logoRSS
 
 

Ufność w Panu - konspekt

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: WK, 08.12.2012, odsłon: 30592, druk

Temat:

Ufność  w Panu. Grzech i co potem?

Klasa:

1 GP

Cele:
  • Uczeń wie czym jest grzech
  • zna i rozumie właściwą postawę wobec grzechu i przebaczenia.
Wstęp:

Chciałbym przedstawić na wstępie cytat z pewnego forum (pisownia oryginalna):
„Napisano 27 listopad 2012 - 10:02
Ludzie popatrzcie kto chodzi jeszcze do koscioła?! Mochery-bo to juz maja we krwi,mlode dziewczyny-ktore sa pannami,bo nikt ich nie chce,a ida bo moze czekaja na cud,ze jakas kolezanka zostawila meza i beda mialy szanse na niego,bo swoja to te panny stare maja za paznokciami,a tak naprawde ludzie ktorzy sie modla ,robia to w kazdej chwili ,w domu,a pracy czy w samochodzie...moze to nie polega na tym zeby leciec i pokazac sie w kosciele bo kupilam sobie nowy plaszcz...ale tak powaznie,poczytajcie o tym co jest z nasza religia.Mieszkam za granica,ale z tego co widze,obserwuje,znam wielu ludzi ,wiele innych religi wyznaja,i kazda z nich ma swoje argumenty,a prawde jest taka ze my katolicy jestesmy najgorszymi ludzmi na ziemi,zawisc,zazdrosc,zlozyczenie...nikt teraz w potrzebie nie pomoze,uda lepiej ze nie widzi.a taki muzulmanin,praktykuje,oni sobie na wzajem pomagaja,jeden za drugim w ogien skoczy...trzymaja sie razem.w (…) jest miejsce gdzie spotykaja sie "Juhowi"(nie wiem jak to sie pisze wiec moge zrobic blad-sorry)Znacie kogos z tej wiary,azeby byl bezrobotny?bez srodkow do zycia? NIE! bo oni za soba stoja ,jeden drugiemu pomaga wcisnac sie do pracy,zeby mu pomoc.A my drodzy katolicy?zeby ktos nie zajal na stolka potraficie doprowadzic do zwolnienia drugiej osoby z pracy! TACY WLASNIE KATOLICY! Dla mnie to tez paranoja az tylu modlitw sie uczyc na blache,zwlaszcza do 8-9 latka,on nie ma nawet swiadomosci co sie dzieje,a jedyne co wie to to ze przenty beda duze i impreza.taka jest prawda o naszej religi.bylem ochrzczony,bylem u komuni nawet bierzmowanie mam ,nauki przedmalzenskie tez(nawet ciekawe byly-to nie nauka o sexie) ale nie zmuszajmy ludzi do wiary...Religia to w naszym przypadku wielki biznes glow kosciola.a kazdy niech wierzy w co chce!!!”

Czytając ten tekst ma się wrażenie, że nie warto chodzić do kościoła i wyznawać publicznie swojej wiary bo to tylko powierzchowna „zabawa” i hipokryzja. Autor tego wpisu oskarża katolików – czyli nas, o obłudę, brak przestrzegania przykazań, ogólnie o grzech.

Czy ma może rację? Czy jego słowa są prawdziwe? Czy nie ma ludzi sprawiedliwych? Czym w końcu jest grzech?

Rozwinięcie:

Kiedy czyta się Biblię można natrafić na słowa mówiące „Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. 9 Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, [Bóg] jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości. 10 Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki.” 1J 1,8-10

Wynika z tego fragmentu, że nie ma człowieka, który nie popełniłby grzechu. Każdy więc grzeszy, nie każdy się do grzechu przyznaje. W innym miejscu, w liście do Rzymian św. Paweł napisał: „23 (…)zapłatą za grzech jest śmierć” Rz 6,23

Czym jest grzech? Katechizm Kościoła Katolickiego daje takie odpowiedzi na pytanie o grzech i jego naturę:

  • 1871 Grzech jest to "słowo, czyn lub pragnienie przeciwne prawu wiecznemu”. Jest obrazą Boga. Przeciwstawia się Bogu w nieposłuszeństwie zaprzeczającym posłuszeństwu Chrystusa.
  • 1872 Grzech jest aktem przeciwnym rozumowi. Rani on naturę człowieka i godzi w ludzką solidarność.
  • 1873 Źródłem wszystkich grzechów jest serce człowieka. Rodzaje i ciężar grzechów określa się przede wszystkim według ich przedmiotu.
  • 1875 Grzech powszedni stanowi nieporządek moralny, dający się naprawić przez miłość, której pozwala w nas trwać.
  • 1876 Powtarzanie grzechów, nawet powszednich, rodzi wady, wśród których wyróżnia się grzechy główne.

