logoRSS
 
 

Co mam czynić - konspekt 2015

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: admin, 11.05.2015, odsłon: 9277, druk

Temat

Co mam czynić?

Klasa

3Gp

Cele

Wskazanie na powołanie jako coś powszechnego; powołanie jako droga do spełnienia;

Na.Co.Be.Z.U

Powołanie jako źródło spełnienia; powołanie jako udział w Bożym planie

Wstęp

Patrząc na dobrego lekarza, nauczyciela lub księdza, mówi się, że żyje i pracuje z powołania. Co to jest to „powołanie”? Do czego ma ono służyć? I kto, wreszcie, nam je nadaje?
Czytając Biblię można natrafić na różne opisy powołania: Abrama, późniejszego Ojca Ludu Wybranego, proroków, czy też Szymona, którego Jezus nazwał Piotrem – Opoką dla całego Kościoła.
Dlaczego Bóg powołuje ludzi? Czy bez nich nie dał by rady zrobić tego co zaplanował?

Rozwinięcie

Czym jest powołanie?
Powołanie to inaczej wybranie kogoś i przeznaczenie do wyjątkowego zadania, które tylko on może wypełnić. Powołuje sam Bóg, nikt sobie sam powołania nie wybiera; może jedynie odpowiedzieć na Boże wezwanie do współpracy. Przyjrzyjmy się powołaniom z Biblii:

W Piśmie Świętym znajdujemy wiele opisów powołania ludzi, którym Bóg zaproponował współpracę z Sobą i wezwał do głoszenia Jego orędzia o zbawieniu. Każdy z tych ludzi został powołany inaczej:

  • Samuel był sługą przybytku Bożego i kapłana Helego. W nocy Pan go zawołał. On myślał, że woła go Heli. Biegł i pytał, o co chodzi. Heli odpowiadał, że go wcale nie wołał. Wreszcie kapłan poznał, że to Bóg woła Samuela i dlatego mu powiedział: „Gdyby ktoś cię wołał, powiedz: «Mów, Panie, sługa Twój słucha»”. Heli wskazał na Boga, pomógł Samuelowi rozpoznać Jego głos. Bóg powołał Samuela do wielkich zadań (1 Sm 3, 1–12).
  • Izajasz, który ujrzał chwałę Boga, bał się, bo wiedział, iż jest grzesznikiem. Kiedy jednak usłyszał słowa Pana: „Kogo mogę posłać? Kto będzie moim zwiastunem?” , zawołał: „Oto jestem, poślij mnie!” (Iz 6, 1–13).
  • Jeremiasz, który miał wątpliwości, czy jako człowiek młody i niedoświadczony może prorokować w imię Boga, usły­szał słowa Boga: „Nie mów, że jesteś jeszcze młody. Nie bój się nikogo. Ja zawsze będę przy tobie, by śpieszyć ci z pomocą”. (Jr 1, 4–10).
  • Apostoł Andrzej, który usłyszał z ust swego nauczyciela, Jana Chrzciciela, słowa wypowiedziane o Jezusie: „Oto Baranek Boży”, poszedł za Jezusem i pozostał z Nim. Potem przyprowadził do Jezusa swego brata, Szymona, późniejszego apostoła Piotra, mówiąc mu: „Znaleźliśmy Mesjasza”. (J 1, 35–42).
  • Piotr, który poznał Jezusa dzięki swemu bratu, Andrzejo­wi, został powołany podczas cudownego połowu ryb, gdy usłyszał: „Odtąd ludzi będziesz łowiċ”. Zostawił wszystko to, co było jego dotychczasowym życiem, i poszedł za Jezusem. (Łk 5, 1–11).
  • Mateusz, celnik, został powołany przez Jezusa od tego zajęcia, które było uważane przez Żydów za haniebne i nieuczciwe. (Mt 9, 9).
  • Paweł był prześladowcą Kościoła, któremu pod Damaszkiem objawił się Jezus i nakazał, by stał się głosicielem Ewangelii. (Dz 9, 1–9).

