logoRSS
 
 

Bóg pozwala rozpoznawać szczęście - konspekt 2015

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: admin, 28.09.2015, odsłon: 5746, druk

Temat: Bóg pozwala rozpoznawać szczęście wieczne

Klasa: 2GP

Cele:

  • zapoznanie ze znaczeniem symboli i znaków towarzyszących udzielaniu sakramentu chrztu świętego
  • wymienia symbole i znaki towarzyszące obrzędowi udzielania chrztu świętego
  • wie, że symbole i znaki odsłaniają istotę poszczególnych sakramentów

Plan

  1. Chrzest jako obmycie we krwi Baranka
  2. Przebieg sakramentu chrztu.
  3. Znaki i symbole chrztu:
    1. Znak krzyża
    2. Modlitwa z egzorcyzmem
    3. Namaszczenie krzyżmem
    4. Woda
    5. Świeca
    6. Biała szata

Wstęp

Na ostatniej katechezie omawialiśmy sakrament chrztu. Wiemy już że to początek wszystkich innych sakramentów, że przyjmujemy go raz w życiu. Znamy jego skutki: obmycie z grzechu pierworodnego i innych grzechów, usynowienie, włączenie w Chrystusa i Jego posłannictwo oraz włączenie we wspólnotę Kościoła. Jak jednak przebiega ryt tego sakramentu, jakie towarzyszą mu znaki i symbole?

Rozwinięcie

Chrzest jako obmycie we krwi Baranka

W ST kapłan składał ofiarę ze zwierząt i ich krwi, by przebłagać Boga wpierw za swoje grzechy a potem za grzechy ludu. Zwyczajowo ofiarą był baranek lub koźlę. W NT rolę kapłana oraz takiej ofiary przyjął na siebie obiecany przez Boga Mesjasz, Syn Boży, Jezus Chrystus. Nie musiał On składać ofiary za siebie, bo był bez grzechu. Jako taki mógł stać się ofiarą doskonałą i miłą Bogu (sprawiedliwą!).  Gdy umarł na krzyżu za nasze grzechy odkupił nas spłacając dług naszych win.

Jak pisał św. Paweł chrzest to zanurzenie w śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Skutkiem tego zanurzenia jest śmierć człowieka grzesznego (cielesnego) i nowe narodziny jako człowieka oddanego Bogu (duchowego).

Przebieg sakramentu chrztu

Sakrament chrztu dziecka odbywa się wg takiego porządku:

  1. Dialog z rodzicami: jakie jest imię dziecka, czego chcą rodzice od Kościoła dla tego dziecka
  2. Przypomnienie obowiązków chrzcielnych dla rodziców i chrzestnych
  3. Zaproszenie rodziców i dziecka do udziału w nabożeństwie (mszy)
  4. Modlitwa egzorcyzmu nad dzieckiem
  5. Poświęcenie wody
  6. Pouczenie rodziców i chrzestnych oraz wyrzeczenie się zła
  7. Wyznanie wiary
  8. Rytuał chrztu (formuła ja ciebie chrzczę w imię…, polanie wodą i namaszczenie krzyżmem)
  9. Wręczenie dziecku białej szaty
  10. Wręczenie świecy i pouczenie rodziców i chrzestnych
  11. Ciąg dalszy nabożeństwa i Komunia święta.

Znaki i symbole chrztu

Znak krzyża

Ten gest liturgiczny wyraża przyjęcie nowego członka do wspólnoty Kościoła, a co za tym idzie  oddanie go pod szczególną opiekę Chrystusa działającego w świecie poprzez sakramenty. Rodzice i rodzice chrzestni poprzez wykonanie tego znaku wyznają swoją wiarę w Boga, pragnienie zmartwychwstania dla swoich dzieci oraz gotowość do religijnego ich wychowania, tak by miały one jak największe szansę na przebywanie w Niebie.

Modlitwa z egzorcyzmem

Ta chrzcielna modlitwa ma charakter „profilaktyczny", jest wezwaniem kierowanym do Boga, aby Ten swoją mocą gładził w nowym członku Kościoła skutki grzechu pierworodnego, czyli uodparniał go na złe pokusy w jego późniejszym ziemskim życiu. Na znak przekazania tej Bożej mocy, kapłan na chwilę w milczeniu kładzie swą rękę na osobie przyjmującej Chrzest Święty. Nie powinno się mylić tej modlitwy z egzorcyzmami osób zniewolonych lub opętanych(!).

Namaszczenie krzyżmem

Po polaniu osoby przyjmującej Chrzest Święty wodą chrzcielną kapłan namaszcza jej głowę olejem krzyżma świętego. Temu obrzędowi towarzyszą słowa modlitwy: Bóg wszechmogący, Ojciec, naszego Pana, Jezusa Chrystusa, który uwolnił cię od grzechu i odrodził z wody i Ducha Świętego, On sam namaszcza cię krzyżmem zbawienia, abyś włączony(a) do ludu Bożego, wytrwał(a) w jedności z Chrystusem Kapłanem, Prorokiem i Królem na życie wieczne. Odsłaniają one duchowe znaczenie tego liturgicznego gestu. W starożytności Izraelici, stanowiący naród wybrany przez Boga, stosowali obrzęd namaszczania poświęconym olejem przy ustanawianiu króla, kapłana lub proroka. Namaszczenie było znakiem szczególnego wybrania przez Boga oraz wyznaczało człowiekowi ściśle określone zadania, których wypełnianie miało prowadzić do realizowania się w świecie Bożych zamysłów. Do wykonania tych zadań Bóg dawał wybrańcowi swoją moc, swojego Ducha.

