logoRSS
 
 

Kościół reformujacy się - konspekt 2013

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: WK, 15.12.2013, odsłon: 27666, druk

Temat:

Kościół wobec reformacji – wewnętrzna reforma Kościoła

Klasa:

2GP

Cele:
  • Ukazanie konieczności dostosowywania życia w Kościele do czasów w jakich On żyje.
  • Wskazanie kierunku zmian w Kościele zapoczątkowanych przez Sobór Trydencki
Wstęp:

Reformacja zapoczątkowana przez Lutra, Husa i Zwingle`go dotknęła Kościół w XVI w. Krwawe wojny religijne pomiędzy protestantami i katolikami wyniszczały ludność Europy.
Trzykrotne „SOLA” protestantów, wystąpienie przeciwko handlowi relikwiami i odpustami, odrzucenie kultu świętych i Matki Bożej oraz odmienne rozumienie sakramentów, na równi z ludzką niechęcią i konfliktami, uniemożliwiało porozumienie z katolikami.

Rozwinięcie:

Reakcją Kościoła Katolickiego na ruch reformatorski był Sobór Powszechny. W latach 1545-1552 oraz 1562-1563 obradował Sobór w Trydencie. Miejsce to wybrano z rozwagą z dala od Rzymu a bliżej źródła Reformacji. Stało się tak dlatego, że zaproszono nań protestantów w celu ujednolicenia nauki i zjednoczenia. Jednak do tego spotkania nie doszło. Rany zadane i otrzymane były zbyt świeże.

Sobór Trydencki (1545-1563) - zwołany przez papieża Pawła III na 15 marca 1545, a rozpoczęty dopiero 13 grudnia, zgromadził 66 uczestników.

W 1547 roku z powodu szalejącej w Trydencie epidemii duru plamistego przeniósł się do Bolonii, gdzie 13 września 1549 roku został zawieszony. Po śmierci papieża i wyborze nowego (papież Juliusz III) powrócił znów do Trydentu i ponownie uroczyście otwarty 1 maja 1551 roku. 28 kwietnia 1552 roku znów został zawieszony; tym razem reaktywacja nastąpiła dopiero w 1562 roku, a więc już po śmierci Juliusza III, Marcelego II i Pawła IV. Końcowe obrady wznowił papież Pius IV.
Zbiór dogmatów trydenckich nazwano trydenckim wyznaniem wiary. Pius IV zmarł 9 grudnia 1565 roku.

Zmiany

  • nakazano tworzyć seminaria duchowne (pierwsze powstało w diecezji Mediolańskiej, założył je Karol Boromeusz);
  • rozpoczęto wizytacje biskupów w diecezjach;
  • zasady o klauzurze zakonnej;
  • W 1542 roku papież Paweł III zreorganizował Inkwizycję. Powołał Kongregację Kardynalską Świętej Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji, tzw. Święte Oficjum (Sacrum Officium), które składało się z 6 kardynałów i miało nadzorować działalność sądów inkwizycyjnych w walce z reformacją.

Postanowienia soborowe

  • potwierdzono obecność Chrystusa w Eucharystii na Mszy św. jako ofiary,
  • potwierdzono znaczenie wszystkich siedmiu sakramentów,
  • potępiono predestynację – tezę głoszącą, iż los pośmiertny człowieka jest odgórnie wyznaczony przez Boga (jedna z podstawowych nauk i założeń kalwinizmu),
  • podtrzymano koncepcję wolnej woli, zdolnej samodzielnie wybrać dobro,
  • potępiono indywidualne interpretowanie Pisma Św.,
  • uznano Biblię i Tradycję Kościoła za równoważne źródła wiary,
  • zakazano kumulacji beneficjów,
  • zakazano nepotyzmu – obsadzania stanowisk kościelnych przez krewnych kleru,
  • wprowadzono księgi metrykalne (rejestrowano śluby, chrzty, pogrzeby),
  • stopniowo wprowadzano języki narodowe w czytaniach, lecz modlitwy pozostały odmawiane po łacinie,
  • potępiono nauki Lutra,
  • ujednolicono liturgię,
  • zobowiązano biskupów do przebywania w diecezjach, proboszczów do przebywania w parafiach, zakazano kumulacji stanowisk kościelnych.
  • Zmianom zapoczątkowanym przez Sobór Trydencki towarzyszył wewnętrzny ruch naprawy i odnowy Kościoła. Zmiany te trwały blisko dwa stulecia i obejmowały stopniowo biskupów, księży, zakonników, a także poszczególnych władców i ludność krajów.
  • W 1559 ogłoszony został Indeks ksiąg zakazanych (łac. Index Librorum prohibitorum)