Bóg nie ma względu na osoby
Dla Boga osoba, którą powołuje jest szczególna ze względu na zaufanie jakim ją obdarza. Nie ważne jaki jest i co robi do momentu powołania. Dobrym przykładem mogą być Dawid – pasterz owiec, który został królem, Mateusz – celnik i współpracownik najeźdźcy – późniejszy Apostoł, czy w końcu Apostoł Narodów – Paweł, który był przecież prześladowcą Kościoła.

To nie znaczy, że Bóg wybiera kogokolwiek! Wybiera tego, kogo uważa za potrzebnego i odpowiednio przygotowanego do zadania. Dobrym przykładem jest Szaweł z Tarsu. Urodził się około 5 roku I w. Był Żydem, synem obywateli rzymskich. W Jerozolimie pobierał nauki z Biblii oraz Prawa u Gamaliela I, był gruntownie wykształcony także w kulturze greckiej. Został faryzeuszem a później także prześladowcą Kościoła. W drodze do Damaszku, gdzie miał prześladować chrześcijan spotkał Chrystusa i nawrócił się. Stał się doskonałym apostołem, który głosił Ewangelię i Żydom i poganom.

Jak poznać co mam robić?
Gdy Bóg wzywał Samuela, ten z początku nie potrafił rozpoznać głosu Boga. Pomógł mu  w tym dopiero Heli. Poznając głos Boży Samuel słuchał Jego słów i rósł w łasce u Boga, który nie pozwolił mu zbłądzić. To pewien schemat okrywania swego powołania: wsłuchanie się w słowo Boga, posłuszne poddanie się mu, a następnie niesamowity rozwój.

Co zrobić by rozpoznać powołanie nie mając takiego „Helego” przy sobie?
Trzeba przyjrzeć się sobie, swoim talentom, pragnieniom, zdolnościom i zainteresowaniom. To one najczęściej pokazują „do czego jesteśmy stworzeni”. Wystarczy „iść za głosem serca” czyli rozwijać talenty, poszerzać zainteresowania, pokonywać nowe wyzwania.

Czy powołanie to tylko bycie księdzem lub zakonnicą?
Nie! Powołanie to każde zadanie dane nam przez Boga zgodne z Jego planem.

Różne powołania, ale jeden cel
Jakie powołania ma dla nas Bóg? Różne! Jak pisze św. Paweł „Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich.” 1Kor 12,4-6

Każdy z nas, w miejscu w którym jest, ma zadanie do wykonania, które ma jeden cel – szczęście w Bogu. Tylko wypełniając Boże zadanie człowiek może być szczęśliwy, spełniony. To właśnie patrząc na ludzi, którzy odnaleźli swe miejsce w planie Boga mówi się, że są ludźmi z powołaniem. To on poświęcają się, spalają by dać z siebie wszystko, dla drugiego człowieka a przez niego Bogu. Nie zawsze są świadomi tego Bożego planu, często mówią o pasji, zainteresowaniach, miłości do…, itp.. Dla wierzącego jednak zawsze prowadzi to do Boga.

Zakończenie

Każdy ma swoje indywidualne i wyjątkowe powołanie, coś do spełnienia czego wzywa go Bóg. Ma On swój plan dla każdego z nas. To od nas zależy czy będziemy w życiu szczęśliwi właściwie wybierając. Patrząc na nasze predyspozycje, talenty i zainteresowania możemy lepiej lub nieco gorzej, rozpoznać jakie mamy w życiu zadanie.

Notatka

Każdy człowiek ma swoje miejsce w Bożym planie dla świata. Jeden może być lekarzem, inny murarzem a jeszcze inny kapłanem. Nie ma gorszych i lepszych powołań; każde jest ważne. Jak w ciele człowieka nie ma ważniejszych organów, bo potrzeba wszystkich by być zdrowym, tak i życiu Kościoła nie ma ważniejszych i mniej ważnych. Jezus każdego z nas umieszcza w swoim Ciele jako niezbędny organ dla działania całości. Tylko odnajdując w nim swoje miejsce możemy czuć się spełnieni i szczęśliwi.

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up