawiedliwienia i zbawienia.

To zawsze Bóg stoi u początku naszej wiary, wzywa nas do zaufania i powierzenia Mu naszego losu. Każdy wierzący ma obowiązek troszczyć się o wiarę i rozwijać ją korzystając z rozumu. Wypływające z wiary czyny oddziaływują na innych ludzi, w ten sposób osobiste przeżywanie relacji z Bogiem(wiara), przestaje być sprawą prywatną.

Cytaty:
  • Wiara źródłem usprawiedliwienia: "Gdzież więc podstawa do chlubienia się? Została uchylona! Przez jakie prawo? Czy przez prawo uczynków? Nie, przez prawo wiary. 28 Sądzimy bowiem, że człowiek osiąga usprawiedliwienie przez wiarę, niezależnie od pełnienia nakazów Prawa. 29 Bo czyż Bóg jest Bogiem jedynie Żydów? Czy nie również i pogan? Zapewne również i pogan. 30 Przecież jeden jest tylko Bóg, który usprawiedliwia obrzezanego dzięki wierze, a nieobrzezanego - przez wiarę" Rz 3,27-30
  • Wiara jest zbawcza: "9 Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że JEZUS JEST PANEM, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie*. 10 Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia." Rz 10,9n
  • Z czego rodzi się wiara: "17 Przeto wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa." Rz 10,17
  • Źródła objawienia: "1 Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, 2 a w tych ostatecznych dniach* przemówił do nas przez Syna." Hbr 1,1
  • Czym jest wiara: "1 Wiara zaś jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy. 2 Dzięki niej to przodkowie otrzymali świadectwo. 3 Przez wiarę poznajemy, że słowem Boga światy zostały tak stworzone, iż to, co widzimy, powstało nie z rzeczy widzialnych." Hbr 11,1-3
  • Wiara bez uczynków jest martwa: "Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy [sama] wiara zdoła go zbawić? Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba, a ktoś z was powie im: «Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta!» - a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała - to na co się to przyda? Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie. (...) Wierzysz, że jest jeden Bóg? Słusznie czynisz - lecz także i złe duchy wierzą i drżą.
    Chcesz zaś zrozumieć, nierozumny człowieku, że wiara bez uczynków jest bezowocna? Czy Abraham, ojciec nasz, nie z powodu uczynków został usprawiedliwiony, kiedy złożył syna Izaaka na ołtarzu ofiarnym? Widzisz, że wiara współdziałała z jego uczynkami i przez uczynki stała się doskonała. (...) Tak jak ciało bez ducha jest martwe, tak też jest martwa wiara bez uczynków.” Jk 2,14-26
  • Paweł VI o wierze "Wiara, właściwie mówiąc, jest odpowiedzią w dialogu z Panem Bogiem, odpowiedzią na jego słowo, na jego objawienie. Jest to owo "tak", pozwalające myśli Bożej wejść do naszej myśli; jest to przylgnięcie umysłu, rozumu i woli do jakiejś prawdy, którą uzasadnia nie bezpośrednia oczywistość naukowa, jak się to mówi, lecz przewyższająca wszystko transcendentna powaga pewnego świadectwa, które przyjąć jest rzeczą nie tylko rozumną, ale wewnętrznie logiczną na mocy dziwnego a życiowego przekonania, które sprawia, że akt wiary staje się bardzo osobisty i wewnętrznie zaspokajający." Paweł VI
  • Jan Paweł II o wierze: "Wiara i rozum (Fides et ratio) są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego, aby człowiek — poznając Go i miłując — mógł dotrzeć także do pełnej prawdy o sobie" JP2 Fides et ratio (1998)
  • Jan Paweł II o wierze: "Cechą wyróżniającą tekst biblijny jest przeświadczenie, że istnieje głęboka i nierozerwalna jedność między poznaniem rozumowym a poznaniem wiary. Świat i to, co w nim zachodzi, a także historia i różne doświadczenia w życiu narodu to rzeczywistości, które należy postrzegać, analizować i oceniać przy pomocy środków właściwych rozumowi, tak jednak, aby wiara nie została wyłączona z tego procesu. Wiara wkracza nie po to, by pozbawić rozum autonomii albo ograniczyć przestrzeń jego działania, lecz po to tylko, by uzmysłowić człowiekowi, że w tych wydarzeniach objawia się i działa Bóg Izraela. Dogłębne poznanie świata i dziejowych wydarzeń nie jest zatem możliwe, jeśli człowiek nie wyznaje zarazem wiary w Boga, który w nich działa. Wiara wyostrza wewnętrzny wzrok i otwiera umysł, pozwalając mu dostrzec w strumieniu wydarzeń czynną obecność Opatrzności. Znamienne są tu słowa z Księgi Przysłów: «Serce człowieka obmyśla drogę, lecz Pan utwierdza kroki» (16, 9). Znaczy to, że człowiek dzięki światłu rozumu potrafi rozeznać swoją drogę, ale może ją przemierzyć szybko, uniknąć przeszkód i dotrzeć do celu, jeśli szczerym sercem uznaje, że jego poszukiwanie jest wpisane w horyzont wiary. Nie można zatem rozdzielać wiary i rozumu nie pozbawiając człowieka możności właściwego poznania samego siebie, świata i Boga.(…) . Nie ma więc powodu do jakiejkolwiek rywalizacji między rozumem a wiarą: rzeczywistości te wzajemnie się przenikają, każda zaś ma własną przestrzeń, w której się realizuje." FR 2,16n (1998)
  • KKK o wierze: "176 Wiara jest osobowym przylgnięciem całego człowieka do Boga, który się objawia. Obejmuje ona przylgnięcie rozumu i woli do tego, co Bóg objawił o sobie przez swoje czyny i słowa.
  • 177 Wiara ma wiec podwójne odniesienie: do osoby i do prawdy; akt wiary odnosi się do prawdy przez zaufanie osobie, która o niej świadczy.
  • 178 Powinniśmy wierzyć nie w kogoś innego, jak tylko w Boga: Ojca, Syna i Ducha Świętego.
  • 179 Wiara jest nadprzyrodzonym darem Bożym. Aby wierzyć, człowiek potrzebuje wewnętrznych pomocy Ducha Świętego.
  • 180 Wiara jest aktem ludzkim, świadomym i wolnym, który odpowiada godności osoby ludzkiej.
  • 181 Wiara jest aktem eklezjalnym. Wiara Kościoła poprzedza, rodzi, prowadzi i karmi naszą wiarę. Kościół jest Matką wszystkich wierzących. "Nie może mieć Boga za Ojca, kto nie ma Kościoła za Matkę".
  • 182 "Wierzymy we wszystko, co jest zawarte w słowie Bożym, spisanym lub przekazanym, i co Kościół podaje do wierzenia jako objawione przez Boga"
  • 183 Wiara jest konieczna do zbawienia. Potwierdza to sam Pan: "Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony" (Mk 16,16).
  • 184 "Wiara jest przedsmakiem poznania, które uczyni nas szczęśliwymi w przyszłym życiu""

