logoRSS
 
 

Kościół soboru - konspekt 2014

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: WK, 04.05.2014, odsłon: 29844, druk

Temat:

Kościół soboru

Klasa:

3GP

Cele:
  • Uczeń wie czym jest sobór
  • Zna podstawowe osiągnięcia Soboru Watykańskiego II
Wstęp:

Świat się zmienia, a Ewangelia zostaje wciąż ta sama. Wraz ze zmieniającym się światem potrzeba by zmieniał się Kościół – głosiciel tej ewangelii. Nie może on zmienić w niej nic, ale może dostosować jej przekaz do czasów nam współczesnych.
Od początku chrześcijaństwa najważniejsze sprawy dla całego Kościoła były rozwiązywane przez synody lub sobory. Pierwszy sobór miał miejsce w Jerozolimie za czasów apostołów Piotra i Pawła, a dotyczył sprawy konwertytów żydowskich i pogańskich.

Rozwinięcie:

Ostatnim soborem powszechnym był Sobór Watykański II.
Sobór watykański II – ostatni, jak dotąd, sobór w Kościele katolickim, otwarty 11 października 1962 przez papieża Jana XXIII, zakończony 8 grudnia 1965 przez papieża Pawła VI.

Przygotowanie soboru

Okres przygotowawczy (1959-1960). Utworzono dziesięć komisji przygotowawczych, trzy sekretariaty oraz powołano Komisję Centralną.

Przebieg soboru

Sobór został zwołany z inicjatywy Jana XXIII w celu uwspółcześnienia (aggiornamento) Kościoła katolickiego. Odbyły się cztery sesje soborowe – Jan XXIII przewodniczył pierwszej, zaś jego następca papież Paweł VI trzem kolejnym. W obradach soboru uczestniczyło 3058 ojców soborowych oraz grono ekspertów. Przysłuchiwali im się także audytorzy i obserwatorzy delegowani przez chrześcijańskie wspólnoty niekatolickie.

Sobór watykański II zapoczątkował reformę Kościoła katolickiego poprzez otwarcie go na dialog z innymi wyznaniami (dialog ekumeniczny) i ogólne zarysowanie reformy liturgii. Podczas trwania soboru papież Paweł VI nawiązał bliskie stosunki z patriarchą Konstantynopola Atenagorasem. 5 grudnia 1965 zostały odwołane ekskomuniki, którymi w 1054 roku obłożyli się nawzajem dostojnicy Kościoła rzymskiego i Kościoła konstantynopolitańskiego.

Dokumenty soborowe po raz pierwszy w historii Kościoła spisane zostały bez użycia formuły anathema sit („niech będzie wyklęty”).

Komisje soborowe

  • Komisja doktrynalna: przewodniczący – kard. Alfredo Ottaviani, sekretarz: o. Tromp SJ
  • Komisja ds. biskupów i diecezji: przewodniczący – kard. Paolo Marella, sekretarz: Lauro Governatori
  • Komisja ds. dyscypliny kleru i ludu Bożego: przewodniczący – kard. Pietro Ciriaci, sekretarz: ks. Alvaro del Portillo
  • Komisja ds. zakonów: przewodniczący – kard. Valerio Valeri, sekretarz: o. J. Rousseau OMI
  • Komisja ds. dyscypliny sakramentów: przewodniczący – kard. Benedetto Aloisi Masella, sekretarz: Raimundo Bidagor SJ
  • Komisja ds. świętej liturgii: przewodniczący – kard. Arcadio María Larraona CMF, sekretarz: o. Ferdinando Giuseppe Antonelli OFM
  • Komisja ds. studiów i seminariów: przewodniczący – kard. Giuseppe Pizzardo, sekretarz: o. Paul Augustin Mayer OSB
  • Komisja ds. Kościołów wschodnich: przewodniczący – kard. Amleto Giovanni Cicognani, sekretarz: o. A.G. Welykyi
  • Komisja ds. misji: przewodniczący – kard. Grzegorz Piotr XV Agadżanian, sekretarz: S. Paventi
  • Komisja ds. apostolstwa świeckich: przewodniczący – kard. Fernando Cento, sekretarze: ks. Glorieaux i ks. Galletto

Sesje soboru

  • 11 X – 8 XII 1962
  • 29 IX – 4 XII 1963
  • 14 IX – 21 XI 1964
  • 14 IX – 8 XII 1965

Dokumenty soborowe

Konstytucje:
  • Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum concilium
  • Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium
  • Konstytucja dogmatyczna o Objawieniu Bożym Dei verbum
  • Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes
Dekrety:
  • Dekret o środkach społecznego przekazywania myśli Inter mirifica
  • Dekret o Kościołach wschodnich katolickich Orientalium ecclesiarum
  • Dekret o ekumenizmie Unitatis redintegratio
  • Dekret o pasterskich zadaniach biskupów w Kościele Christus dominus
  • Dekret o przystosowanej odnowie życia zakonnego Perfectae caritatis
  • Dekret o formacji kapłańskiej Optatam totius
  • Dekret o apostolstwie świeckich Apostolicam actuositatem
  • Dekret o działalności misyjnej Kościoła Ad gentes divinitus
  • Dekret o posłudze i życiu kapłanów Presbyterorum ordinis
Deklaracje:
  • Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim Gravissimum educationis
  • Deklaracja o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich Nostra aetate
  • Deklaracja o wolności religijnej Dignitatis humanae

