logoRSS
 
 

Jak ocenić lekcję?

Kategoria: Metodyka, dodał: doc. dr Stefan Witek., 04.01.2010, odsłon: 29205, druk

Ten schemat oceny lekcji pochodzi z pisma 'Refleksje' niestety nie znam numeru dostałem tylko xero Opracował go doc. dr Stefan Witek.

Jakiekolwiek przypadki rozbieżności samooceny i oceny hospitującego powinny być w ramach partnerskiego dialogu doprowadzone do najbliższego prawdy porozumienia. Ma się to dokonać na zasadzie wymiany rzeczowych argumentów, tak by hospitowany zaakceptował wystawianą mu ocenę.

Tekst pozwoliłem sobie miejscami pozmieniać. W miarę coraz dokładniejszej refleksji nad tym tekstem dochodzę do wniosku, że do ideału to naszej szkole jeszcze daleko. Ciekawe jakie będą kryteria wyjściowe przy zastosowaniu tego schematu.

Skala ocen prowadzenia lekcji:

  • 2 - niezadowalający
  • 3 - dostateczny
  • 4 - dobry
  • 5 - bardzo dobry

Ze względu na fakt iż nie na każdych lekcjach występują wszystkie wyżej wymienione zasady kształcenia, oceniający mogą wybrać 3 lub 4 zasady podstawowe. Wtedy liczbę końcową uzyskuje się dzieląc wyniki przez liczbę zasad.

