logoRSS
 
 

Bierzmowanie w Kodeksie Prawa Kanonicznego i w naszej archid

Kategoria: Artykuły, dodał: admin, 06.10.2014, odsłon: 18206, druk

Ostatnio nasłuchałem się od różnych "uczonych ludzi" głupot na temat bierzmowania no to zebrałem nieco wiadomości na ten temat. Może się komuś to przyda. Oto one:

SZAFARZ BIERZMOWANIA

Kan. 882 - Zwyczajnym szafarzem sakramentu bierzmowania jest biskup. Ważnie udziela tego sakramentu również prezbiter posiadający taką władzę na podstawie powszechnego prawa lub szczególnego udzielenia ze strony kompetentnej władzy.

Kan. 883 - Na mocy samego prawa władzę udzielania bierzmowania posiadają:
1 w granicach swego terytorium ci, którzy w prawie są zrównani z biskupem diecezjalnym;
2 w odniesieniu do danej osoba prezbiter, który - na mocy urzędu lub zlecenia biskupa diecezjalnego - udziela chrztu temu, kto przestał być dzieckiem albo osobę już ochrzczoną dopuszcza do pełnej wspólnoty z Kościołem katolickim;
3 w odniesieniu do osób znajdujących się w niebezpieczeństwie śmierci - proboszcz, a nawet każdy prezbiter.

Kan. 884 - § 1. Biskup diecezjalny powinien udzielać bierzmowania osobiście albo zatroszczyć się o to, by go udzielił inny biskup. Jeśli tego domaga się konieczność, może jednemu lub kilku określonym prezbiterom udzielić uprawnienia do sprawowania tego sakramentu.
§ 2. Z ważnej przyczyny biskup oraz prezbiter, który na mocy prawa lub szczególnego udzielania kompetentnej władzy otrzymał upoważnienie do bierzmowania, może w poszczególnych przypadkach dobrać sobie prezbiterów, aby razem z nim udzielali tego sakramentu.

Kan. 885 - § 1. Biskup diecezjalny jest obowiązany troszczyć się, aby sakrament bierzmowania był udzielony podwładnym, którzy o to proszą należycie i rozumnie.
§ 2. Prezbiter, który posiada to uprawnienie, powinien z niego korzystać w odniesieniu do tych, na korzyść których zostało mu udzielone.

Kan. 886 - § 1. Biskup w swojej diecezji może zgodnie z prawem udzielać sakramentu bierzmowania także obcym wiernym, chyba że sprzeciwia się temu wyraźny zakaz ich własnego ordynariusza.
§ 2. Biskup, by mógł godziwie udzielać bierzmowania w obcej diecezji, potrzebuje przynajmniej rozumnie domniemanego zezwolenia biskupa diecezjalnego, chyba że chodzi o jego podwładnych.

Kan. 887 - Prezbiter posiadający uprawnienie do bierzmowania, na wyznaczonym mu terytorium godziwie udziela tego sakramentu także obcym, chyba że stoi temu na przeszkodzie zakaz ich własnego ordynariusza. Natomiast na obcym terytorium nie może ważnie bierzmować, z zachowaniem jednak przepisu kan. 883, n. 3

Kan. 888 - Szafarze mogą udzielać bierzmowania również w miejscach wyjętych, gdy leżą na terytorium, na którym wolno im bierzmować.

PRZYJMUJĄCY BIERZMOWANIE

Kan. 889 - § 1. Zdatnym do przyjęcia bierzmowania jest każdy i tylko ten, kto został ochrzczony, a nie był jeszcze bierzmowany.
§ 2. Poza niebezpieczeństwem śmierci, mający używanie rozumu wtedy godziwie przyjmuje bierzmowanie, gdy jest odpowiednio pouczony, właściwie dysponowany i może odnowić przyrzeczenia chrzcielne.

Kan. 890 - Wierni są obowiązani przyjąć ten sakrament w odpowiednim czasie. Rodzice, duszpasterze, zwłaszcza proboszczowie mają troszczyć się, żeby wierni zostali właściwie przygotowani do jego przyjęcia i w odpowiednim czasie do niego przystąpili.