Odbyły się 4 sesje - Jan XXIII przewodniczył pierwszej, jego następca Paweł VI trzem kolejnym. W obradach uczestniczyło łącznie 3058 ojców soborowych i grono ekspertów; przysłuchiwali im się audytorzy (siostry zakonne i katolicy świeccy) oraz obserwatorzy wydelegowani przez chrześcijańskie wspólnoty niekatolickie (w czasie ostatniej sesji ich liczba sięgnęła 106 osób). Ogłoszono 16 uchwał: konstytucji, dekretów i deklaracji, w tym najważniejszą - "Konstytucję dogmatyczną o Kościele".

Omawiane na soborze tematy dotyczyły m.in. kwestii eklezjologicznych i liturgicznych, działalności misyjnej i ekumenizmu, środków masowego przekazu, problemu wolności religijnej i stosunku Kościoła katolickiego do judaizmu oraz innych wyznań niechrześcijańskich. Powołano Synod Biskupów jako organ doradczy papieża. Utworzono sekretariaty ds. religii niechrześcijańskich i niewierzących. W ramach reformy liturgii postanowiono, że msza odprawiana będzie "przodem do ludu" (a nie, jak wcześniej, tyłem), a łacinę zastąpią języki narodowe bądź używane w danym miejscu narzecza.

Zakończenie:

Sobór watykański II uważany jest za jeden z najważniejszych w historii Kościoła katolickiego. Zgodnie z wezwaniem inicjatora Jana XXIII skupił się na działaniach konstruktywnych, rezygnując z sądów potępiających; w dyskusji nad wszystkimi poruszanymi zagadnieniami kierował się zasada wolności wyrażania przekonań. Dokonał m.in. odnowy struktur organizacyjnych Kościoła, wypracował nowe sposoby realizowania jego posłannictwa w świecie, stanowił poważny krok naprzód w dziele ekumenizmu.

Notatka:

Sobór watykański II (od 11.10.1962 - Jana XXIII do 8.12.1965 - Paweł VI) to jeden z najważniejszych soborów w Kościele. W swoich obradach zajął się dostosowaniem dyscypliny Kościelnej do czasów nam współczesnych. Szanował wolność wyznania i poglądów. Zmienił liturgię (języki ojczyste, zmiana liturgii Mszy Świętej), a także sprawy dialogu międzyreligijnego (ekumenizm) oraz dostosowania wykładni wiary do czasów współczesnych (początek reformy katechizmu i kodeksu prawa kanonicznego).

Niebagatelną rolę odegrały w tym soborze postacie dwóch papieży Jana XXIII i Pawła VI.

Słowniczek:
  • Synod – zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich.
  • Sobór – zgromadzenie  wszystkich biskupów (sobór powszechny). Prawosławie i katolicyzm uznają za sobory powszechne pierwsze siedem soborów, kolejne sobory uznaje tylko katolicyzm. W Kościele katolickim sobór powszechny to zgromadzenie biskupów zbierające się pod przewodnictwem papieża lub jego przedstawiciela. Celem soboru jest obradowanie nad sprawami organizacji Kościoła, jego doktryny i zasad wiary
  • Tradycja (apostolska) – tradycja nauki wiary i postępowania kontynuowana w Kościele od apostołów do czasów współczesnych kontynuowana poprzez sukcesję apostolską.
  • Encyklika – orędzie, pismo napisane przez papieża, skierowane do biskupów i do wiernych. Tematy poruszane w encyklikach odnoszą się do spraw doktrynalnych i organizacyjnych o charakterze ogólnokościelnym.
  • Dekret – zwykły akt normatywny (np. powołanie ordynariusza).
  • Konstytucja (apostolska) – dokument najwyższej wagi o charakterze doktrynalnym lub organizacyjnym.

