logoRSS
 
 

Wielkie oczekiwanie - konspekt 2013

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: WK, 06.03.2013, odsłon: 28504, druk

Temat:

Wielkie oczekiwanie

Klasa:

1GP

Cele:
  • Uczniowie znają zapowiedzi mesjańskie ze ST
  • Uczniowie znają wypełnienie zapowiedzi ST
Wstęp:

Cały ST zapowiada nadejście zbawienia obiecanego ludziom po pierwszym grzechu. Bóg zapowiedział nadejście Mesjasza, Syna niewiasty, który zdepcze szatanowi głowę, a ten ugodzi go w piętę. Znaczy to tyle, że Mesjasz zabije szatana, ale sam będzie cierpiał.
No dobrze, słyszymy wciąż: "Mesjasz" lub  "Chrystus", ale co to znaczy. Kto to taki?

Hebrajskie słowo Maszijah (spolszczone na Mesjasz) oznacza pomazańca, naznaczonego, wybranego do jakiegoś zadania. Izrael oczekiwał na Mesjasza, który miał być wysłańcem Boga mającym wybawić lud z niewoli. Grecką formą imienia Mesjasza jest Chrystus.

Jego nadejście zapowiadali prorocy ST. Rysowali oni obraz posłanego od Boga Zbawiciela Narodu Wybranego. Miał On wybawić Lud Boży od niewoli i śmierci.

W wielu miejscach ST można napotkać bardzo konkretne zapowiedzi dotyczące Zbawiciela.
Otwórzcie podręczniki na temacie "Wielkie oczekiwanie" i prześledźmy niektóre z nich.

Rozwinięcie:

 

Zapowiedź Treść zapowiedzi Wypełnienie zapowiedzi

Protoewangelia, czyli pierwsza Dobra Nowina — Mesjasz przyjdzie.

[Powiedział Jahwe do szatana:] Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie i Niewiastę, między potomstwo twoje a Potomstwo Jej: Ono zmiażdży ci głowę, a ty ugodzisz Je w piętę.
Rdz 3, 15

  • Kto jest tą "niewiastą", której Syn pokonał szatana?
  • Kogo Jezus nazywa "niewiastą".
  • Tekst ten określa się mianem najstarszej zapowiedzi Dobrej Nowiny, czyli Ewangelii  Bóg zapowiada nadejście Wybawiciela, który pokona szatana miażdżąc mu głowę. Widomo co się dzieje, jak ktoś traci głowę? Umiera, zostaje definitywnie pokonany.

Mesjasz będzie potomkiem Abrahama.

Powiedział Bóg do Abrama: Wyjdź ze swojego kraju, ze swojej ojczyzny, z ojczyzny twego ojca, i udaj się do krainy, którą Ja ci wskażę. Sprawię, że dasz początek wielkiemu narodowi, a Ja będę ci błogosławił. Twoje imię będzie wielkie, a ty sam będziesz się cieszył moim błogosławieństwem. Będę błogosławił tym wszystkim, którzy będą błogosławić tobie, a przekleństwo moje spadnie na wszystkich, którzy tobie będą złorzeczyli. Ze względu na ciebie błogosławieństwa dostąpią wszystkie pokolenia ziemi.
Rdz 12, 1–3

  • Które ze słów tego fragmentu mają charakter zapowiedzi mesjańskiej?
  • Słowa staniesz się błogosławieństwem to zapowiedź, ze przez Jego potomka Bóg rozleje na całym świecie swoją łaskę, którą ludzie utracili przez grzech.

Mesjasz narodzi się w pokoleniu Judy

Berła nikt Judy nie pozbawi, dopóki nie przyjdzie Ten, do którego ono należy i któremu będą poddane w posłuszeństwie narody.
Rdz 49, 10

  • Na kogo Jakub wskazuje w tym fragmencie?
  • Jakie będzie Jego zadanie?
  • W pokoleniu Judy narodzi się Król, który będzie rządził wszystkimi narodami - Mesjasz.