Kan. 891 - Sakrament bierzmowania wierni powinni przyjmować w pobliżu wieku rozeznania, chyba że Konferencja Episkopatu określiła inny wiek, albo istnieje niebezpieczeństwo śmierci, lub zdaniem szafarza co innego doradza poważna przyczyna.

ŚWIADKOWIE

Kan.892 - Wedle możności bierzmowanemu powinien towarzyszyć świadek, który ma troszczyć się, ażeby bierzmowany postępował jako prawdziwy świadek Chrystusa i wiernie wypełniał obowiązki związane z tym sakramentem.

Kan.893 - § 1. Ten może spełniać zadanie świadka. kto wypełnia warunki określone w kan.874.
§ 2. Wypada, aby świadkiem był ktoś z chrzestnych bierzmowanego.

STWIERDZENIE I ZAPISANIE BIERZMOWANIA

Kan. 894 - Co do udowodnienia udzielonego bierzmowania, należy zachować przepisy kan. 876.

Kan. 895 - Nazwiska bierzmowanych należy zapisać w księdze bierzmowanych, przechowywanej w kurii diecezjalnej albo, gdzie tak zarządzi Konferencja Episkopatu lub biskup diecezjalny, w archiwum parafialnym, czyniąc wzmiankę o szafarzu, rodzicach i świadkach, miejscu i dacie. O udzielonym bierzmowaniu proboszcz powinien zawiadomić proboszcza miejsca chrztu, aby mógł dokonać adnotacji zgodnie z postanowieniem kan. 535, § 2.

Kan. 896 - Jeśli miejscowy proboszcz był nieobecny, szafarz ma obowiązek osobiście lub przez innego powiadomić go jak najszybciej o udzieleniu bierzmowania.

Komisja do Spraw Kultu Bożego
Przewodniczący komisji Ks. prałat dr Kazimierz Mańkowski
Dokument dyskutowany na sesji III - 7.05.2005 r.

SPRAWOWANIE LITURGII W KOŚCIELE SZCZECIŃSKO-KAMIEŃSKIM
(INSTRUMENTUM LABORIS)

II. Sakrament bierzmowania

4. Sobór Watykański II naucza, że bierzmowanie jest dalszym etapem wtajemniczenia chrześcijańskiego (KL 71). Przez ten sakrament ochrzczeni „jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz bronienia jej” (KK 11).
5. Znajomość tego sakramentu oraz jego roli w życiu chrześcijańskim zdaje się niewystarczająca.
6. W szczególności należy w duszpasterstwie zwrócić uwagę na następujące sprawy:

  1. zgodnie z obowiązującym programem katechetycznym, przygotowanie młodzieży do sakramentu bierzmowania przypada na klasę I, II i III gimnazjum. Udzielanie tego sakramentu winno dlatego obejmować młodzież kończącą gimnazjum. Przygotowanie do przyjęcia sakramentu bierzmowania w szkole należy uzupełnić spotkaniami młodzieży w parafii.
  2. duszpasterze powinni troszczyć się, aby świadek bierzmowania posiadał odpowiednie kwalifikacje religijno-moralne.
  3. katecheza przygotowawcza do bierzmowania obejmuje nie tylko kandydatów, lecz także rodziców, rodzinę, świadków bierzmowania oraz całą wspólnotę parafialną. Winna ona prowadzić do pogłębienia znajomości tego sakramentu, ożywienia wiary oraz odpowiedzialności za wiarę i jej obrony wobec współczesnych zagrożeń.
  4. dorośli, którzy nie przyjęli dotąd tego sakramentu winni to uczynić we własnej parafii. Co miesiąc udziela się sakramentu bierzmowania dla opóźnionych w Katedrze. Za ich przygotowanie do przyjęcia sakramentu odpowiadają ich duszpasterze. Oni też powinni zadbać o przyjęcie przez nich sakramentu pokuty.