lp. Kryterium podstawowe Kryteria szczegółowe Samoocena Ocena
(od 2 do 5 pkt.)
1. zasada świadomości i aktywności
  • Uświadomienie celów lekcji i umotywowanie uczniów do aktywnego udziału w procesie uczenia się.
  • Budzenie ciekawości i zainteresowań poznawczych.
  • Zaangażowanie uczniów i ich aktywność intelektualna, werbalna, emocjonalna i techniczna podczas wykonywania zadań dydaktycznych.
  • Uczenie metod i technik samodzielnej i efektywnej pracy umysłowej, korzystania z różnych źródeł wiedzy, planowania zadań edukacyjnych, ich realizacji, samokontroli i samooceny.
  • Aktywność odtwórcza i twórcza uczniów. Rozwijanie i zaspokajanie potrzeby samorozwoju ich osobowości.
  • 2. zasada poglądowości Respektowanie drogi od konkretu do abstrakcji.
  • Bezpośrednie zmysłowo-umysłowe poznawanie rzeczywistych przymiotów, osób, zjawisk i procesów otaczającego świata przyrody i człowieka.
  • Wykorzystywanie walorów środowiska społeczno-przyrodniczego i wrtości poznawczo-wychowawczych własnego regionu, organizowanie działań na rzecz ich zachowania i wprowadzania pożytecznych zmian.
  • Zastosowanie środków dydaktycznych zastępujących realne przedmioty, zjawiska i procesy, w tym nowoczesnych urządzeń poglądowych (internet,komputery i in.).
  • Tworzenie sprzyjających procesowi kształcenia warunków materialno-technicznych, w których odbywają się lekcje.
  • 3. zasada indywidualizacji i stopniowania trudności
  • Traktowanie uczniów w klasie jako zespołu zróżnicowanego pod względem biofizycznym, socjologicznym czy też dojrzałości intelektualnej i emocjonalnej, wyrażającej się w dostosowaniu treści, trudności stawianych zadań i tempa pracy do rozpoznawanych predyspozycji psychofizycznych i stanu zaawansowania poszczególnych uczniów w przedmiocie.
  • Zróżnicowanie zastosownaych form uczenia się, jak: praca indywidualna, grupowa i zbiorowa, zespoły zadaniowe.
  • Respektowanie reguł sensownego przechodzenia:
    - od treści bliskich do dalekich,
    - od zadań łatwiejszych do trudniejszych,
    - od rzeczy znanych do nieznanych,
  • Naucznie wielopoziomowe (grupa zaawansowana, średnia, o niskim poziomie zawansowania).
  • Stwarzanie możliwości rozwoju intelektualnego, artystycznego, społecznego, kulturalnego uczniów wybitnie uzdolnionych i utalentowanych w danej dziedzinie.
  • Organizowanie pomocy indywidualnej uczniom opóźnionym w nauce, odbiegającym niekorzystnie od normy, wymagającym specjalnej opieki nauczyciela, rodziców i rówieśników.
  • 4. zasada systemowości i systematyczności
  • Merytoryczne aspakty lekcji. Poprawność naukowa lekcji. Przestrzeganie poprawności logicznej w rozumowaniu i wnioskowaniu. Dostateczne uzasadnienie twierdzeń.
  • Poprawna struktura lekcji i konsekwencja w przestrzeganiu przyjetego planu.
  • Dobór zakresu treści i strukturyzacja wiedzy w umysłach uczniów- tworzenie jednolitego systemu wiedzy z różnych dyscyplin (ścieżki edukacyjne, nauczanie problemowe i kompleksowe, międzyprzedmiotowe ujmowanie materiału nauczania).
  • Koordynowanie i scalanie oddziaływań podstawowych elementów systemu nauczania-uczenia się takich jak: nauczyciel, uczniowie, treść kształcenia i środowisko dydaktyczne.
  • Wdrażanie uczniów do systematycznej i wytrwałej pracy nad sobą poprzez dostarczanie informacji zwrotnej.
  • 5. zasada związku teorii z praktyką
  • Dobór treści i zadań z punktu widzenia ich użyteczności praktycznej.
  • Opanowywanie umiejętności stosowania zdobytej wiedzy w rozwiązywaniu codziennych problemów.
  • Zastosowanie problemowego toku lekcji i metod służących rozwijaniu umiejętności krytycznego i twórczego myślenia uczniów.
  • Organizowanie racjonalnej nauki domowej i jej wykorzystywanie dla celów wiązania szkolnego uczenia się z praktycznymi dziedzinami życia.
  • Rozwijanie umiejętności partnerskiej współpracy w zespole poprzez stosowanie nauczania w grupach zadaniowych oraz kształcenie umiejętności niezbędnych w komunikacji międzyludzkiej.
  • 6. zasada efektywności
  • Stopień realizacji zaplanowanych celów poznawczych, kształcących i wychowawczych.
  • Kompetencje zawodowe i kultura osobista nauczyciela (uwidocznione w toku lekcji).
  • Sprawność organizacyjna, intensywność pracy oraz ekonomiczne wykorzystanie czasu.
  • Monitorowanie postępów uczniów w pracy i sprawowaniu i przeakzywanie im na bieżąco informacji o postępach i efektach. Sprawdzanie i ocenianie wiedzy uczniów, ich umiejetności i sprawności wg przyjetych kryteriów kompetencji (PSO). Ograniczanie stresotwórczego efektu oceny szkolnej.
  • Środki zapobiegawcze wobec niepowodzeń szkolnych uczniów.
  • Refleksja nuczyciela nad przeprowadzoną lekcją i zastosowanie wniosków w dalszej pracy.
  • 7. zasada nauczania wychowującego
  • Kształtowanie u uczniów więzi intelektualno-emocjonalnej:
    • z treścią kształcenia więź rzeczowa,
    • z osobą i przykładnym postępowaniem nauczyciela oraz rówieśnikami więź osobowa
    • z ideami i normami postępowania moralno-etycznego więź powinnościowa.
  • Podmiotowość i 'partnerstwo' cudzysłów jest mój, uważam, że nie jest możliwe całkowite partnerstwo... w dialogu miedzy nauczycielem a uczniami. Wzajemne zaufanie. Rozwijanie u uczniow ambicji i aspiracji życiowych.
  • Przestrzeganie niezbędnych zasad dyscypliny zenętrznej i wewnętrznej, pozbawionej przemocy i zbędnych rygorów. Asertywność nauczyciela.
  • Klasa jako środowisko wychowawcze, miejsce sprzyjające współpracy i współdziałaniu nauczyciela i uczniów w klimacie wzajemnego poszanowania, życzliwości, otwartości, udzielania pomocy innym.
  • Estetyka pomieszczenia lekcyjnego. Warunki higieniczno-sanitarne. Bezpieczeństwo fizyczne i psychiczne uczniów.
  • 8. suma punktów:
    9. Średnia arytmetyczna:    
     
    Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
    up