Ciężar grzechów:

  • 1854 Grzechy należy oceniać według ich ciężaru. Rozróżnienie między grzechem śmiertelnym a grzechem powszednim, dostrzegalne już w Piśmie świętym, zostało przyjęte w tradycji Kościoła. Potwierdza je doświadczenie ludzi.
  • 1855 Grzech śmiertelny niszczy miłość w sercu człowieka wskutek poważnego wykroczenia przeciw prawu Bożemu; podsuwając człowiekowi dobra niższe, odwraca go od Boga, który jest jego celem ostatecznym i szczęściem. Grzech powszedni pozwala trwać miłości, chociaż ją obraża i rani.
  • 1857 Aby grzech był śmiertelny, są konieczne jednocześnie trzy warunki: "Grzechem śmiertelnym jest ten, który dotyczy materii poważnej i który nadto został popełniony z pełną świadomością i całkowitą zgodą".
  • 1858 Materię ciężką uściśla dziesięć przykazań zgodnie z odpowiedzią, jakiej Jezus udzielił bogatemu młodzieńcowi: "Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matkę" (Mk 10, 19). Ciężar grzechów jest większy lub mniejszy: zabójstwo jest czymś poważniejszym niż kradzież. Należy uwzględnić także pozycję osób poszkodowanych: czymś poważniejszym jest przemoc wobec rodziców aniżeli wobec kogoś obcego.
  • 1862 Grzech powszedni jest popełniony wtedy, gdy w materii lekkiej nie przestrzega się normy prawa moralnego lub gdy nie przestrzega się prawa moralnego w materii ciężkiej, lecz bez pełnego poznania czy całkowitej zgody.

W ST znajdujemy najbardziej przez Żydów poważaną postać – króla Dawida. Był to człowiek wybrany i namaszczony przez Boga. Można by od niego wymagać świętości. Jak jednak było naprawdę?

Pod koniec roku, kiedy to królowie zazwyczaj wyruszali na wojnę, Dawid posłał Joaba razem ze swymi sługami i całym ludem izraelskim na wyprawę wojenną przeciwko Ammonitom. Tymczasem Dawid pozostawał w Jerozolimie.

Pewnego wieczoru Dawid, wstawszy z łóżka i przechadzając się po tarasie królewskiego pałacu, zobaczył z góry pewną kobietę, która się kąpała. Kobieta ta była bardzo piękna. Na pytanie Dawida, kim ona jest, odpowiedziano mu: To Batszeba, córka Eliama, żona Uriasza Chetyty. Dawid kazał ją sobie sprowadzić. Kiedy przybyła do niego, poszedł z nią spać. Potem wróciła do własnego domu. Gdy okazało się, że jest brzemienna, powiadomiła o tym Dawida, mówiąc: Jestem brzemienna!

Wtedy Dawid wydał polecenie Joabowi, żeby mu przysłał Uriasza Chetytę. Kiedy Uriasz stanął przed Dawidem, ten zaczął go wypytywać o Joaba, o wojsko i o bitwę. Na koniec rzekł Dawid do Uriasza: Idź do swego domu. Wyszedł Uriasz z pałacu królewskiego, a za nim wyniesiono [przeznaczony dla niego] dar z królewskiego stołu. Uriasz jednak nie poszedł do swego domu, lecz położył się przed drzwiami pałacu królewskiego razem z innymi sługami swego pana. Natychmiast powiadomiono Dawida, że Uriasz nie poszedł do swego domu. Powiedział Dawid do Uriasza: Przecież ty wracasz z [dalekiej] podróży. Dlaczego nie poszedłeś do własnego domu? A Uriasz rzekł na to Dawidowi: Arka, cały Izrael i Juda mieszkają pod namiotami i obozują w szczerym polu, a ja miałbym wrócić do mego domu, żeby tam jeść i pić, i spać z moją żoną? Na życie Jahwe i na twoje życie, czegoś podobnego nie mogę uczynić! Rzekł tedy Dawid do Uriasza: Pozostaniesz tu jeszcze tylko dzisiaj, a jutro cię odeślę. Tak więc pozostał Uriasz w Jerozolimie przez jeden dzień. Następnego dnia zaprosił go Dawid i sam dopilnował, by mu dano jeść i pić. I upił go. Wieczorem Uriasz, zamiast udać się do swojego domu, wyszedł i położył się spaċ między sługami swego pana.

