logoRSS
 
 

Człowiek wobec Boga - konspekt 2014

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: admin, 17.10.2014, odsłon: 22817, druk

Temat:

Człowiek wobec Boga

Klasa:

GP 1

Cele:

  • Uczeń rozumie naturę zła.
  • Uczeń odczytuje postawę oskarżającą Boga, oraz przedstawia prawdziwy obraz Boga.             
  • Uczeń dostrzega słabość człowieka i na tym tle nieodzowność interwencji Boga w zbawieniu.

Wstęp

Pamiętamy z poprzednich lekcji sytuację człowieka po stworzeniu świata. Biblia opisuje ten stan jako szczęście. Bóg stworzył człowieka i osadził go w krainie szczęśliwości w Raju. Dał mu wszystko co tam było, aby dać mu także wolność – dał mu alternatywę – możliwość wyboru. Człowiek mógł wybierać pomiędzy posłuszeństwem Bogu, szczęściem, dobrem a złem, nieposłuszeństwem i śmiercią.
Od swego zarania ludzkość styka się ze złem. Autorzy biblijni byli tego świadomi i starali się opisać genezę zła na ziemi. Zaraz obok historii o stworzeniu świata umieścili  wydarzenia pierwszego grzechu.

Rozwinięcie

Jak opisuje to Biblia?
Pierwszy grzech
„Ze wszystkich zwierząt żyjących na ziemi, stworzonych przez Jahwe, najbardziej przebiegły był wąż. To właśnie on zapytał niewiastę: Czy to prawda, że Bóg polecił wam, żebyście nie jedli owoców z żadnego drzewa w tym ogrodzie? A niewiasta odpowiedziała wężowi: Nie! Możemy jeść owoce z drzew w tym ogrodzie. Tylko o owocach z drzewa, które rośnie w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie wolno wam ich spożywać ani nawet dotykać tego drzewa. W przeciwnym bowiem razie pomrzecie. Na to rzekł wąż do niewiasty: Na pewno nie pomrzecie. Ale Bóg wie, że gdybyście zaczęli spożywać owoce z tego drzewa, otworzyłyby się wam oczy i tak jak Bóg znalibyście dobro i zło. I wtedy niewiasta zobaczyła [po raz pierwszy], że owoce tego drzewa są dobre do jedzenia, miłe dla oczu i budzą pragnienie zdobycia wiedzy. Zerwała przeto owoc z niego i dała mężczyźnie, który był z nią. I on też zjadł.”

Wąż – symbol diabła kusi niewiastę, która wchodzi z nim w dialog. Poddaje on w wątpliwość słowa Boga – zaprzecza im mówiąc „na pewno nie pomrzecie”. Pod wpływem tych słów niewiasta zmienia swoje spojrzenie na Boży zakaz i wydaje się jej, że odniesie korzyści łamiąc go „I wtedy niewiasta zobaczyła [po raz pierwszy], że owoce tego drzewa są dobre do jedzenia, miłe dla oczu i budzą pragnienie zdobycia wiedzy”. Pożądała dobra, wydawało jej się, że to co robi jest dla niej dobre. Nie było. Dała się oszukać.

Ten czyn miał swoje skutki, a można przeczytać o nich już w następnych wersach:

Nieprzyjaźń z Bogiem
„I natychmiast obojgu otworzyły się oczy, i dostrzegli, że są nadzy; sięgnęli więc po gałązki figowe i zrobili sobie z nich przepaski. Potem mężczyzna i kobieta, słysząc kroki Jahwe, który przechadzał się po ogrodzie podczas orzeźwiającego chłodu, skryli się przed Nim wśród drzew. Ale Jahwe sam odezwał się do mężczyzny pytając: Gdzie jesteś? A on odpowiedział: Usłyszałem twoje kroki w ogrodzie i ukryłem się, bo jestem nagi. I dlatego się ukryłem. Rzekł Bóg: A któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może jadłeś owoce z drzewa, z którego nie wolno ci było jeść? Odpowiedział mężczyzna: To niewiasta, którą umieściłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa. Wtedy rzekł Jahwe do niewiasty: Dlaczego to uczyniłaś? A niewiasta odpowiedziała: Wąż mnie skusił i dlatego zjadłam.”