Karta Pracy do tematu: Wiara – człowiek odpowiadający Bogu (wersja dla katechety)

Przeczytaj poniższe teksty (potraktuj je jako testy źródłowe)

Wiara źródłem usprawiedliwienia

"Gdzież więc podstawa do chlubienia się? Została uchylona! Przez jakie prawo? Czy przez prawo uczynków? Nie, przez prawo wiary. 28 Sądzimy bowiem, że człowiek osiąga usprawiedliwienie przez wiarę, niezależnie od pełnienia nakazów Prawa. 29 Bo czyż Bóg jest Bogiem jedynie Żydów? Czy nie również i pogan? Zapewne również i pogan. 30 Przecież jeden jest tylko Bóg, który usprawiedliwia obrzezanego dzięki wierze, a nieobrzezanego - przez wiarę" Rz 3,27-30

Wiara jest zbawcza

 "9 Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że JEZUS JEST PANEM, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie*. 10 Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia." Rz 10,9n

Skąd bierze się wiara

"17 Przeto wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa." Rz 10,17

Źródła objawienia

"1 Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, 2 a w tych ostatecznych dniach* przemówił do nas przez Syna." Hbr 1,1

Czym jest wiara

"1 Wiara zaś jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy. 2 Dzięki niej to przodkowie otrzymali świadectwo. 3 Przez wiarę poznajemy, że słowem Boga światy zostały tak stworzone, iż to, co widzimy, powstało nie z rzeczy widzialnych." Hbr 11,1-3

Wiara bez uczynków jest martwa

„Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy [sama] wiara zdoła go zbawić?  Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba,  a ktoś z was powie im: «Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta!» - a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała - to na co się to przyda? Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie. (...) Wierzysz, że jest jeden Bóg? Słusznie czynisz - lecz także i złe duchy wierzą i drżą.