Mesjasz będzie pochodził z rodu Dawida

[Do Dawida:] A kiedy będziesz już u kresu twoich dni i odejdziesz, aby się połączyć z twoimi przodkami, wzbudzę ci potomka, który wyjdzie z twego łona, i umocnię jego królowanie. To on zbuduje przybytek dla mojego imienia, a Ja umocnię tron jego władzy na wieki. Ja będę dla niego ojcem, a on będzie mi synem.
2 Sm 7, 12–14a

  • Jakie cechy ma mieć potomek Dawida?
  • Kim ma być dla Boga potomek Dawida?
  • Wiemy, że Salomon , syn Dawida zbudował dom boży – świątynię w Jerozolimie, jednak jak jego ojciec Dawid, Salomon także umarł. Autor biblijny wskazuje więc na innego potomka, który będzie rządził wiecznie, który będzie Synem samego Boga.

Mesjasz będzie Synem Dziewicy

Pan sam ześle wam swój znak. Oto Panna jest już brzemienna i porodzi wam syna i nada mu imię Emmanuel.
Iz 7, 14

  • W jaki sposób począł się Jezus?
  • Prorok pisze: Panna, czyli ta która nie zna męża, pocznie i porodzi syna, będzie to znakiem rozpoznawczym jak da sam Bóg. Raczej nie można się spodziewać, że tego typu poczęcie jest normalne czy popularne w przyrodzie. Faktem jest więc, że będzie to szczególna interwencja Boga w historię ludzkości.

Mesjasz narodzi się w Betlejem

A ty, Betlejem Efrata, tak małe wśród judzkich pokoleń! Lecz właśnie z ciebie wyjdzie Ten, który będzie panował nad całym Izraelem. Swymi początkami sięga bardzo zamierzchłych czasów, do dni już dawno minionych.
Mi 5, 1

  • Jaką rolę będzie pełnił Mesjasz zapowiadany przez Micheasza?
  • Co o istnieniu Mesjasza mówi Micheasz?
  • Prorok zapowiada pojawienie się króla, który pochodzi od początku, od wieczności, od zawsze. Króla, który jest wieczny! Wieczny to taki bez początku i bez końca.

 

Zakończenie:

Jakie było tło kulturalne i polityczne czasów sięgających Ewangelii? Ziemia Obiecana zajęta była przez Żydów już od kilkunastu wieków, oczekiwali oni nadejścia Bożego Pomazańca, wraz z upływającym czasem oczekiwania te zmieniały się. W I wieku przed narodzeniem Chrystusa, jak i w pierwszym wieku po Jego narodzeniu, Izrael był w niewoli. Ziemiami tymi rządzili Rzymianie oraz ich poplecznicy. Uciemiężony naród marzył o zapowiadanym Królu –Wyzwolicielu … tyle, że chcieli wolności politycznej, a nie od grzechu. Gdy pojawił się biedny rzemieślnik z Nazaretu nie mogli w Nim dostrzec obiecanego Mesjasza. Najwyższą władzę w świecie Żydów sprawował Arcykapłan wspierany przez Sanhedryn (Wysoką Radę). Nie był on organizacją jednolitą, ale miejscem stykania się różnych prądów religijnych rodzących się w Judaizmie. Byli tu np. saduceusze, faryzeusze, których spotykamy często na kartach Nowego Testamentu jako adwersarzy Jezusa podczas Jego działalności publicznej. Ten brak jednolitości poglądów, oczekiwań, rozumienia obietnic Starego Testamentu jest tłem dla wydarzeń "końca czasów", czasu mesjańskiego.

Te zapowiedzi ST spełniły się w osobie Jezusa z Nazaretu. Pochodził z rodu Dawida, został poczęty bez udziału mężczyzny, urodziła Go Dziewica w Betlejem. W mieście, które należało do pokolenia Judy. Zapłacił dług zaciągnięty przez grzech ludzi, sam cierpiał i poniósł śmierć, ale zmartwychwstał. U proroków ST więcej jeszcze było wskazówek dotyczących Mesjasza, także tego cierpiącego i niosącego nasze grzechy, wszystkie znalazły swe spełnienie właśnie w Jezusie Chrystusie.