7. Przyjaźń z Duchem Świętym winna być starannie pielęgnowana, a łaska sakramentu ożywiana. Okazją może być każda rocznica bierzmowania i udzielanie sakramentu bierzmowania w parafii. Podobnie wejście młodzieży w nowe środowisko (wyjście z domu rodzinnego i zamieszkanie w internacie) oraz ukończenie 18 roku życia i uzyskanie dojrzałości prawnej, może być okazją ożywienia łaski bierzmowania. Także przygotowanie do sakramentu małżeństwa jest okazją do ukazania bierzmowanym nowych zadań.

I jeszcze co nieco z innego miejsca (za: http://www.archpoznan.org.pl/serwis/artykuly/2002/1/bierzmow.html)

Kto jest odpowiedzialny za odpowiednie przygotowanie kandydatów do bierzmowania?

Wertując Kodeks prawa kanonicznego napotykamy następujące stwierdzenie: Rodzice, duszpasterze, zwłaszcza proboszczowie mają troszczyć się, żeby wierni zostali właściwie przygotowani do jego przyjęcia i w odpowiednim czasie do niego przystąpili (kan. 890 KPK).

Jednoznacznie więc wskazani są ci, których Prawodawca kościelny widzi jako odpowiedzialnych za przygotowanie do bierzmowania. Najpierw wskazuje na rodziców. Przez sam fakt przebywania z dzieckiem, wychowywania go na różnych etapach jego rozwoju, nieustannego czuwania nad jego dobrem, rodzice mogą i powinni wykazać swoje zatroskanie o właściwe przygotowanie swojego potomstwa do świadomego korzystania z dóbr sakramentalnych, jakie oferuje Bóg w swoim Kościele. Sakrament bierzmowania jest kolejnym dobrem na drodze chrześcijańskiego rozwoju, który m.in. uzdalnia do dojrzałego przeżywania wiary.

Rodzice są współtwórcami wspólnoty parafialnej, a więc i ona nie może pozostawać obojętna na ich wysiłki związane z odpowiednim przygotowaniem dzieci do przyjęcia sakramentu bierzmowania. Modlitewny współudział parafian w przygotowaniu kandydatów do bierzmowania, jak i w samej uroczystości udzielania tego sakramentu ma na pewno niebagatelne znaczenie dla przyjmujących ten sakrament.

Bezpośredni wpływ na przygotowanie kandydatów do bierzmowania mają katecheci świeccy i duchowni, którzy nie zawsze są duszpasterzami związanymi z parafią pochodzenia przygotowującego się do przyjęcia sakramentu bierzmowania. Mają oni ze swej strony zrobić wszystko co możliwe, aby katecheza przez nich prowadzona jak najgłębiej ukazała wartość i znaczenie tego sakramentu dla każdego chrześcijanina.

Wreszcie duszpasterze w parafiach, na czele z proboszczami, powinni w sposób zaplanowany oddziaływać na kandydatów do bierzmowania, ukazując im potrzebę otwarcia się na siedem darów Ducha Świętego. Może się to dokonywać, jak mówi Instrukcja duszpasterska dotycząca sakramentu bierzmowania, poprzez kazania na Mszach św. niedzielnych, modlitwę w intencji przystępujących do tego sakramentu, ogłoszenia parafialne, spotkania z rodzicami i świadkami bierzmowania. Zaleca się także, by przed samym bierzmowaniem urządzić dla kandydatów, rodziców i świadków, dzień skupienia połączony z sakramentem pokuty.

Doświadczenie uczy, że bezpośrednie przygotowanie w parafii do przyjęcia sakramentu bierzmowania powinno dokonywać się w mniejszych grupach, najlepiej 20 - 30 osobowych. Warto do tego zaangażować ludzi świeckich, np. katechetów oraz stojących na czele parafialnych grup duszpasterskich. Kapłan odpowiedzialny w parafii za przygotowanie do tego sakramentu zajmowałby się przygotowaniem schematów spotkań prowadzonych przez świeckich oraz koordynacją ich pracy. Na kilka dni przed bierzmowaniem przeprowadziłby, już w kościele, stosowne próby z młodzieżą w obecności jednego z rodziców lub wybranego świadka bierzmowania. 

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up