logoRSS
 
 

Narodziny Kościoła -życie pierwszych chrześcijan - konspekt

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: admin, 03.05.2015, odsłon: 13833, druk

Temat

Narodziny Kościoła -  życie pierwszych chrześcijan.

Klasa

1 GP

Cele

Ukazanie sposobu życia pierwszych chrześcijan

Na.Co.Be.Z.U

Kształtowanie się Kościoła

Formy i metody pracy

Praca z tekstem źródłowym

Wstęp

Kościół jako wspólnota zmieniał się w czasie. Wspólnota pierwszych chrześcijan różniła się od dzisiejszej. Po śmierci Chrystusa apostołowie i inni uczniowie ukrywali się z obawy przed Żydami. Po zesłaniu Ducha Świętego wprawdzie odważnie wystąpili wobec Żydów, ale doświadczali prześladowań, a niektórzy ponieśli śmierć z ręki swych prześladowców. Mimo to ich liczba nie malała. Warto przyjrzeć się życiu pierwotnego Kościoła.

Rozwinięcie

Misje w Kościele pierwotnym
Głównym celem istnienia Kościoła jest głoszenie dobrej nowiny o Chrystusie – czyli misje. Miały one dwojaki wymiar: najpierw skierowane były tylko do Żydów z czasem obejmowały także pogan. Misjami zajmowali się zasadniczo świadkowie wydarzeń życia Chrystusa, czyli apostołowie oraz uczniowie. Wraz z zmniejszaniem się liczby świadków pojawiła się potrzeba spisania ich świadectwa w postaci Ewangelii.

Ewangelia to pismo katechetyczne pisane z perspektywy wydarzeń paschalnych. Uzasadnia ono wiarę w Chrystusa, przedstawia fakty z Jego życia i odnosi do obietnic złożonych przez Boga swemu ludowi, jako ich wypełnienie.
Powstało wiele ewangelii, ale tylko cztery zostały uznane za kanoniczne, poprawne. Czas ich powstania to koniec I wieku po Chrystusie (lata 40-90 I w). Ostatnie pisma włączone do kanonu NT zostały spisane przed 100 rokiem, czyli przed śmiercią ostatniego apostoła, Jana.

Nowy Testament zawiera 27 pism podzielonych na trzy kategorie:

  • Pisma katechetyczne / mądrościowe – Ewangelie i Listy Apostolskie,
  • Pisma historyczne – Ewangelie i Dzieje Apostolskie,
  • Pisma prorockie – Apokalipsa wg św. Jana.

 
Po śmierci bezpośrednich świadków wydarzeń związanych z Chrystusem to właśnie ona ich zastąpiła. Była czytana w trakcie spotkań chrześcijan w trakcie „łamania chleba” – Eucharystii.

Struktura wspólnoty pierwszych chrześcijan
Na czele gmin chrześcijańskich stała starszyzna złożona z godnych osób. Często spośród nich wybierano biskupa, któremu towarzyszyli kapłani i diakoni lub diakonisy (żeński diakon J a mówi się że Kościół ma problem z kobietami).

Tak opisuje to list do Tymoteusza: „Biskup więc powinien być nienaganny, mąż jednej żony, trzeźwy, rozsądny, przyzwoity, gościnny, sposobny do nauczania, nie przebierający miary w piciu wina, nieskłonny do bicia, ale opanowany, niekłótliwy, niechciwy na grosz, dobrze rządzący własnym domem, trzymający dzieci w uległości, z całą godnością. Jeśli ktoś bowiem nie umie stanąć na czele własnego domu, jakżeż będzie się troszczył o Kościół Boży? Nie [może być] świeżo ochrzczony, ażeby wbiwszy się w pychę nie wpadł w diabelskie potępienie. Powinien też mieć dobre świadectwo ze strony tych, którzy są z zewnątrz, żeby się nie naraził na wzgardę i sidła diabelskie.

Diakonami tak samo winni być ludzie godni, w mowie nieobłudni, nie nadużywający wina, niechciwi brudnego zysku, [lecz] utrzymujący tajemnicę wiary w czystym sumieniu. I oni niech będą najpierw poddawani próbie, i dopiero wtedy niech spełniają posługę, jeśli są bez zarzutu. Kobiety również - czyste, nieskłonne do oczerniania, trzeźwe, wierne we wszystkim. Diakoni niech będą mężami jednej żony, rządzący dobrze dziećmi i własnymi domami. Ci bowiem, skoro dobrze spełnili czynności diakońskie, zdobywają sobie zaszczytny stopień i ufną śmiałość w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie.” 1Tm 3,2-13

Za czasów Apostołów to oni trzymali pieczę nas Kościołem, szczególne miejsce pośród nich miał św. Piotr. Później te funkcję przejęli starsi gmin i biskupi.

