logoRSS
 
 

Owoce posłuszeństwa - konspekt 2014

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: admin, 18.11.2014, odsłon: 23533, druk

Temat Owoce posłuszeństwa
Klasa 1GP
Cele

Uczeń:

  • wie, że potomków Abrahama nazywamy patriarchami;
  • wyjaśnia, dlaczego święty Mateusz rozpoczyna rodowód Pana Jezusa od Abrahama.
Wstęp

Jak można zostać świętym? I zasadniczo po co? Wiemy, że święty to ten, który odbija w sobie Boga – postępuje tak jak On. A po co być podobnym do Boga? By być szczęśliwym!

Czyli inaczej zadajmy sobie pytanie co zrobić by być szczęśliwym? Postępować tak jak Bóg.

No tak, ładnie, tylko że my nie mamy mocy by stworzyć na nowo świat i wszystko na nim. Bo to nie o to chodzi. Bóg jest całkowicie dobry i nie ma w Nim zła. I my powinniśmy być dobrzy jak On i odwracać się od zła, z którym się stykamy.

W Biblii jako zapisie ingerencji Boga w życie ludzi i narodów można odnaleźć takie modelowe przykłady życia „po bożemu”. Osoby opisywane w pierwszych księgach ST są określane PATRYJARCHAMI (z łac. Pater – ojciec, naczelnik, przywódca rodu lub plemienia). Jest ich kilku nap. Abraham, Jakub i jego dwunastu synów.

Rozwinięcie

Historia Abra(h)ama

W Ur żył człowiek imieniem Abram. Bóg wybrał go sobie i przemówił tymi słowami: „«Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. Uczynię bowiem z ciebie wielki naród,

będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy ciebie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi». Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał.” Rdz 12,1-4a

Abram był człowiekiem już dojrzałym i bezdzietnym mimo tego, że miał żonę o imieniu Saraj. Po pokonaniu wielu przeszkód Abram ze swą rodziną dotarł do ziemi Kanaan. Tam poddany został próbie: kiedy odwiedziło go dwóch posłańców Boga zapowiedzieli oni, że za rok od tej chwili stary Abram (ok 60 lat) będzie miał syna. Początkowo Abram i Saraj mieli wątpliwości jednak Abram uwierzył, a Bóg poczytał mu to za zasługę. W tym czasie także Bóg zmienił im imiona z Abrama na Abraham co znaczy „ojciec wielu” a Saraj na Sara – oznaczające „księżniczkę”. Faktycznie po roku Abraham i Sara mieli syna o imieniu Izaak. Syn ich rósł i rozwijał się.

Trudna próba – posłuszeństwo

Izaak wprawdzie nie był jedynym synem Abrahama (był jeszcze Izmael z niewolnicą Hagar), jednak to on jako prawowity potomek miał wszystko dziedziczyć po Abrahamie (cały majątek i obietnice od Boga). Mimo to, pewnego dnia Abraham dostał polecenie od Boga, by złożył swego syna Izaaka w ofierze całopalnej na ołtarzu. Abraham bijąc się z myślami nie wahał się ani chwili. Wyruszył z młodym Izaakiem i z osłem objuczonym drewnem na ofiarę do miejsca wskazanego mu przez Boga.

Gdy Abraham przygotował ołtarz i złożył na nim swego syna trzymając w ręce nóż by go zabić, Bóg powstrzymał go przed tym i uratował Izaaka.

Owoce posłuszeństwa Abrahama

Bóg błogosławił Abrahamowi i tym wszystkim, którzy u sprzyjali. Dotrzymał także swojej obietnicy i dał mu potomków: Izaaka, (jego syna) Jakuba oraz jego dwunastu synów. Leciwy Abraham umarł w spokoju w ziemi, którą Bóg mu obiecał a jego potomstwo zasiedliło tę ziemię.

Abraham – wzór naszego życia

Podobnie jak z Abrahamem Bóg postępuje z nami. Także powołuje nas do porzucenia tego co znamy, „ciepełka naszych przyzwyczajeń” i prosi byśmy zdali się na Niego. Musimy tak jak Abraham porzucić to co jest stare i ufając Bogu wypełniać to co dla nas przygotował byśmy byli szczęśliwi.

Zakończenie

My – potomkowie Abrahama

Obietnice dane Abrahamowi dziedziczą wszyscy, którzy postępują tak jak on. Bóg obiecał mu: nowy kraj, liczne potomstwo i błogosławieństwo.

Obietnica licznego potomstwa wypełnia się w Kościele, który podtrzymuje tradycje wiary i posłuszeństwa Abrahama. Obietnica nowej ziemi spełnia się w niebie, do którego mamy dostęp dzięki ofierze Chrystusa. Błogosławieństwa bożego dostępuje każdy, kto dobrze żyje i przyjmuje sakramenty.

