logoRSS
 
 

Post -dieta dla duszy -konspekt 2015

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: admin, 15.02.2015, odsłon: 11034, druk

Temat

Post - dieta dla duszy

Cele
  • Zapoznanie z teologią WP
Cele dla ucznia
  • Po co komu WP?
  • Czy dusza potrzebuje diety – postu?
Metody i formy pracy

Praca z tekstem, praca  w grupach do 4 osób

Wstęp

W tę środę rozpoczyna się Wielki Post. Jak wskazuje jego nazwa jest to czas „dużego, wielkiego” postu. Czym jednak jest post? Czy jest on potrzebny? Komu i do czego? Dlaczego akurat post?

Co to jest post?
Post to powstrzymywanie się od użytkowania jakiegoś dobra. Post obejmuje ofiarę z czegoś dobrego w celu osiągnięcia innego, większego dobra. Dziś często o poście mówi się w kontekście troski o ciało, jego zdrowie i urodę. „Świecki” post ma oczyszczać ciało. Każda współczesna kobieta wie czym jest post, głodówka lub dieta. Czy taka dieta potrzebna jest także duszy?

Nieco historii.
Post przed Wielkanocą w pierwszych wiekach chrześcijaństwa obejmował tylko Wielki Piątek i Wielką Sobotę. W wiekach późniejszych post wydłużano aż do 70 dni. W wieku XVII zostało przyjęte 40 dni. WP nigdy nie obejmował Niedziel jako pamiątki Zmartwychwstania Chrystusa (wspomnienie Wielkanocy) i tak zostało do dzisiaj.

No to w końcu ile trwa ten post?
Okres liturgiczny WP zaczyna się w Środę Popielcową  a kończy się w Wielki Czwartek do południa. Po wyłączeniu niedziel WP trwa więc 40 dni.

Rozwinięcie

Jaki jest sens WP?
Od początku swego istnienia okres postu był formą „duchowej diety”, która miała przywrócić dobre zdrowie i formę duszy - po dzisiejszemu to taki „fitness dla duszy”.  Do dobrej formy dusza dojść miała przez pokutę, modlitwę, post i jałmużnę.
Co oznaczają te trudne słowa:

  • Pokuta – każdy zły uczynek pozostawia po sobie winę i kary (doczesną i wieczną). Warunkiem odpuszczenia tego zła jest właśnie pokuta, która obejmuje: uświadomienie czynionego zła, osądzenie go jako zła, wyznanie go przed Bogiem oraz odrzucenie tego zła i prośba do Boga o wybaczenie. Wyrazem tej postawy nawrócenia (odwrócenia się od czynionego przez siebie zła) są czyny pokutne: wzmożona modlitwa, umartwienie ciała (asceza) czy rozważanie Słowa Bożego.
  • Modlitwa – to wzniesienie serca, ku Bogu. To także wsłuchiwanie się w Jego Słowo ukryte w Biblii oraz przekazywane nam przez wybranych do tego ludzi np. przy okazji rekolekcji. To także praktyki liturgiczne takie jak Droga krzyżowa czy Gorzkie żale, które pomagają zrozumieć ogrom miłości Boga wobec nas.
  • Post – to powstrzymanie się od jakiegoś dobra, życie w uświadomionym i dobrowolnym braku, tego co do nas należy. Pościmy by móc podzielić się z innymi naszym dobrem, którego odmówiliśmy sobie.
  • Jałmużna – to oddanie innym tego co zaoszczędziliśmy na sobie w czasie postu. To dzielenie się z potrzebującymi naszymi dobrami: pieniędzmi, jedzeniem czy czasem.

Dzięki tym ćwiczeniom nasza dusza odzyskuje odpowiednią perspektywę i przenosi swój wzrok  z ciała na wieczność(!). Staje się ona sprawniejsza w czynieniu dobra – czyli dochodzi do „dobrej formy”.

Rola sakramentów
Okres WP to szczególny czas sprzyjający korzystaniu z sakramentów. Przede wszystkim sakramenty Pokuty i Eucharystii pomagają w fitnessie naszej duszy.

Spowiedź ze swoimi warunkami zmusza nas do rozliczenia się ze sobą, bliźnimi i Bogiem. To najlepsze narzędzie do ćwiczeń jakie Bóg ustawił w swojej siłowni. Trzeba pamiętać, że przy końcu życia Bóg „będzie nas pytał” z miłości. Spowiedź pomaga nam oczyścić nasze serca, tak by podobały się Bogu.

Eucharystia to źródło życia naszej duszy. Każdy by żyć potrzebuje jeść -  tak samo by dusza mogła żyć potrzebuje Ciała Chrystusa. To sakrament jedności z Bogiem i innymi ludźmi. Nie można być w jedności jeśli odgradza nas grzech. We wspólnocie jednak łatwiej jest żyć bez grzechu, bo zawsze znajdzie się ktoś kto nam pomoże byśmy nie upadli.