Zadanie Apostołów, kapłanów i diakonów
Początkowo Apostołowie pełnili w Kościele różne funkcje, głosili słowo Boże, celebrowali „pamiątkę Chrystusa”, chrzcili, uzdrawiali chorych i pomagali potrzebującym. Wraz z powiększaniem się wspólnoty wierzących zaszła potrzeba zmian. Piszą o tym Dzieje Apostolskie w szóstym rozdziale. Powołani zostali im do pomocy: Szczepan, Filip, Prochor, Nikanor, Tymon, Parmenas i Mikołaj.  Po włożeniu na nich rąk i modlitwie do Duch Świętego stali się pierwszymi „diakonami” lub kapłanami.

Prześladowania wczesnego Kościoła
Pokój i bezpieczeństwo nie trwały zbyt długo, naśladowcy Chrystusa byli prześladowani. Najwcześniej przez Żydów, później także przez Rzymian. Spowodowało to rozproszenie się chrześcijan po całym ówcześnie znanym świecie. Wraz z nimi szło chrześcijaństwo. Nie mogli oni otwarcie wyznawać swej wiary dlatego spotykali się w tajemnicy w domach prywatnych. W ukryciu głoszona była ewangelia, sprawowano eucharystię, udzielano chrztu oraz innych sakramentów.

Chrześcijanie spotykając się w podziemiu, dosłownie bo przecież także w katakumbach Rzymu, posługiwali się symbolami do oznaczenia miejsc swoich spotkań lub rozpoznawania się. Najczęściej używano takich symboli: krzyż X z literą P, ryba, paw, kotwica, baranek, alfa i omega, IHS.

Eucharystia - centrum chrześcijaństwa
Sprawowanie Eucharystii było największym świętem chrześcijan. Ta cotygodniowa Wielkanoc sprawowana w ukryciu składała się z dwóch podstawowych części:

  • Dostępnego dla wszystkich obecnych nauczania (dzisiejsza liturgia słowa)
  • Dostępnej tylko dla ochrzczonych Pamiątki Chrystusa, „łamania chleba” (liturgia eucharystyczna).

W czasie Eucharystii był także moment kiedy uczestnicy składali swoje ofiary, którymi wspierali wspólnotę. Z tego zwyczaju wywodzi się dzisiejsza „taca”, kiedy zbiera się ofiary w ramach realizacji piątego przykazania kościelnego.

Tak opisują życie Kościoła Dzieje Apostolskie: „Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne.  Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wszyscy oni mieli wielką łaskę. Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze [uzyskane] ze sprzedaży, i składali je u stóp Apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby.” Dz 4,32-37

Często Msza święta kończyła się Agape. Była to wspólna uczta, podczas której spożywano to co przynieśli jej uczestnicy.

Ta hermetyczność powodowała dużo nieporozumień wśród pogan uważali oni bowiem, że chrześcijanie zjadają w czasie swych spotkań prawdziwe ciało swego Boga; poza tym jak można było wierzyć tylko w jednego Boga toż to czyste pogaństwo!

Zakończenie

Pierwsi chrześcijanie gromadzili się wokół świadków wydarzeń z życia Jezusa. Im mniej zostawało tych świadków, a więcej było wspólnot chrześcijańskich, pojawiła się konieczność przekazywania Dobrej Nowiny w inny sposób.

Wpierw przesyłano listy Apostolskie, a później spisano świadectwa apostołów oraz uczniów i zredagowano cztery ewangelie: Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Powstały one w latach pomiędzy 40 a 90 rokiem I wieku. Były to pisma katechetyczne, które przedstawiały Chrystusa jako zapowiadanego Mesjasza i Zbawiciela.

Najważniejszymi wydarzeniami dla wspólnot chrześcijan były: chrzest oraz Eucharystia, które często sprawowano w ukryciu przed prześladowcami.

Notatka

Życie pierwszych chrześcijan mimo, że nie było łatwe, było radosne i pełne nadziej na szybkie ponowne przyjście Chrystusa. Wielu spośród Żydów i pogan przyłączyło się do uczniów Jezusa. Gromadzili się oni wokół Eucharystii oraz innych sakramentów, słuchając Dobrej Nowiny o Chrystusie Jezusie, który jest obiecanym przez Boga Mesjaszem. Główną więzią ich łączącą były: miłość oraz nadzieja i wiara. Starali się żyć tak jakby zaraz miał wrócić ich Pan, w pełni gotowi na Jego przyjście.

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up