Nazajutrz rano Dawid napisał list i posłał go przez Uriasza Joabowi. Napisał w owym liście tak: Każcie Uriaszowi stanąċ tam, gdzie walka będzie najbardziej zacięta, a potem sami się cofnijcie, by on został [wprost] zaatakowany i żeby zginął. Joab, który właśnie prowadził oblężenie miasta, posłał Uriasza na odcinek, o którym wiedział, że będzie atakowany przez najgroźniejszych wojowników [nieprzyjaciela]. Mieszkańcy miasta, wydostawszy się na zewnątrz [murów], żeby zaatakować Joaba, zabili wielu ludzi także spośród sług Dawida. Poległ również Chetyta Uriasz. Natychmiast posłał Joab gońca, żeby powiadomił Dawida o wszystkim, co się stało podczas bitwy.

Żona Uriasza, dowiedziawszy się, że zginął jej mąż, Uriasz, bardzo go opłakiwała. A kiedy minął już czas żałoby, posłał Dawid po nią i kazał jej pozostać u niego w domu. Stała się jego żoną, urodziła mu syna.” 2 Sm 11, 1–18. 26–27a

Król Dawid zgrzeszył. Wg tego co mówi KKK nawet śmiertelnie. Należała mu się kara za to co zrobił. Bóg posłał swego sługę, proroka Natana do Dawida i przekazał mu taką wiadomość:

(...) Gdy Natan przybył do Dawida, powiedział mu tak: Było w pewnym mieście dwóch ludzi: jeden bogaty, a drugi ubogi. Bogaty miał bardzo wiele owiec i wołów, a biedny nie miał nic prócz jednej małej owieczki, którą sobie kupił. Pielęgnował ją, a ona rosła razem z jego dziećmi: jadła jego chleb, piła z jego kubka. Była dla niego niczym jedna z córek. Zdarzyło się, że ktoś odwiedził owego bogatego człowieka. Ale bogacz nie poświęcił żadnej ze swych owiec ani wołu, żeby przygotować posiłek dla człowieka, który do niego przyszedł. Zabrał natomiast jedyną owieczkę owemu biedakowi i z niej przygotował posiłek dla człowieka, który do niego przybył.

Zapłonął Dawid wielkim gniewem na bogacza i powiedział do Natana: Na życie Jahwe, człowiek, który tak postąpił, zasłużył na śmierć.

Wtedy rzekł Natan do Dawida: To ty jesteś tym człowiekiem. Oto, co mówi Jahwe, Bóg Izraela: Namaściłem cię na króla izraelskiego, wyzwoliłem cię z rąk Saula. Dałem ci władzę nad całym domem Izraela i Judy, a gdyby ci to nie wystarczyło, dorzuciłbym jeszcze to czy tamto. Dlaczego nie uszanowałeś słowa Jahwe, czyniąc to, co złe w Jego oczach? To ty mieczem zadałeś cios Uriaszowi Chetycie. To ty zabrałeś mu jego własną żonę. To ty zabiłeś go mieczem Ammonitów.

Wtedy rzekł Dawid do Natana: Zgrzeszyłem przeciwko Jahwe. A Natan odpowiedział Dawidowi: Jahwe przebaczył ci twój grzech, nie umrzesz.” 2 Sm 12, 1–9. 13

Dawid uznał swój grzech i zdecydowanie chciał przyjąć karę z rąk Boga, która należała mu się za popełnione zło. To właśnie jest nawrócenie – odwrócenie się od grzechu i pójście w przeciwnym kierunku – ku dobru. Dawid żałował za swój grzech, uznał prawdę o sobie jako o grzeszniku i o Bogu, jako tym, który może mu wybaczyć. I wybaczenie otrzymał!