Człowiek odczuł wstyd, którego nigdy wcześniej nie czuł, gdyż nie znał zła i nie miał się czego wstydzić. Teraz jednak czuje się odarty i nagi. Chowa się w krzakach przed Bogiem, który jeszcze niedawno był jego przyjacielem. Bóg szuka człowieka. Gdy już go znalazł nawiązuje z nim dialog. Przecież On dobrze wiedział co zrobili niewiasta i mężczyzna. A jednak pyta człowieka co się stało, daje mu szansę na wyznanie swej winy. Mężczyzna przyznaje się do złamania zakazu Boga, ale zaraz zrzuca winę na niewiastę, a ta na węża.

Po tym łańcuszku oskarżeń Bóg dociera do źródła problemu, którym jest wąż. Oskarżając go o zło, wymierza mu karę i zapowiada zwycięstwo potomka niewiasty, który go pokona. Nie obędzie się jednak to bez cierpienia ze strony tegoż odkupiciela. Tę pierwszą zapowiedź zbawienia nazywamy PROTOEWANGELIĄ.

Protoewangelia
„Rzekł Jahwe do węża: Ponieważ się tego dopuściłeś, będziesz przeklęty wśród innych zwierząt oswojonych i dzikich. Będziesz się czołgał na brzuchu, a pył ziemi będzie ci służył za pokarm przez wszystkie dni twojego życia. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty ugodzisz je w piętę.”

Miłosierny Bóg, pełen miłości i współczucia jest także sprawiedliwy. Musi więc wymierzyć swemu stworzeniu karę, za grzech jakiego się dopuściło. Skutkiem grzechu nieposłuszeństwa jest śmierć(!). Dzisiaj ludzie oskarżają Boga, że mógł nie dać człowiekowi możliwości dokonywania wyboru. Bez tego wyboru, nie byłoby grzechu PIERWORODNEGO. Jednak bez tego wyboru nie było by też wolności człowieka.

O skutkach pierwszego grzechu pisze autor księgi Rodzaju nieco dalej:

Skutki grzechu
Do niewiasty zaś powiedział: Będziesz musiała znosić wiele cierpień i trudy twojej brzemienności. W bólu będziesz rodziła potomstwo. Będziesz pożądała swego męża, a on nad tobą będzie panował.
Do mężczyzny zaś powiedział: Tak więc usłuchałeś swojej żony i zjadłeś [owoc] z drzewa, o którym powiedziałem, że nie wolno ci z niego spożywać. Dlatego też z twojego powodu niech będzie przeklęta ziemia. Przez wszystkie dni twego życia będziesz się trudził, by dała ci pożywienie. Ona zaś będzie ci rodzić ciernie i osty, a przecież masz się żywić tym, co z niej wyrośnie. W pocie czoła będziesz się mozolił, aby zdobyć pożywienie, póki nie wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty. Z prochu bowiem jesteś i w proch się przemienisz.

Mężczyzna nadał swojej żonie imię Ewa, ponieważ stała się matką wszystkiego, co żyje. Sporządził też Jahwe odzienie ze skóry dla mężczyzny i kobiety i tak okrył ich nagość.

I wydalił Jahwe człowieka z ogrodu Eden, aby odtąd uprawiał ziemię, z której został uczyniony. Po usunięciu człowieka [z ogrodu] postawił Bóg przed nim cherubów z mieczami o połyskujących ostrzach, aby strzegły dostępu do drzewa życia.” Rdz 3,1–24

Skutki grzechu pierworodnego to:  śmierć, cierpienie, trud, choroby i wygnanie z Raju.

Zakończenie

Historia grzechu Adama i Ewy pokazuje kilka rzeczy:

  • Człowiek jest wolny w swoim wyborze
  • Wybiera to co wydaje mu się dobre
  • Ma skłonność do oskarżania innych za swoje postępki
  • Grzech jest nieposłuszeństwem wobec Boga i Jego Prawa
  • Skutkiem grzechu jest śmierć z powodu odcięcia się od źródła życia jakim jest Bóg.
  • Bóg nie pozostawia człowieka samemu sobie, ale chce mu pomóc (PROTOEWANGELIA)
  • Fakt, że miłosierny Bóg jest także sprawiedliwy

Od chwili tego pierwszego grzechu, każdy potomek Adama i Ewy jest obciążony grzechem pierworodnym. Jest to skaza na duszy człowieka, która zachęca go do sprzeciwu wobec Boga. Każdy się z nim rodzi. Obok tego grzechu popełniamy też inne: grzechy ciężkie – zwane śmiertelnymi oraz lekkie – nazywane powszednimi.

Grzech ciężki potrzebuje 3 warunków: dobrowolności, pełnej świadomości oraz ciężkiej materii; grzech lekki to taki, któremu brak któregoś z tych trzech warunków.

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up