logoRSS
 
 

Świat ludzi - konspekt 2015

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: admin, 13.09.2015, odsłon: 7308, druk

Temat: Świat ludzi

Klasa 3GP

Cele:

  • uzasadnienie potrzeby odkrywania tajemnicy człowieka, korzystając z poznania naturalnego i religijnego;
  • wyjaśnienie pojęć: „ciało”, „duch”, „dusza”;

Wstęp

Kim jest człowiek? Czy jest tylko zwierzęciem, zlepkiem komórek, tkanek czy atomów, jak mówią „naukowcy”? w dziejach ludzkości można odnaleźć ślady działania niespotykane u zwierząt: kultura, sztuka, nauka, technologia itd.. Tylko człowiekowi właściwa jest wszelkiego rodzaju twórczość umożliwiająca przemianę otaczającego go świata.

Czym że jest w takim razie człowiek? Co jest powodem jego wyjątkowości i tak znacznej odmienności od innych istot? Dlaczego zdolny jest kochać, nienawidzić, szanować lub wybierać dobro albo zło?

Rozwinięcie

Wyjątkowość człowieka

Odpowiedź na te pytania daje Biblia w Księdze Rodzaju:

Rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!» Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił…” Rdz 1,26-28

Już u samego stworzenia człowiek zajmuje więcej czasu i myśli Boga. Stwórca daje mu „podobieństwo i obraz”. Nadaje mu także zdolność panowania, tworzenia - przemiany swego otoczenia.

W innym miejscu przy opisie stworzenia człowieka czytamy tak: „Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą.” Rdz 2,7

Faktem jest więc, że z fizycznego punktu widzenia przypisuje nam autor biblijny czysto ziemskie pochodzenie (proch tej ziemi). Z drugiej strony faktem jest także noszenie w nas ducha życia i podobieństwa do Boga. Biblia przedstawia człowieka jako istotę cielesno-duchową(!). Nasze ciało niszczeje na skutek grzechu, ale duch i dusza są nieśmiertelne. Mało tego i przemienione ciało zostanie nam przywrócone w dniu ostatecznym.

Cóż to są duch i dusza?

Duch to boże tchnienie ożywiające nas i ukazujące nam ostateczny cel naszego istnienia, którym jest zjednoczenie z Bogiem. Dusza zaś to dążenie naszego ducha do tej łączności z Bogiem.

Poznawanie świata

Ciało poznaje zmysłami, dusza poznaje wiarą i doświadczeniem. Ciało ma materialne narzędzia poznania świata, rozum i naukę, dusza doświadcza świata i bezpośrednio poszukuje jego źródła. By poznać świat, Boga i drugiego człowieka, nie można polegać tylko na ciele lub tylko na duszy. Potrzebujemy współpracy tych dwóch sfer jako jedności. Z tego powodu tak ważne jest by rozwijać harmonijnie i jedno i drugie.

Błędne założenie

Dziś często pojawia się błędne założenie o wyższości poznania zmysłowego nad religijnym. A przecież ciało nie przeczy duszy, tak jak dusza nie wyklucza ciała. Są jednością i nie przeciwstawiają się sobie, z tego wynika, że poznanie rozumowe nie może zaprzeczać poznaniu wary i odwrotnie(!). Są one raczej, jak pisał św. Jan Paweł II, „jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy”.

Zakończenie

Bóg obdarował człowieka wspaniałymi darami. Dał mu rozum, duszę i ciało, umiejętność przemiany świata oraz swoje podobieństwo. Wszystko po to by był on szczęśliwy we wspólnocie z innymi i z Bogiem. Jedność duszy i ciała czyni człowieka istotą „pomiędzy”. Jest on rozdarty pomiędzy teraźniejszością i wiecznością, materią a duchem, rozumem i wiarą. Swoje spełnienie może znaleźć jedynie poszukując spotkania z drugą osobą, człowiekiem, a jeszcze pełniej z Bogiem. Ma wszystko czego mu trzeba by to spotkanie mogło się ziścić. Wszystko.

Notatka

Człowiek jest jednością ciała i ducha. Jego podobieństwo do Stwórcy kryje się w możliwości zawarcia wspólnoty ze swoim źródłem – Bogiem. Duch to dar życia wiecznego, a ciało to dar Boga wiążący nas z ziemią. Mimo, że podlega ono zniszczeniu należy mu się szacunek, bo także zostanie wskrzeszone w dniu ostatecznym. Nie będzie już takie samo, ale doskonałe i nie podlegające już prawu grzechu i zniszczenia.

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up