Zakończenie:

Każdy grzeszy, nie każdy jednak dostępuje rozgrzeszenia i przebaczenia grzechów. Aby grzech mógł być darowany, odpuszczony potrzeba 5 warunków:

  1. Rachunku sumienia (świadomość popełnianego zła)
  2. Żalu za grzechy (żal z powodu wyrządzonej krzywdy oraz chęć wynagrodzenia wyrządzonego zła)
  3. Mocnego postanowienia poprawy (szczere pragnienie trwania w dobrym i pracy nad sobą)
  4. Szczerej spowiedzi (wyznanie wszystkich grzechów ciężkich wraz z okolicznościami oraz ich ilością)
  5. Zadośćuczynienia i pokuty (restytucja, czyli wyrównanie strat spowodowanych przez grzech, np. oddanie skradzionej rzeczy, to nie tylko krótka modlitwa(!) zadana przez księdza przy konfesjonale)

Jeżeli będziesz pilnował siebie, by nie zgrzeszyć to wciąż będzie za mało! Czyń dobro i nie pomijaj żadnej okazji do tego. Wtedy nikt o tobie nie powie i nie napisze, że jesteś zgorszeniem dla innych.

Z drugiej strony miej wyrozumiałość dla innych grzeszników – bo przecież przeżywasz to samo co oni. Wg słów św. Pawła „15 Nie rozumiem (…) tego, co czynię, bo nie czynię tego, co chcę, ale to, czego nienawidzę - to właśnie czynię. (…) łatwo przychodzi mi chcieć tego, co dobre, ale wykonać - nie. 19 Nie czynię bowiem dobra, którego chcę, ale czynię to zło, którego nie chcę.” Rz 7,15 19

Notatka:

By zaistniał grzech ciężki trzeba wolności człowieka, świadomości popełnianego zła oraz ciężkiej materii. Brak któregoś  z tych warunków czyni grzech „lekkim” albo „powszednim”.
Nie ma człowieka, który by nie popełnił grzechu, a karą za grzech jest śmierć. Każdy więc potrzebuje odkupienia, by móc żyć. Można go dostąpić wierząc, że Bóg okaże miłosierdzie temu, kto o nie prosi i żałuje za swoje grzechy. Dobrym tego przykładem jest historia grzechu i nawrócenia króla Dawida.

 

Teksty dla katechety

 

KKK o grzechu

  • 1870 "Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać swe miłosierdzie" (Rz 11, 32).
  • 1871 Grzech jest to "słowo, czyn lub pragnienie przeciwne prawu wiecznemu”. Jest obrazą Boga. Przeciwstawia się Bogu w nieposłuszeństwie zaprzeczającym posłuszeństwu Chrystusa.
  • 1872 Grzech jest aktem przeciwnym rozumowi. Rani on naturę człowieka i godzi w ludzką solidarność.
  • 1873 Źródłem wszystkich grzechów jest serce człowieka. Rodzaje i ciężar grzechów określa się przede wszystkim według ich przedmiotu.
  • 1874 Wybrać w sposób dobrowolny - to znaczy wiedząc o tym i chcąc tego coś, co jest w poważnej sprzeczności z prawem Bożym i celem ostatecznym człowieka, oznacza popełnić grzech śmiertelny. Niszczy on w nas miłość, bez której jest niemożliwe szczęście wieczne. Przy braku skruchy powoduje on śmierć wieczną.
  • 1875 Grzech powszedni stanowi nieporządek moralny, dający się naprawić przez miłość, której pozwala w nas trwać.
  • 1876 Powtarzanie grzechów, nawet powszednich, rodzi wady, wśród których wyróżnia się grzechy główne.