Chcesz zaś zrozumieć, nierozumny człowieku, że wiara bez uczynków jest bezowocna? Czy Abraham, ojciec nasz, nie z powodu uczynków został usprawiedliwiony, kiedy złożył syna Izaaka na ołtarzu ofiarnym? Widzisz, że wiara współdziałała z jego uczynkami i przez uczynki stała się doskonała. (...) Tak jak ciało bez ducha jest martwe, tak też jest martwa wiara bez uczynków.” Jk 2,14-26

Wiara odpowiedzią na Boże słowo

 "Wiara, właściwie mówiąc, jest odpowiedzią w dialogu z Panem Bogiem, odpowiedzią na jego słowo, na jego objawienie. Jest to owo "tak", pozwalające myśli Bożej wejść do naszej myśli; jest to przylgnięcie umysłu, rozumu i woli do jakiejś prawdy, którą uzasadnia nie bezpośrednia oczywistość naukowa, jak się to mówi, lecz przewyższająca wszystko transcendentna powaga pewnego świadectwa, które przyjąć jest rzeczą nie tylko rozumną, ale wewnętrznie logiczną na mocy dziwnego a życiowego przekonania, które sprawia, że akt wiary staje się bardzo osobisty i wewnętrznie zaspokajający." Paweł VI

Wiara i rozum

"Wiara i rozum (Fides et ratio) są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego, aby człowiek — poznając Go i miłując — mógł dotrzeć także do pełnej prawdy o sobie" JP2 Fides et ratio (1998)

Wiara i rozum razem poznają prawdę

 "Cechą wyróżniającą tekst biblijny jest przeświadczenie, że istnieje głęboka i nierozerwalna jedność między poznaniem rozumowym a poznaniem wiary. Świat i to, co w nim zachodzi, a także historia i różne doświadczenia w życiu narodu to rzeczywistości, które należy postrzegać, analizować i oceniać przy pomocy środków właściwych rozumowi, tak jednak, aby wiara nie została wyłączona z tego procesu. Wiara wkracza nie po to, by pozbawić rozum autonomii albo ograniczyć przestrzeń jego działania, lecz po to tylko, by uzmysłowić człowiekowi, że w tych wydarzeniach objawia się i działa Bóg Izraela. Dogłębne poznanie świata i dziejowych wydarzeń nie jest zatem możliwe, jeśli człowiek nie wyznaje zarazem wiary w Boga, który w nich działa. Wiara wyostrza wewnętrzny wzrok i otwiera umysł, pozwalając mu dostrzec w strumieniu wydarzeń czynną obecność Opatrzności. Znamienne są tu słowa z Księgi Przysłów: «Serce człowieka obmyśla drogę, lecz Pan utwierdza kroki» (16, 9). Znaczy to, że człowiek dzięki światłu rozumu potrafi rozeznać swoją drogę, ale może ją przemierzyć szybko, uniknąć przeszkód i dotrzeć do celu, jeśli szczerym sercem uznaje, że jego poszukiwanie jest wpisane w horyzont wiary. Nie można zatem rozdzielać wiary i rozumu nie pozbawiając człowieka możności właściwego poznania samego siebie, świata i Boga.(…) . Nie ma więc powodu do jakiejkolwiek rywalizacji między rozumem a wiarą: rzeczywistości te wzajemnie się przenikają, każda zaś ma własną przestrzeń, w której się realizuje." FR 2,16n (1998)

