logoRSS
 
 

Wypalenie zawodowe – jak sobie poradzić?

Kategoria: Artykuły, dodał: Postaw Na Swoim, 03.01.2010, odsłon: 20726, druk

Największe ryzyko wystąpienia wypalenia zawodowego ponoszą osoby, które pełnią tzw. stresogenne funkcje - właściciele firm, menedżerowie oraz osoby zajmujące stanowiska wymagające ntensywnego kontaktu z innymi ludźmi.

Pojawienie się syndromów wypalenia zawodowego (WZ) jest odpowiedzią organizmu na stres, którego źródłem jest sytuacja pracy. Wypalenie zawodowe pojawia się jako odpowiedź reakcja na długotrwałe przeciążenie obowiązkami, przeciążenie odpowiedzialnością, frustracją z powodu zbyt słabych efektów w stosunku do nakładu pracy itd.

Warto wiedzieć, że wypalenie zawodowe to efekt trudnej sytuacji - nie można obwiniać osoby przeżywającej syndrom WZ, a tym bardziej siebie (jeżeli jesteśmy ofiarami WZ). Niestety, bardzo często efektem wypalenia jest poczucie winy, gdyż syndrom WZ interpretowany jest jako wynik naszego funkcjonowania, braku należytego zaangażowania, niekompetencji.

Pamiętajmy, iż dowiedziono, że na wypalenie zawodowe ma większy wpływ rodzaj wykonywanej pracy, a nie nasza osoba.

Charakterystyczne objawy wypalenia zawodowego:

  • Wyczerpanie emocjonalne i psychofizyczne, pojawiające się na skutek psychicznego przemęczenia lub przeciążenia, objawiające się narastającym i długotrwałym poczuciem zmęczenia, które nie mija.
  • Depersonalizacja - przejawia się ona w:
  • nadmiernym dystansowaniu się do problemów zawodowych,
  • deprecjonowaniem innych osób,
  • niechęci do podtrzymywania i nawiązywania kontaktów interpersonalnych,
  • konfliktowości,
  • problemach z komunikacją interpersonalną.
  • Obniżone poczucie dokonań osobistych oznaczające brak zadowolenia z osiąganych wyników pracy, subiektywne odczucie braku sukcesu.

Symptomy wypalenia się (sygnały ostrzegawcze):

  • wyczerpanie fizyczne
  • chroniczne zmęczenie bez widocznej przyczyny; także utrata wagi i apetytu, bezsenność
  • nie mijające napięcie mięśniowe
  • różnorodne - różne umiejscowione - bóle bez wyraźnej przyczyny
  • migrenowe bóle głowy
  • zmartwienie
  • niezdolność do podejmowania decyzji
  • obwinianie siebie za stresujący charakter pracy
  • utrata entuzjazmu
  • mechaniczne reagowanie na zadania
  • pojawienie się uczucia głębokiego znudzenia i frustracji
  • depersonalizacja innych osób
  • poczucie bezsensowności podejmowanych działań (obecnie i w przeszłości)
  • przyjmowanie nadmiernych ilości środków uspokajających
  • alkoholizm
  • uzależnienie od papierosów
  • cynizm
  • inercja
  • izolowanie się od ludzi
  • poczucie, iż każdy wysiłek (intelektualny, fizyczny) jest ponad siły
  • stany depresyjne

JAK SOBIE PORADZIĆ Z WYPALENIEM ZAWODOWYM

REALISTYCZNE CELE

Cele główne (których osiągnięcie jest mocno odsunięte w czasie) powinny być uzupełniane jasno określonymi celami cząstkowymi, możliwymi do osiągnięcia.

ODPOCZYNEK

Korzystaj z kontaktu z przyrodą, gimnastykuj się, doskonałym sposobem relaksu jest jazda na rowerze, czytaj książki, chodź na wystawy, znajdź sobie hobby wymagające wyjścia z domu - np. fotografia, piesze wycieczki, uprawianie ogródka, uprawianie sztuk walki - cokolwiek, co pobudzi cię do działania.

MNIEJ OSOBISTE TRAKTOWANIE SPRAW

Angażuj się w działanie w pracy tak, aby była ona maksymalnie efektywna - ale pamiętaj przy tym, że nie masz na wszystko wpływu - zdaj się także na „pomoc z góry” - jeżeli jesteś osoba religijną, będzie ci łatwiej tego doświadczyć - jeżeli nie - zastosuj techniki medytacyjne i wizualizacyjne (warto posłużyć się wsparciem odpowiedniej literatury i kaset lub płyt CD).

DBAŁOŚĆ O SIEBIE

Zadbaj o zdrowy sposób życia - odpowiedni sposób odżywiania, wysiłek fizyczny i ruch na świeżym powietrzu, kontakty z sympatycznymi ludźmi oraz pielęgnowanie swoich pasji pozazawodowych. Nie zaniedbuj rodziny ani przyjaciół!

ZWRACANIE UWAGI NA POZYTYWNE STRONY ZYCIA

Nasz umysł jest trochę jak tresowana małpa - jeżeli nauczył się patrzenia na rzeczywistość poprzez filtr negatywny, to będziemy całe życie zwracać uwagę na negatywne strony rzeczywistości). Potraktuj umysł jak komputer i przeprogramuj go - staraj się wyszukiwać wokół siebie rzeczy i wydarzenia piękne,inspirujące i przynoszące nadzieję.

Zastosuj 3-miesięczny trening szukania pozytywnych stron życia - a stanie się to nawykiem.

za http://www.postawnaswoim.pl/krok_po_kroku_szczegoly.php?objectID=258

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up