Ciężar grzechów:

  • 1854 Grzechy należy oceniać według ich ciężaru. Rozróżnienie między grzechem śmiertelnym a grzechem powszednim, dostrzegalne już w Piśmie świętym 92 , zostało przyjęte w tradycji Kościoła. Potwierdza je doświadczenie ludzi.
  • 1855 Grzech śmiertelny niszczy miłość w sercu człowieka wskutek poważnego wykroczenia przeciw prawu Bożemu; podsuwając człowiekowi dobra niższe, odwraca go od Boga, który jest jego celem ostatecznym i szczęściem.
  • Grzech powszedni pozwala trwać miłości, chociaż ją obraża i rani.
  • 1856 Grzech śmiertelny, naruszając w nas zasadę życia, którą jest miłość, domaga się nowej inicjatywy miłosierdzia Bożego i nawrócenia serca, które zazwyczaj dokonuje się w ramach sakramentu pojednania:
    Gdy bowiem wola zmierza ku czemuś, co ze swojej natury sprzeciwia się miłości, ustanawiającej w człowieku właściwy porządek w stosunku do celu ostatecznego, wówczas grzech jest śmiertelny ze względu na swój przedmiot... zarówno gdy zwraca się przeciw miłości Bożej, jak bluźnierstwo, krzywoprzysięstwo itp., jak i wtedy, gdy zwraca się przeciw miłości bliźniego, np. morderstwo, cudzołóstwo itp... Niekiedy jednak wola zwraca się ku temu, w czym zachodzi pewien brak porządku, który jednak nie sprzeciwia się miłości Boga i bliźniego, np. próżne słowo, nadmierny śmiech itp. Tego rodzaju grzechy są powszednie 93 .
  • 1857 Aby grzech był śmiertelny, są konieczne jednocześnie trzy warunki: "Grzechem śmiertelnym jest ten, który dotyczy materii poważnej i który nadto został popełniony z pełną świadomością i całkowitą zgodą" 94 .
  • 1858 Materię ciężką uściśla dziesięć przykazań zgodnie z odpowiedzią, jakiej Jezus udzielił bogatemu młodzieńcowi: "Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matkę" (Mk 10, 19). Ciężar grzechów jest większy lub mniejszy: zabójstwo jest czymś poważniejszym niż kradzież. Należy uwzględnić także pozycję osób poszkodowanych: czymś poważniejszym jest przemoc wobec rodziców aniżeli wobec kogoś obcego.
  • 1859 Grzech śmiertelny wymaga pełnego poznania i całkowitej zgody. Zakłada wiedzę o grzesznym charakterze czynu, o jego sprzeczności z prawem Bożym. Zakłada także zgodę na tyle dobrowolną, by stanowił on wybór osobisty. Ignorancja zawiniona i zatwardziałość serca 95 nie pomniejszają, lecz zwiększają dobrowolny charakter grzechu.
  • 1860 Ignorancja niedobrowolna może zmniejszyć winę, a nawet uwolnić od ciężkiej winy. Nikt jednak nie powinien lekceważyć zasad prawa moralnego, które są wypisane w sumieniu każdego człowieka. Impulsy wrażliwości, uczucia mogą również zmniejszyć dobrowolny i wolny charakter winy, podobnie jak naciski zewnętrzne czy zaburzenia patologiczne. Grzech popełniony ze złości, w wyniku świadomego wyboru zła jest najcięższy.
  • 1861 Grzech śmiertelny jest - podobnie jak miłość - radykalną możliwością wolności ludzkiej. Pociąga on za sobą utratę miłości i pozbawienie łaski uświęcającej, to znaczy stanu łaski. Jeśli nie zostanie wynagrodzony przez żal i Boże przebaczenie, powoduje wykluczenie z Królestwa Chrystusa i wieczną śmierć w piekle; nasza wolność ma bowiem moc dokonywania wyborów nieodwracalnych, na zawsze. Chociaż możemy sądzić, że jakiś czyn jest w sobie ciężką winą, powinniśmy sąd nad osobami powierzyć sprawiedliwości i miłosierdziu Bożemu.
  • 1862 Grzech powszedni jest popełniony wtedy, gdy w materii lekkiej nie przestrzega się normy prawa moralnego lub gdy nie przestrzega się prawa moralnego w materii ciężkiej, lecz bez pełnego poznania czy całkowitej zgody.

plansza o grzechu
Plansza o grzechu do pobrania w formacie PDF A4

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up