Woda

Kulminacyjnym momentem liturgii Chrztu Świętego jest polewanie głowy kandydata wodą chrzcielną (uprzednio poświęconą) przez kapłana wypowiadającego jednocześnie słowa formuły: (imię kandydata), ja ciebie chrzczę w imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego. Jest to chwila, w której przyjmujący Sakrament Chrztu Świętego, otrzymuje moc Ducha Świętego, stając się wyjątkowym, duchowym dzieckiem Boga. Ten gest i te słowa stanowią tzw. formę i materię Chrztu Świętego, a więc wystarczają do tego, aby Chrzest określonej osoby uznać za ważnie udzielony, nawet wówczas, gdy jakieś szczególne okoliczności uniemożliwiałyby odprawienie pozostałych części liturgii chrzcielnej.

Bez wody nie mogą istnieć ani rośliny, ani zwierzęta, ani ludzie. Woda daje więc życie i możliwość wzrostu. To właśnie dlatego polewanie poświęconą wodą stało się w liturgii chrzcielnej znakiem rozpoczęcia przez człowieka przyjmującego Sakrament Chrztu Świętego nowego, nadprzyrodzonego życia duchowego. Woda służy również do oczyszczania; stąd jej wykorzystywanie podczas Chrztu Świętego symbolizuje również uwalnianie człowieka od negatywnych skutków grzechu pierworodnego. O tym, że to Bóg pragnął, aby Sakrament Chrztu Świętego dokonywał się przez pośrednictwo znaku wody, najdobitniej świadczy fakt, iż sam Pan Jezus przyjął (choć nie musiał) chrzest, który w takiej właśnie formie udzielany był przez Świętego Jana Chrzciciela.

Woda służy również do oczyszczania; stąd jej wykorzystywanie podczas Chrztu Świętego symbolizuje również uwalnianie człowieka od negatywnych skutków grzechu pierworodnego. O tym, że to Bóg pragnął, aby Sakrament Chrztu Świętego dokonywał się przez pośrednictwo znaku wody, najdobitniej świadczy fakt, iż sam Pan Jezus przyjął (choć nie musiał) chrzest, który w takiej właśnie formie udzielany był przez Świętego Jana Chrzciciela.

Świeca

Podczas udzielania Sakramentu Chrztu Świętego w kościele płonie paschał  duża świeca, na której umieszczone są symbole pięciu ran Chrystusa. Płonący paschał oznacza, że ten sam Pan Jezus, który umarł na krzyżu, teraz  jako Zmartwychwstały  jest duchowo obecny pośród modlących się. Uznawanie płomienia za symbol Chrystusa ma źródła w Piśmie Świętym.

W księgach Nowego Testamentu Pana Jezusa nazywa się światłością świata (por. J 8,12) i Wschodzącym Słońcem (por. Łk 1,78-79). Światło niesie bowiem człowiekowi ciepło i radość, a także pomaga kroczyć właściwą drogą pośród ciemności. Chrystus tymczasem dał ludziom radosną zapowiedź zmartwychwstania, a poprzez swoje nauczanie „oświecił" ich, co do sposobu osiągnięcia szczęśliwej nieśmiertelności.

Biała szata

W liturgii chrzcielnej, po obrzędzie namaszczenia olejem krzyżma świętego, osobie przyjmującej Sakrament Chrztu Świętego nakłada się białą szatę. Temu symbolicznemu gestowi towarzyszą słowa modlitwy, które wyjaśniają jego znaczenie: (Imię przystępującego do chrztu), stałeś(aś) się nowym stworzeniem i przyoblekłeś(aś) się w Chrystusa, dlatego otrzymujesz białą szatę. Niech twoi bliscy słowem i przykładem pomagają ci zachować godność dziecka Bożego, nieskalaną aż po życie wieczne.

W początkach chrześcijaństwa do Chrztu Świętego przystępowało bardzo wielu dorosłych już ludzi, którzy pod wpływem nauczania o Chrystusie podejmowali decyzję o odstąpieniu od swoich uprzednich wierzeń, bądź dopiero stawali się osobami religijnymi. Nowoochrzczonych ubierano wówczas  w długie, białe szaty, w których chodzili przez cały tydzień do kościoła, aby słuchać, głoszonych zwykle przez biskupa, tzw. katechez mistagogicznych. Miały one za zadanie dokładne wyjaśnianie nowym chrześcijanom, jakie duchowe korzyści, jak również zobowiązania, wynikają z faktu przyjęcia Chrztu Świętego oraz innych sakramentów.

Zakończenie

Każdy sakrament, podobnie jak chrzest, ma swój rytuał (przebieg) oraz właściwe sobie symbole i znaki. Dobrze jest je znać i rozumieć, możemy wtedy świadomie uczestniczyć w tym co się dzieje w trakcie ich udzielania.

Wykorzystany tekst za: http://kikol.diecezja.wloclawek.pl/index.php/sakramenty/chrzest/75-chrzest.html

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up