Klucz do Soborów Kościoła Chrystusowego

# Nazwa/ Miejsce Data Odrzuceni nauczyciele i nauczanie Prawowierna doktryna Ważne postacie
1 Nicea 325 Arianie: Jezus był Bogiem, ale niższym od Ojca. Jezus był pierwszym stworzeniem zgodnie ze słowami: „był czas, kiedy Go nie było" Jezus jest Bogiem "tej samej substancji/współistotny Ojcu" (homo ousios), i był z Ojcem przed stworzeniem. Ustalono, że Wielkanoc będzie świętowana w niedzielę. Napisano i przyjęto Credo. Cesarz Konstantyn, Atanazy z Aleksandrii
Bp Hozjusz z Kordoby
Papież Sylwester I
2 Konstantynopol I 381 Apolinaryzm: podział na boską i ludzką część natury Jezusa; Arianizm wciąż mocny; duchoburcy twierdzą, że Duch Święty był boskim posłańcem, ale nie w pełni Bogiem Potwierdzono i rozszerzono nauczanie Nicei. Duch Święty jest w pełni Bogiem. Trójca ma jedną boską „naturę” ale trzy osobne „osoby” Cesarz Teodozjusz, Papież Damazy, 
Ojcowie Kapadoccy
Papież Ursyn
3 Efez 431 Nestorianie: Maryja jest "Matką Chrystusa" ale nie powinna nosić tytułu “Matka Boga". 2 natury: boska i ludzka i 2 osoby: boska i ludzka Maryja tradycyjnie i właściwie nazywana jest "Matką Boga"; Jezus ma naturę boską i ludzką, zjednoczone w jednej Osobie Syna Bożego Cyryl z Aleksandrii
Papież Celestyn I
4 Chalcedon 451 Monofizyci: Jezus był Bogiem i człowiekiem, ale ma tylko "jedną naturę"; Jego boskość całkowicie zastąpiła naturę ludzką Ziemski Jezus był w pełni Bogiem i w pełni człowiekiem; Jego dwie natury i dwie wole były doskonale zjednoczone w jednej Osobie Logosu Papież Leon Wielki
5 Konstantynopol II 553 Błędy Orygenesa, Teodoreta, Teodora z Mopsuestii i Ibas z Edessy Nauka 4 pierwszych Soborów, zwłaszcza Chalcedonu Papież Wigiliusz
Cesarz Justynian
6 Konstantynopol III 680-681 Monoteletyzm: Chrystus ma tylko jedną, boską wolę Chrystus ma zarówno wolę boską jak ludzką Sw. Maksym Wyznawca
Papieże: Marcin II Agaton
7 Nicea II 787 Ikonoclazm: wszystkie obrazy powinny zostać zniszczone Cześć ikon i obrazów jest dozwolona Sw. Jan Damasceński
Cesarzowa Irena
8 Konstantynopol IV 869 Schizma Focjusza: obrońcy i przeciwnicy biskupa Focjusza Ostatecznie nie został uznany. Po nim na Wschodzie nie odbył się żaden inny Sobór. Papież Adrian II
# Nazwa/ Miejsce Data Główne tematy/ decyzje Papież
9 Laterański I 1123 Koniec praktyki inwestytury; początek reform; wezwanie do krucjat Kalikst II
10 Laterański II 1139 Potępienie błędów Arnolda z Bresci Innocenty II
11 Laterański III 1179 Potępienie albingensów i waldensów; reforma moralna w Kościele Aleksander III
12 Laterański IV 1215 Ponowne potępienie albingensów i innych; ponad 70 dekretów reformy Kościoła Innocenty III
13 Lyoński I 1245 Ekskomunika cesarza Fryderyka, ponowne wezwanie do krucjat Innocenty IV
14 Lyoński II 1274 Czasowa unia Greków i łacinników; reguły wyboru papieży Grzegorz X
15 Vienne 1311-13 Problem Templariuszy, beginów i innych grup; plany krucjat, reforma formacji kleru Klemens V
16 Konstancja 1414-18 Koniec schizmy zachodniej, wybór papieża Marcina V, dekrety przeciw Johnowi Wicliffowi i Janowi Husowi. Grzegorz XI
17 Bazylea (i Ferrara
- Florencja)
1431-39 Problem w Czechach, próba zjednoczenia z Kościołem wschodnim Eugeniusz IV
18 Laterański V 1512-17 Dekrety dyscyplinarne; plany krucjaty przeciw Turkom Juliusz II 
i Leon X
19 Trydencki 1545-63 Odpowiedź na wystąpienie Lutra i innych reformatorów; dekrety definiujące doktrynę Kościoła Paweł III, Juliusz III, 
Pius IV
20 Watykański I 1869-70 Planowane były trzy sesje, odbyła się tylko jedna z powodu wojen w Europie; ogłoszony dogmat o nieomylności Papieża gdy naucza "ex cathedra." Pius IX
21 Watykański II 1962-65 Przystosowanie Kościoła do potrzeb XX wieku przez ponowne odkrycie pierwotnego chrześcijaństwa; zakończenie prac SWI; 16 dokumentów: 4 konstytucje, 9 dekretów, 3 deklaracje Jan XXIII i Paweł VI

Za: Felix Just, S.J., Ph.D, The Essential Key to Catholic Theology.Both/and,  not either/or (http://soborowa.strefa.pl/)

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up