Karta pracy dla ucznia

Temat: Owoce posłuszeństwa

Jak można zostać świętym? I zasadniczo po co? Wiemy, że święty to ten, który odbija w sobie Boga – postępuje tak jak On. A po co być podobnym do Boga? By być szczęśliwym!

Czyli inaczej zadajmy sobie pytanie co zrobić by być szczęśliwym? Postępować tak jak Bóg.

No tak, ładnie, tylko że my nie mamy mocy by stworzyć na nowo świat i wszystko na nim. Bo to nie o to chodzi. Bóg jest całkowicie dobry i nie ma w Nim zła. I my powinniśmy być dobrzy jak On i odwracać się od zła, z którym się stykamy.

W Biblii jako zapisie ingerencji Boga w życie ludzi i narodów można odnaleźć takie modelowe przykłady życia „po bożemu”. Osoby opisywane w pierwszych księgach ST są określane PATRYJARCHAMI (z łac. Pater – ojciec, naczelnik, przywódca rodu lub plemienia). Jest ich kilku nap. Abraham, Jakub i jego dwunastu synów.

Historia Abra(h)ama

W Ur żył człowiek imieniem Abram. Bóg wybrał go sobie i przemówił tymi słowami: „«Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. Uczynię bowiem z ciebie wielki naród,

będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy ciebie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi». Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał.” Rdz 12,1-4a

Abram był człowiekiem już dojrzałym i bezdzietnym mimo tego, że miał żonę o imieniu Saraj. Po pokonaniu wielu przeszkód Abram ze swą rodziną dotarł do ziemi Kanaan. Tam poddany został próbie: kiedy odwiedziło go dwóch posłańców Boga zapowiedzieli oni, że za rok od tej chwili stary Abram (ok 60 lat) będzie miał syna. Początkowo Abram i Saraj mieli wątpliwości jednak Abram uwierzył, a Bóg poczytał mu to za zasługę. W tym czasie także Bóg zmienił im imiona z Abrama na Abraham co znaczy „ojciec wielu” a Saraj na Sara – oznaczające „księżniczkę”. Faktycznie po roku Abraham i Sara mieli syna o imieniu Izaak. Syn ich rósł i rozwijał się.

Trudna próba – posłuszeństwo

Izaak wprawdzie nie był jedynym synem Abrahama (był jeszcze Izmael z niewolnicą Hagar), jednak to on jako prawowity potomek miał wszystko dziedziczyć po Abrahamie (cały majątek i obietnice od Boga). Mimo to, pewnego dnia Abraham dostał polecenie od Boga, by złożył swego syna Izaaka w ofierze całopalnej na ołtarzu. Abraham bijąc się z myślami nie wahał się ani chwili. Wyruszył z młodym Izaakiem i z osłem objuczonym drewnem na ofiarę do miejsca wskazanego mu przez Boga.

Gdy Abraham przygotował ołtarz i złożył na nim swego syna trzymając w ręce nóż by go zabić, Bóg powstrzymał go przed tym i uratował Izaaka.

Owoce posłuszeństwa Abrahama

Bóg błogosławił Abrahamowi i tym wszystkim, którzy u sprzyjali. Dotrzymał także swojej obietnicy i dał mu potomków: Izaaka, (jego syna) Jakuba oraz jego dwunastu synów. Leciwy Abraham umarł w spokoju w ziemi, którą Bóg mu obiecał a jego potomstwo zasiedliło tę ziemię.

Abraham – wzór naszego życia

Podobnie jak z Abrahamem Bóg postępuje z nami. Także powołuje nas do porzucenia tego co znamy, „ciepełka naszych przyzwyczajeń” i prosi byśmy zdali się na Niego. Musimy tak jak Abraham porzucić to co jest stare i ufając Bogu wypełniać to co dla nas przygotował byśmy byli szczęśliwi.

My – potomkowie Abrahama

Obietnice dane Abrahamowi dziedziczą wszyscy, którzy postępują tak jak on. Bóg obiecał mu: nowy kraj, liczne potomstwo i błogosławieństwo.

Obietnica licznego potomstwa wypełnia się w Kościele, który podtrzymuje tradycje wiary i posłuszeństwa Abrahama. Obietnica nowej ziemi spełnia się w niebie, do którego mamy dostęp dzięki ofierze Chrystusa. Błogosławieństwa bożego dostępuje każdy, kto dobrze żyje i przyjmuje sakramenty.

Wykonaj w zeszycie poniższe polecenia:

  1. Przepisz temat lekcji
  2. Opisz w kilku zdaniach historię patriarchy Abrahama
  3. Wykonaj schemat – drzewo genealogiczne swojej rodziny
  4. Odpowiedz na pytania:
    1. Jakich obietnic udzielił Bóg Abramowi?
    2. Czego Bóg oczekiwał w zamian od Abrahama?
    3. W jaki sposób spełniają się wobec nas obietnice dane Abrahamowi?
 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up