KKK o wierze

  • 176 Wiara jest osobowym przylgnięciem całego człowieka do Boga, który się objawia. Obejmuje ona przylgnięcie rozumu i woli do tego, co Bóg objawił o sobie przez swoje czyny i słowa.
  • 177 Wiara ma wiec podwójne odniesienie: do osoby i do prawdy; akt wiary odnosi się do prawdy przez zau-fanie osobie, która o niej świadczy.
  • 178 Powinniśmy wierzyć nie w kogoś innego, jak tylko w Boga: Ojca, Syna i Ducha Świętego.
  • 179 Wiara jest nadprzyrodzonym darem Bożym. Aby wierzyć, człowiek potrzebuje wewnętrznych pomocy Ducha Świętego.
  • 180 Wiara jest aktem ludzkim, świadomym i wolnym, który odpowiada godności osoby ludzkiej.
  • 181 Wiara jest aktem eklezjalnym. Wiara Kościoła poprzedza, rodzi, prowadzi i karmi naszą wiarę. Kościół jest Matką wszystkich wierzących. "Nie może mieć Boga za Ojca, kto nie ma Kościoła za Matkę" 50.
  • 182 "Wierzymy we wszystko, co jest zawarte w słowie Bożym, spisanym lub przekazanym, i co Kościół podaje do wierzenia jako objawione przez Boga"
  • 183 Wiara jest konieczna do zbawienia. Potwierdza to sam Pan: "Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony" (Mk 16,16).
  • 184 "Wiara jest przedsmakiem poznania, które uczyni nas szczęśliwymi w przyszłym życiu".

A teraz parę zadań J do przepisania do zeszytu(!)

Uzupełnij zdania:

Wiara jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy. Jest osobowym przylgnięciem człowieka do Boga, który się objawia. Wiara odnosi się więc do osoby i do prawdy. Rodzi się z tego co się słyszy. Od wiary zależy nasze zbawienie. Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia.

Uzupełnij krzyżówkę i wpisz hasło

P O R Ę K Ą             Jest … tych dóbr, których się spodziewamy
N A3 T U R A L N E       Objawienie przez przyrodę
Z B A W1 I E N I2 E       Jeżeli uwierzysz osiągniesz …
K O Ś C I Ó Ł           Wspólnota wierzących
R O Z U M               Obok wiary poznaje prawdę o Bogu i człowieku
R4 E L A C J Ą           Wiara jest osobistą … z Bogiem
F I D E S E T R A T I O Encyklika Jana Pawła II o relacji wiary i rozumu
Ś W I A5 D O M E   Wiara to dobrowolne i … uznanie za prawdę tego co Bóg objawił o sobie

Hasełko
W I A R A
1 2 3 4 5
  • Ułóż hasło reklamujące wiarę:

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

  • Notatka:

Wiara to świadome i  dobrowolne, z pomocą łaski Bożej, uznanie za prawdę tego co Bóg o sobie objawił.
Słowo wiara obejmuje dwa znaczenia: "wierzyć w coś" i "wierzyć komuś". Wiara chrześcijańska, to nie tylko uznanie, że Bóg jest, istnieje, ale to przede wszystkim uznanie za prawdę tego co On mówi o sobie i o nas. To zaufanie Bogu rodzi w sercach pokój i radość oczekiwania rzeczy przyszłych. Wyznawanie wiary w Boga jest dla chrześcijanina źródłem usprawiedliwienia i zbawienia.
To zawsze Bóg stoi u początku naszej wiary, wzywa nas do zaufania i powierzenia Mu naszego losu. Każdy wierzący ma obowiązek troszczyć się o wiarę i rozwijać ją korzystając z rozumu. Wypływające z wiary czyny oddziaływują na innych ludzi, w ten sposób osobiste przeżywanie relacji z Bogiem(wiara), przestaje być sprawą prywatną.

Dziękuję ci za trud jaki włożyłeś/aś w pracę na lekcji. Trzymaj się ciepło ;)

 

Karta Pracy do tematu: Wiara – człowiek odpowiadający Bogu (wersja dla ucznia)

Przeczytaj poniższe teksty (potraktuj je jako testy źródłowe)

Wiara źródłem usprawiedliwienia

"Gdzież więc podstawa do chlubienia się? Została uchylona! Przez jakie prawo? Czy przez prawo uczynków? Nie, przez prawo wiary. 28 Sądzimy bowiem, że człowiek osiąga usprawiedliwienie przez wiarę, niezależnie od pełnienia nakazów Prawa. 29 Bo czyż Bóg jest Bogiem jedynie Żydów? Czy nie również i pogan? Zapewne również i pogan. 30 Przecież jeden jest tylko Bóg, który usprawiedliwia obrzezanego dzięki wierze, a nieobrzezanego - przez wiarę" Rz 3,27-30