Lista dekretów

  • O symbolu nicejsko-konstantynopolitańskim (lutego 1546)
  • Dekret o kanonie Pisma Świętego i o Wulgacie (8 kwietnia 1546)
  • Dekret o grzechu pierworodnym (17 czerwca 1546)
  • Dekret o usprawiedliwieniu (13 stycznia 1547)
  • Dekret o sakramentach ogólnie (3 marca 1547)
  • Dekret o chrzcie św. (3 marca 1547)
  • Dekret o bierzmowaniu (3 marca 1547)
  • Dekret o najświętszym Sakramencie (11 października 1551)
  • Dekret o sakramencie pokuty (15 listopada 1551)
  • Dekret o ostatnim namaszczeniu (4 listopada 1551)
  • O Komunii pod dwiema postaciami i Komunii małych dzieci (16 lipca 1562)
  • O Najświętszej Ofierze Mszy świętej (17 września 1562)
  • O sakramencie kapłaństwa (15 lipca 1563)
  • O Małżeństwie (11 listopada 1563)
  • O czyśćcu (4 grudnia 1563)
  • O Kulcie: Świętych, Relikwii, Ikon (4 grudnia 1563)
  • O odpustach (4 grudnia 1563)
Zakończenie:

Kościół dawno dostrzegał potrzebę reform, jednak jego ociężałość i opieszałość w tej sferze doprowadziła do podziału. Wyrazem ruchu reformatorskiego był Sobór Trydencki z jego uchwałami, które odmieniły Kościół. Uchwały te dotykały najistotniejszych dziedzin życia: nauki wiary, organizacji struktury Kościoła oraz życia poszczególnych wiernych tak duchownych jak i świeckich.

Przemiany te wynikały z przekonania, że Kościół ma obowiązek żyć w obecnych czasach, dostosowywać formę przekazu Ewangelii do zastanego świata, tak by nic nie utracić. Nie może natomiast zmieniać samej Ewangelii, ma dbać o to, by każdy członek Kościoła, żył zgodnie z jej treścią, by była ona jasna i dostępna  każdemu, kto zechce jej słuchać.
Kościół powinien także troszczyć się o to by pasterze: biskupi i księża, jak również cały lud odkupiony wzrastał w wiedzy i umiejętnościach dla dobra wspólnego. Dlatego też głoszona nauka powinna być nieustannie pogłębiana i powszechnie dostępna.

Notatka:

Najważniejsze postanowienia Soboru Trydenckiego (w skrócie):

  • W tym czasie Kościół przypomniał wiernym, że jest 7 sakramentów, są one widzialnym znakiem działania niewidzialnej łaski. W nich, głównie w Eucharystii, stale obecny jest Bóg z całą pełnią swego istnienia i łaski.
  • Kościół przypomniał, że kult najwyższy przynależy tylko i wyłącznie Chrystusowi, Ojcu i Duchowi Świętemu (kult latrie).
  • Pozostałe formy kultu: kult świętych (dulie) i kult Matki Bożej(hiperdulie) przynależą się ludziom świętym ze względu na dzieła, jakich Bóg w nich dokonał na swoją chwałę. Nie są one do zbawienia nam potrzebne choć mogą być źródłem gorliwości w oddawaniu czci Bogu Jedynemu.
  • Kościół przywraca także pierwszeństwo Biblii w szczególnej roli objawiania się Boga ludziom i wskazań na codzienne życie. Przypomniano, że źródłem wiary jest Biblia i Tradycja.
  • W trosce o swój lud Kościół zobowiązał biskupów miejsca (diecezjalnych) do przebywania w swojej diecezji i zajęcia się formacją intelektualną i duchową kleru. Miały temu służyć wizytacje biskupie w parafiach swojej diecezji oraz utworzenie seminariów duchownych.
  • Równocześnie Kościół przypomniał, że naczelnym zadaniem księży i biskupów jest głoszenie Słowa Bożego.
  • Aby utrwalić zasady życia chrześcijańskiego wśród ludu, Kościół nakazał utworzenie Katechizmu (skróconej wersji nauki prawd wiary Kościoła).
 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up