logoRSS
 
 

Tajemnica Jezusa Chrystusa cz3. – Jezus Bóg i człowiek

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: admin, 24.02.2015, odsłon: 9977, druk

Temat

Tajemnica Jezusa Chrystusa  cz3. – Bóg i czlowiek

Klasa

1GP

Cele
  • Co  mówią świadectwa o Jezusie Chrystusie
  • (dla ucznia) Jezus – Bóg czy człowiek.
Na.Co.Be.ZU

Ewangeliczny obraz Syna Bożego. Historyczny obraz człowieka. Jedność natur w Jezusie.

Formy i metody pracy

Praca z tekstem źródłowym, układanie pytań, szukanie argumentów do postawionych problemów i pytań.

Wstęp

Historyczności Jezusa z Nazaretu nie da się podważyć. Wg źródeł chrześcijańskich i nie związanych z Kościołem, a często mu wrogich, Jezus pochodził z Palestyny będącej wówczas prowincją Rzymu. Wzmianki o Nim i o Jego wyznawcach są dość powszechne i umiejscawiają Go w konkretnym miejscu i czasie.

Ewangelie jako pisma katechetyczne – czyli mające budzić i kształtować wiarę Kościoła, ukazują Go jako Syna Bożego – sprawcę naszego zbawienia.

Kim więc jest Jezus zwany Chrystusem? Bogiem? Czy człowiekiem?

Rozwinięcie

Jezus człowiek
Jak każdy człowiek Jezus miał matkę – Maryję z Nazaretu. Z ewangelii dowiadujemy się, że urodził się w Betlejem, w siedzibie rodu Dawida. Stało się to za czasów rządcy Syrii Kwiryniusza, podczas spisu ludności. Spis dóbr cesarstwa Rzymskiego na tych ziemiach odbył się dwa razy, m.in. w 6 roku n.e.. Później wraz z rodzicami zamieszkał w Nazarecie.

Uczestniczył w obrzędach żydowskich (ofiarowanie w świątyni, pielgrzymki do świątyni, obchodzenie świąt żydowskich, chodził do synagogi), był więc Żydem. Jadł, pił, pracował, męczył się i odpoczywał. Chodził na wesela, bawił się jak każdy inny człowiek. Miał rodzinę i przyjaciół.

Można więc z pewną dozą pewności umieścić Jezusa z Nazaretu w konkretnych miejscach i czasie. Nie ma wątpliwości, że stał się On podobnym do ludzi we wszystkim i w zewnętrznym przejawie został uznany za człowieka.

Różnice – brak grzechu
Tak pisze o nich autor listu do Filipian: „On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności,
aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka, uniżył samego siebie,
stawszy się posłusznym aż do śmierci - i to śmierci krzyżowej.” W innym miejscu św. Paweł napisze, że Jezus „nie znał grzechu”.

Jego podobieństwo do człowieka było całkowite. Dzielił z nami naturę człowieka. Od nas odróżniało Go to, że nie znał grzechu – był bez grzechu(!). Wiemy, że od czasów Adama i Ewy każdy ich potomek ma grzech pierworodny. Jezus tego grzechu nie miał. Nie miał tego, ani żadnego innego!

Jezus Bogiem
Dlaczego Jezus  z Nazaretu nie ma grzechu? Bo jest wcielonym słowem Boga, Jego Synem. Potwierdzają to słowa ewangelii „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie” lub też inne „Ja i Ojciec jedno jesteśmy” albo „kto mnie widział, widział i Ojca.”

Czy oprócz słów Boga lub samego Jezusa są jakieś fakty potwierdzające, że jest On Bogiem?
Mamy kilka faktów, które mogą to potwierdzić:

  • Jezus odpuszcza grzechy, mimo to, że tylko Bóg może to zrobić
  • Uzdrawia choroby nieuleczalne (trędowaci, ślepi, chromi, z uschłymi kończynami)
  • Wypędza złe duchy, które rozpoznają w Nim Boga
  • Wskrzesza zmarłych (Łazarz, córka Jaira i młodzieniec z Nain)
  • Chodzi po wodzie
  • Rozkazuje przyrodzie
  • Zmartwychwstaje

Jezus wg ewangelistów
Mateusz pisząc do Żydów miał na celu wyjaśnienie, że Jezus jest obiecanym Mesjaszem, że na Nim wypełniły się wszystkie proroctwa Starego Testamentu.