Wiara jest zbawcza

 "9 Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że JEZUS JEST PANEM, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie*. 10 Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia." Rz 10,9n

Skąd bierze się wiara

"17 Przeto wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa." Rz 10,17

Źródła objawienia

"1 Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, 2 a w tych ostatecznych dniach* przemówił do nas przez Syna." Hbr 1,1

Czym jest wiara

"1 Wiara zaś jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy. 2 Dzięki niej to przodkowie otrzymali świadectwo. 3 Przez wiarę poznajemy, że słowem Boga światy zostały tak stworzone, iż to, co widzimy, powstało nie z rzeczy widzialnych." Hbr 11,1-3

Wiara bez uczynków jest martwa

„Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy [sama] wiara zdoła go zbawić?  Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba,  a ktoś z was powie im: «Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta!» - a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała - to na co się to przyda? Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie. (...) Wierzysz, że jest jeden Bóg? Słusznie czynisz - lecz także i złe duchy wierzą i drżą.

Chcesz zaś zrozumieć, nierozumny człowieku, że wiara bez uczynków jest bezowocna? Czy Abraham, ojciec nasz, nie z powodu uczynków został usprawiedliwiony, kiedy złożył syna Izaaka na ołtarzu ofiarnym? Widzisz, że wiara współdziałała z jego uczynkami i przez uczynki stała się doskonała. (...) Tak jak ciało bez ducha jest martwe, tak też jest martwa wiara bez uczynków.” Jk 2,14-26

Wiara odpowiedzią na Boże słowo

 "Wiara, właściwie mówiąc, jest odpowiedzią w dialogu z Panem Bogiem, odpowiedzią na jego słowo, na jego objawienie. Jest to owo "tak", pozwalające myśli Bożej wejść do naszej myśli; jest to przylgnięcie umysłu, rozumu i woli do jakiejś prawdy, którą uzasadnia nie bezpośrednia oczywistość naukowa, jak się to mówi, lecz przewyższająca wszystko transcendentna powaga pewnego świadectwa, które przyjąć jest rzeczą nie tylko rozumną, ale wewnętrznie logiczną na mocy dziwnego a życiowego przekonania, które sprawia, że akt wiary staje się bardzo osobisty i wewnętrznie zaspokajający." Paweł VI

Wiara i rozum

"Wiara i rozum (Fides et ratio) są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego, aby człowiek — poznając Go i miłując — mógł dotrzeć także do pełnej prawdy o sobie" JP2 Fides et ratio (1998)

Wiara i rozum razem poznają prawdę

 "Cechą wyróżniającą tekst biblijny jest przeświadczenie, że istnieje głęboka i nierozerwalna jedność między poznaniem rozumowym a poznaniem wiary. Świat i to, co w nim zachodzi, a także historia i różne doświadczenia w życiu narodu to rzeczywistości, które należy postrzegać, analizować i oceniać przy pomocy środków właściwych rozumowi, tak jednak, aby wiara nie została wyłączona z tego procesu. Wiara wkracza nie po to, by pozbawić rozum autonomii albo ograniczyć przestrzeń jego działania, lecz po to tylko, by uzmysłowić człowiekowi, że w tych wydarzeniach objawia się i działa Bóg Izraela. Dogłębne poznanie świata i dziejowych wydarzeń nie jest zatem możliwe, jeśli człowiek nie wyznaje zarazem wiary w Boga, który w nich działa. Wiara wyostrza wewnętrzny wzrok i otwiera umysł, pozwalając mu dostrzec w strumieniu wydarzeń czynną obecność Opatrzności. Znamienne są tu słowa z Księgi Przysłów: «Serce człowieka obmyśla drogę, lecz Pan utwierdza kroki» (16, 9). Znaczy to, że człowiek dzięki światłu rozumu potrafi rozeznać swoją drogę, ale może ją przemierzyć szybko, uniknąć przeszkód i dotrzeć do celu, jeśli szczerym sercem uznaje, że jego poszukiwanie jest wpisane w horyzont wiary. Nie można zatem rozdzielać wiary i rozumu nie pozbawiając człowieka możności właściwego poznania samego siebie, świata i Boga.(…) . Nie ma więc powodu do jakiejkolwiek rywalizacji między rozumem a wiarą: rzeczywistości te wzajemnie się przenikają, każda zaś ma własną przestrzeń, w której się realizuje." FR 2,16n (1998)