Notatka:

Temat: Wielkie oczekiwanie

Stary Testament zapowiadał nadejście wybawiciela, pokornego Sługi Bożego, którego określał mianem Mesjasz –"namaszczony". Już pierwsza księga ST wspomina o nadziei jaką Bóg dał lu-dziom tuż po grzechu pierworodnym.  Wśród zapowiedzi mesjańskich znajdują się m.in.:
•             Protoewangelia: zapowiedź, że zbawiciel przyjdzie i będzie On potomkiem Niewiasty oraz że pokona węża Rdz 3,15
•             Będzie pochodził z rodu Abrahama Rdz 12,1-3
•             Narodzi się w pokoleniu Judy Rdz 49,10
•             Będzie On potomkiem rodu Dawida 2 Sm 7,12-14a
•             Będzie synem Dziewicy Iz 7,14
•             W końcu, że narodzi się w Betlejem Mi 5,1
Wszystkie te zapowiedzi spełniły się w osobie Jezusa z Nazaretu, narodzonego w Betlejem, w pokoleniu Judy, Syna Dziewicy, który poszedł na krzyż by zmiażdżyć głowę szatana, dla naszego zbawienia.

Izrael w czasach Jezusa

W czasach Chrystusa w Galilei i Perei (krainie za Jordanem) rządził tetrarcha Herod Antypas (od 4 r. przed Chrystusem do 39 po Chrystusie), syn Heroda Wielkiego, całkowicie oddany Rzymowi i od niego całkowicie zależny. Z punktu widzenia religijnego był zupełnie spoganiałym Żydem. Religii mojżeszowej nie prześladował, ale też nie tolerował wystąpień osób, które w oparciu o Prawo Mojżeszowe albo przez upomnienia niepokoiły jego życie prywatne, pozbawione wszelkich zasad moralnych, albo kwestionowały jego poddańczą wierność Rzymowi.

W Judei, Samarii i Idumei rządził prokurator rzymski Poncjusz Piłat (26–36 r. po Chrystusie), poganin, który serdecznie nienawidził Żydów. Gotów był w każdej chwili krwawo stłumić wszelkie wystąpienia mające symptomy ruchów wolnościowych, niezależnie od tego, czy miały tło czysto religijne, czy też społeczno–polityczne.

Najważniejszą jednak rolę w życiu religijnym w Palestynie za czasów Chrystusa odgrywali religijni przywódcy narodu żydowskiego: arcykapłan i Sanhedryn. W skład Sanhedrynu wchodzili członkowie partii religijnych: saduceusze — przedstawiciele rodów arcykapłańskich i kapłańskich, faryzeusze i uczeni w Piśmie, swego rodzaju elita intelektualno–religijna narodu żydowskiego, zwykle stojąca w opozycji do saduceuszów oraz starsi ludu — świeccy patrycjusze żydowscy.

Saduceusze, zazdrośni o utrzymanie swych najwyższych i wpływowych stanowisk religijnych, pilnie strzegli tego, by w narodzie nie pojawił się ktoś, kto mógłby zagrozić ich przywódczej religijnej roli lub przez swą naukę, czy działalność zachwiać w ich przekonaniu bardzo kruche, pokojowe stosunki z władzami rzymskimi, zwłaszcza z prokuratorem.
Faryzeusze i uczeni w Piśmie w oparciu o swoistą werbalną interpretację Pisma świętego i tzw. „tradycję starszych” żądali od współziomków bardzo ścisłego zachowania Prawa Mojżeszowego. Gardzili tymi, którzy w ich przekonaniu łamali Prawo lub inaczej je interpretowali. Dosłowna i nacjonalistyczna interpretacja prorockich tekstów mesjańskich pozwalała im widzieć w obiecanym i oczekiwanym Mesjaszu zesłanego przez Boga zarówno charyzmatycznego wodza narodu, który przywróci niezależność polityczną, jak też religijnego przywódcę, który w całości potwierdzi zasady życia religijnego oparte na ich rozumieniu Objawienia. Dla zdobycia popularności u prostego ludu nie wahali się swoim przeciwnikom zadawać prowokacyjnych pytań o zabarwieniu politycznym (np. czy należy płacić podatek cesarzowi), a swych wrogów religijnych prześladowali i usiłowali się ich pozbyć za wszelką cenę (np. szukali sposobu, jak by zgładzić Jezusa, czuli bowiem lęk przed Nim, gdyż cały tłum był zachwycony Jego nauką).

Ks. Józef Homerski, Światło na ścieżkach życia

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up