Marek ukazuje Jezusa jako Syna Bożego, który przyszedł na ziemię by dokonać uniwersalnego zbawienia, dostępnego dla Żydów i wszystkich innych, którzy zechcą w Niego uwierzyć.

Łukasz, który sam był z zawodu lekarzem, ukazuje Jezusa jako lekarza dusz i ciał. Zwraca szczególną uwagę na uzdrowienia, opisuje także fakty z dzieciństwa Jezusa.

Jan – pokazuje Jezusa jako wcielone, odwieczne Słowo Boga. Pokazuje Go jako króla, który idzie oddać swoje życie za tych, których kocha.

Według wszystkich ewangelistów Jezus jest Mesjaszem (Chrystusem, pomazańcem, wybranym), który przyszedł na świat by odpłacić się bożej sprawiedliwości za grzechy człowieka. Jego zadanie jest misją miłosierdzia, które ma uratować człowieka przed śmiercią wieczną.

Jedność dwóch natur – unia hipostatyczna
Unia hipostatyczna jest terminem odwołującym się do natury Jezusa Chrystusa, który będąc Synem Boga, przyjął postać człowieka, pozostając nadal w pełni Bogiem. Jezus od zawsze był Bogiem (J 8,58; 10,30), ale podczas wcielenia (Jezus) stał się człowiekiem (J 1,14). Zjednoczeniem natury ludzkiej i natury boskiej urzeczywistnia się w Jezusie, Bogu - człowieku.

W skrócie Jezus Chrystus to jedna osoba w pełni Bóg i w pełni człowiek.

Dwie natury w Jezusie, ludzka i boska są ze sobą nierozerwalne. Jezus na zawsze będzie Bogiem - człowiekiem, w pełni Bogiem i w pełni człowiekiem, ma dwie natury w jednej Osobie. Człowieczeństwo i boskość Jezusa nie są ze sobą pomieszane, ale połączone bez jakiejkolwiek straty dla żadnej z tożsamości. Jezus czasem postępował mając ograniczenia ludzkie (J 4,6; 19,28), a innym razem w mocy Jego boskości (J 11,43; Mt 14,18-21). W dwóch przypadkach działanie Jezusa wypływało z Jego jednej Osoby. Jezus posiadał dwie natury, ale jedną osobowość.

Zakończenie

Jezus to w pełni człowiek i w pełni Bóg. Łączy w sobie jedność dwóch natur – ludzkiej i boskiej. Ta jedność nosi nazwę unii hipostatycznej.

Ewangelie wskazują że jest On obiecanym Mesjaszem, jest Synem Bożym oraz Zbawicielem. Ewangelie i źródła poza chrześcijańskie wskazują, że jest On także człowiekiem, który doświadczał tego samego co każdy inny człowiek.

Jezus z Nazaretu ma swoją historię: urodził się w Betlejem, około 30 roku życia zaczął nauczać i czynić znaki potwierdzające Jego boskość, umarł na krzyżu skazany przez Poncjusza Piłata. Zmartwychwstał po trzech dniach. Żaden z innych ludzi nie powstał z martwych o własnych siłach. Tylko On i to jest największy znak Jego Boskiej natury. To zaś, że umarł potwierdza naturę człowieka.

Notatka

Jezus ukazany w ewangeliach jest Bogiem. Jezus ukazany w źródłach historycznych jest człowiekiem. W rzeczywistości to równocześnie Bóg i człowiek. Jedna osoba łączącą w sobie naturę boską i ludzką, bez żadnej szkody dla którejkolwiek z nich. Taki stan nazywamy unią hipostatyczną.

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up