logoRSS
 
 

Żyć w prawdzie - konspekt 2013

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: WK, 18.02.2013, odsłon: 31458, druk

Temat

Żyć w prawdzie. Wykroczenia przeciwko prawdzie.

Klasa

2GP

Cele
  • Uczeń zna przykazanie: „Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu twemu”
  • Zna wykroczenia przeciwko temu przykazaniu
Wstęp

Ostatnio rozmawialiśmy o prawdzie. Wiemy już, że prawda to zgodność sądu z rzeczywistością. Jako że jest ona nie zależna od obserwatora może być obiektywna. Dla nas, chrześcijan źródłem wszelkiej prawdy jest Bóg, który objawia nam siebie oraz prawdę o nas samych i naszych bliźnich. Wie On jednak, że nie zawsze jesteśmy szczerzy. Dlatego dał nam przykazanie VIII -  „Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu twemu”. Przed czym ma chronić to przykazanie? Co tak naprawdę oznacza?

Rozwinięcie

Przykazanie VIII można zawrzeć w dwóch słowach - „Nie kłam”. Biblia mówi, że ojcem kłamstwa jest szatan. Stąd jasny wniosek, że ten, kto kłamie nie jest dzieckiem Bożym, ale ojca kłamstwa – szatana. Najprościej, więc Bóg nie chce byśmy kłamali i stali się podobni diabłu, nie chce też byśmy byli kłamcami, nie chce także by inni ucierpieli przez nasze kłamstwa. Mało tego, nie chce też byśmy mówili prawdę dla własnych celów, np. by usprawiedliwić swoje kłamstwo.

W literaturze ukuło się powiedzenie, że „pióro jest potężniejsze niż miecz”. Powiada się także, że słowo zabija. I wcale nie chodzi tu o konkretny rozkaz zabicia kogoś, ale raczej o wypowiedzi nieżyczliwe, nieszczere i mające w zamiarze zaszkodzić drugiemu. Często niedotrzymanie słowa lub zdradzony sekret zadają bardzo głębokie rany, niszczą długoletnie przyjaźnie, rozbijają rodziny.

Można wreszcie powiedzieć prawdę o kimś w taki sposób, żeby go poniżyć. Można użyć prawdy lub niepełnej prawdy (półprawdy), by wykorzystać innych do osiągnięcia swoich celów.

Jakie więc mamy wykroczenia przeciwko VIII przykazaniu?

  • Wydawanie pochopnych sądów. Człowiek sądzi innych według pozorów, nie chce wniknąć w intencje czyjegoś działania. Wydawszy opinię o czyimś postępowaniu, nie chce się przekonać do tego człowieka. Pozostaje w postawie przeciw bliźniemu.
  • Obmowa. Człowiek bez przyczyny ujawnia wady i błędy bliźniego osobom, które o tym nie wiedzą. Obmowa ma na celu poniżenie drugiego człowieka, jest dokonywana przeciw bliźniemu. Jest powiedzeniem nieprawdy, gdyż zwykle obmawiając nie dodajemy nic na temat dobrych cech obmawianego. Taka postawa może doprowadzić do „śmierci społecznej” obmawianej osoby.
  • Oszczerstwo. Jest to przekazywanie o kimś informacji złych i nieprawdziwych. Oszczerstwo jest wprost dawaniem fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu. Mówimy o kimś źle dla usprawiedliwieni swojego kłamstwa lub złego postępowania wobec niej. Często jest formą zemsty i śmierci społecznej.
  • Pochlebstwo. Jest to grzech, który powoduje, że drugi człowiek utwierdza się w złym postępowaniu. Niekiedy pochlebstwo wiąże się z donoszeniem na innych, albo też robieniem wrażenia, że inni są gorsi od nas. Pochlebca w ten sposób chce przypodobać się nauczycielowi czy zwierzchnikowi w miejscu pracy. W tym sensie pochlebstwo jest skierowane przeciw bliźniemu.
  • Niedochowanie tajemnicy. Problem tajemnicy jest bardzo istotny w rozumieniu, czym jest prawda. Nie każdy człowiek ma prawo do każdej prawdy. Istnieją tajemnice absolutne. Taka jest tajemnica spowiedzi. Istnieją tajemnice zawodowe: tajemnica lekarska, wojskowa, służbowa. Jeśli ktoś nam powiedział coś w tajemnicy, bez naprawdę ważnych przyczyn nie możemy tej tajemnicy ujawniać. Przeważnie niedochowanie tajemnicy obraca się przeciw bliźniemu, który nam tę tajemnicę powierzył.

Grzechy te po spowiedzi wymagają restytucji – czyli zwrotu mienia lub równowartości, co oznacza, że kłamstwa, obmowę i oszczerstwo trzeba odwołać, przeprosić za wyrządzone szkody. Trzeba też szukać w bliźnim dobra i tym dobru mówić wobec tych, przed którymi się kłamało.

Zakończenie

Słowem można zranić a nawet zabić bliźniego. Obmowa, kłamstwo, plotka a także nieżyczliwa prawda, mogą spowodować śmierć społeczną drugiego człowieka. Po takich słowach inni mogą już nie chcieć kontaktu z naszą „ofiarą”. Pozostanie ona sama, jakby „umarła”, przestała istnieć dla innych.

Prawda dużo kosztuje. Łatwiej jest kłamać niż mówić prawdę. Trudno jest zachować powierzone nam tajemnice. Także i prawda mówiona bez miłości bliźniego i szacunku dla niego może bardziej szkodzić niż pomagać. Zdarza się także, że prawda służy tylko osiągnięciu swoich egoistycznych celów lub usprawiedliwieniu swojego kłamstwa.

Notatka

Nawet, jeżeli mówi ktoś prawdę, lecz brak w tym szacunku dla drugiego człowieka to nie jest to dobre. Nie znaczy to, że trzeba kłamać lub zatajać prawdę! Znaczy to tyle, że trzeba mówić prawdę o sobie i drugim człowieku z życzliwością, miłością bliźniego i szacunkiem.
Czasem trzeba też umieć milczeć, szczególnie wtedy, gdy ktoś powierzył nam prawdę w tajemnicy.

Do wykroczeń przeciwko VIII przykazaniu należą:

  • Wydawanie pochopnych sądów.
  • Obmowa.
  • Oszczerstwo.
  • Pochlebstwo.
  • Niedochowanie tajemnicy.

Grzechy te po spowiedzi wymagają restytucji – czyli zwrotu mienia lub równowartości, co oznacza, że kłamstwa, obmowę i oszczerstwo trzeba odwołać, przeprosić za wyrządzone szkody.

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up