KKK o wierze

  • 176 Wiara jest osobowym przylgnięciem całego człowieka do Boga, który się objawia. Obejmuje ona przylgnięcie rozumu i woli do tego, co Bóg objawił o sobie przez swoje czyny i słowa.
  • 177 Wiara ma wiec podwójne odniesienie: do osoby i do prawdy; akt wiary odnosi się do prawdy przez zau-fanie osobie, która o niej świadczy.
  • 178 Powinniśmy wierzyć nie w kogoś innego, jak tylko w Boga: Ojca, Syna i Ducha Świętego.
  • 179 Wiara jest nadprzyrodzonym darem Bożym. Aby wierzyć, człowiek potrzebuje wewnętrznych pomocy Ducha Świętego.
  • 180 Wiara jest aktem ludzkim, świadomym i wolnym, który odpowiada godności osoby ludzkiej.
  • 181 Wiara jest aktem eklezjalnym. Wiara Kościoła poprzedza, rodzi, prowadzi i karmi naszą wiarę. Kościół jest Matką wszystkich wierzących. "Nie może mieć Boga za Ojca, kto nie ma Kościoła za Matkę" 50.
  • 182 "Wierzymy we wszystko, co jest zawarte w słowie Bożym, spisanym lub przekazanym, i co Kościół podaje do wierzenia jako objawione przez Boga"
  • 183 Wiara jest konieczna do zbawienia. Potwierdza to sam Pan: "Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony" (Mk 16,16).
  • 184 "Wiara jest przedsmakiem poznania, które uczyni nas szczęśliwymi w przyszłym życiu".

A teraz parę zadań do przepisania do zeszytu(!)

Uzupełnij zdania:

Wiara jest ……… tych dóbr, których się ………, dowodem tych rzeczywistości, których nie ………. Jest osobowym ……… człowieka do Boga, który się ………. Wiara odnosi się więc do ……… i do ………. Rodzi się z tego co się ………. Od wiary zależy nasze ………. Jeżeli więc ustami swoimi ………, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim ………, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz ………. Bo ……… przyjęta wiara prowadzi do ………, a wyznawanie jej ……… - do zbawienia.

Uzupełnij krzyżówkę i wpisz hasło

                        Jest … tych dóbr, których się spodziewamy
   3                     Objawienie przez przyrodę
       1        2         Jeżeli uwierzysz osiągniesz …
                        Wspólnota wierzących
                        Obok wiary poznaje prawdę o Bogu i człowieku
 4                       Wiara jest osobistą … z Bogiem
                        Encyklika Jana Pawła II o relacji wiary i rozumu
       5          

Wiara to dobrowolne i … uznanie za prawdę tego co Bóg objawił o sobie

Hasełko
         
1 2 3 4 5

Ułóż hasło reklamujące wiarę:

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Notatka:

Wiara to świadome i  dobrowolne, z pomocą łaski Bożej, uznanie za prawdę tego co Bóg o sobie objawił.
Słowo wiara obejmuje dwa znaczenia: "wierzyć w coś" i "wierzyć komuś". Wiara chrześcijańska, to nie tylko uznanie, że Bóg jest, istnieje, ale to przede wszystkim uznanie za prawdę tego co On mówi o sobie i o nas. To zaufanie Bogu rodzi w sercach pokój i radość oczekiwania rzeczy przyszłych. Wyznawanie wiary w Boga jest dla chrześcijanina źródłem usprawiedliwienia i zbawienia.
To zawsze Bóg stoi u początku naszej wiary, wzywa nas do zaufania i powierzenia Mu naszego losu. Każdy wierzący ma obowiązek troszczyć się o wiarę i rozwijać ją korzystając z rozumu. Wypływające z wiary czyny oddziaływują na innych ludzi, w ten sposób osobiste przeżywanie relacji z Bogiem(wiara), przestaje być sprawą prywatną.

Dziękuję ci za trud jaki włożyłeś/aś w pracę na lekcji. Trzymaj się ciepło ;)

 

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up