Liturgia w WP
W środę popielcową posypuje się głowę popiołem i wypowiada się słowa: „z prochu jesteś w proch się obrócisz” lub „nawracajcie się i wierzcie w ewangelię”. Ten obrzęd to symbol ulotności naszego życia. W tym dniu obowiązuje post ilościowy i jakościowy. Post ilościowy – czyli trzy posiłki w ciągu dnia w tym jeden tylko do syta, jakościowy – czyli bez mięsa. Przez umartwienie naszego ciała chcemy dotrzeć do naszej duszy.

Kolorem liturgicznym jest fiolet, który wyraża pokutę, nawrócenie i powagę. W czasie liturgii mszy świętej nie śpiewa się alleluja. Nabożeństwami tego okresu są: Droga krzyżowa, która jest rozważaniem ostatnich momentów Chrystusa, Jego męki i śmierci oraz Gorzkie żale, które są spojrzeniem z perspektywy Matki Jezusa i Jego ucznia stojących pod krzyżem.

Jest to także czas rekolekcji – szczególnych nabożeństw Słowa Bożego, które za swój temat przyjmują zbawcze dzieło Chrystusa. To czas przygotowania do właściwego przeżywania tajemnic naszej wiary w Triduum Paschalnym oraz pełniejszego zrozumienia Wielkiej Nocy, która jest zwycięstwem Boga ad grzechem i śmiercią. To także okazja do głębszego przezywania sakramentów pokuty i Eucharystii.

Potrzeba przemiany - nawrócenie
W każdej relacji pomiędzy ludźmi pojawia się potrzeba zmiany. Ludzie jak kamienie, nieustannie ścierają się między sobą zadając sobie wzajemne skaleczenia i rany. Trzeba więc, byśmy zmieniali się dla innych i dla siebie. Tę przemianę określa się mianem – nawrócenie.

Co to znaczy nawrócić się? Czy nie potrzebują nawrócenia ci co w Boga nie wierzą?
Nawrócić -  to powrócić na właściwą drogę. Takiego nawrócenia potrzebują wszyscy, którzy zeszli z dobrej drogi. Każdy, kto popełnia grzech zszedł z tej drogi i potrzebuje na nią wrócić! Każdy!

Jak to jest z tym nawróceniem?
Wyobraźmy sobie ciemny pokój. Siedzimy w tym pokoju sami. Nic nie widzimy bo brak nam światła. Wydaje się nam, że wszystko jest OK. Do pokoju otwierają się powoli drzwi przez które wpada odrobina światła. Zaczynamy dostrzegać sprzęty, zarys ścian i układu pokoju. Nasz wzrok się przyzwyczaja. Drzwi otwierają się nadal, coraz szerzej. Widać coraz więcej. Widać także nieporządek, kurz i śmieci. Im jaśniej tym więcej widać. I budzi się teraz rządza sprzątania!

Im mniej Boga – Światła w naszym życiu tym bardziej twierdzimy, że u nas jest OK. Im więcej w nim Boga, tym bardziej widać co w naszym życiu trzeba posprzątać. Wniosek? Kto z Bogiem się nie spotka ten nie będzie czuł potrzeby przemiany – nawrócenia. Komu więc ono potrzebne? Każdemu! Bo niezależnie czy się w Boga wierzy czy nie, kresem naszego życia jest wieczność J

Zakończenie

Aby dobrze przeżyć WP trzeba pamiętać o potrzebie nawrócenia. Tej przemianie służy cały WP z jego liturgią, sakramentami, nabożeństwami oraz modlitwą, postem, pokutą i jałmużną.
Celem naszego życia jest Bóg i niebo. Każdy WP to okazja do odchudzenia naszej duszy, by mogła wejść przez małą bramę do nieba i żyć wiecznie w szczęściu z Bogiem.

Czy duszy potrzebna jest dieta? Tak. Każdej duszy potrzeba diety – postu, który przemienia nasze serca. Otwiera nas na potrzeby innych, na Boga i niebo. Czyni nas bardziej wrażliwymi na sprawy ducha.

Notatka

W środę popielcową sypie się na głowę popiół i wspomina się słowa „z prochu jesteś i w proch się obrócisz”. To przypomnienie, że kres naszego życia na ziemi kończy się rozpadem naszych ciał. To także przypomnienie, że cel naszego życia jest poza śmiercią. WP to czas przygotowania do spotkania się z Bogiem. Do tego spotkania dochodzi w sakramentach, we wspólnocie i w sercu każdego człowieka. Nasza dusza potrzebuje diety – postu, by zapomnieć o sobie i się nawrócić. Nawrócenie to odejście od zła, którego się dopuszczamy.

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up