logoRSS
 
 

Bóg uobecnia tajemnicę szczęścia - konspekt 2015

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: admin, 15.10.2015, odsłon: 4982, druk

Temat: Sakrament Eucharystii. Bóg uobecnia tajemnicę szczęścia

Klasa: 2GP

Cele

  • przedstawienie teologii sakramentu Eucharystii
  • objaśnienie istoty Eucharystii
  • zapoznanie z różnymi określeniami Eucharystii.

Plan

  1. W ST ofiara jako przebłaganie za grzechy
  2. Uniwersalna ofiara Jezusa (za wszystkie grzechy raz na zawsze)
  3. Podstawowe części Eucharystii
  4. Przeistoczenie jako istota Eucharystii
  5. Inne nazwy Eucharystii

Wstęp

Karą za grzech jest śmierć. Tak mówi Biblia. Od momentu grzechu pierwszych ludzi śmierć towarzyszy nam stale. Jest ona spowodowana nieposłuszeństwem wobec Boga. To nieposłuszeństwo oddzieliło nas od Niego jako źródła wiecznego życia. Poznając różnicę pomiędzy dobrem a złem, poznaliśmy także jego skutki: cierpienie, samotność, trud, choroby i śmierć.

Zapowiedziany już w Księdze Rodzaju, Syn Niewiasty, miał być Odkupicielem. Wierzymy, że spełniła się ta obietnica w osobie Jezusa z Nazaretu – zwanego Chrystusem. W Nim wypełniło się wszystko to co ST nauczał o Mesjaszu. Najważniejszą i dającą nam nadzieję, jest nauka o tym, że On odkupił nas, zapłacił za nasze grzechy oddając swoje życie za nas. Możemy skorzystać  z tej wolności o ile uwierzymy w Niego.

Pamiątką a zarazem nieustannym uobecnieniem tej ofiary jest Eucharystia, którą Jezus ustanowił w przeddzień swojej ofiary na krzyżu. Co takiego szczególnego kryje się w tym sakramencie?

Rozwinięcie

W ST ofiara jako przebłaganie za grzechy

Już w ST wierzono, że człowiek potrzebuje przebaczenia za zło, którego się dopuszcza. Wielokrotnie zawierane przymierza z Bogiem uczyły Jego naród, że karą za niewierność i grzech jest krew i śmierć. W czasach ST każdy kapłan składający w świątyni ofiarę za grzechy ludzi, musiał wpierw złożyć ją za siebie. Taka ofiara była wciąż niedoskonała, bo przecież krew zwierząt nie mogła być zapłatą za grzechy ludzi. Jest to jednak zapowiedź i symbol ofiary, która gładzi wszystkie grzechy. Kapłanem składającym ją jest sama Ofiara – Syn Boży.

Uniwersalna ofiara Jezusa

Gdy Jan Chrzciciel zobaczył przechodzącego niedaleko Jezusa powiedział o Nim: „Oto Baranek Boży, który zgładzi grzechy świata”.  Jan pod wpływem Ducha Świętego zauważył w Nim tę doskonałą Ofiarę, jaką Bóg obiecał jeszcze w Raju. Jezus zgodził się na to by swoje życie, bez grzechu, ofiarować jako zapłatę za życia tych, którzy zgrzeszyli. Niewinny miał zapłacić za winnych. Tylko taka ofiara mogła oczyścić ludzkość z grzechów. Jest to ofiara doskonała i uniwersalna, bo złożona za wszystkie grzechy, raz na zawsze.

Czy to znaczy, że ludzie już nie grzeszą? Nie! Znaczy to tylko tyle, że każdy kto zechce może być zbawiony. Jedyne czego potrzebuje to decyzja woli, że chce wierzyć w Jezusa.

Jako pamiątkę a zarazem jako uobecnienie (aktualne przeżywanie) tej ofiary Jezus ustanowił sakrament Eucharystii. W czwartek przed swoją męką wraz z uczniami przeżywał Żydowską Paschę, podczas, której podniósł chleb i wino błogosławiąc je rozdał uczniom na Jego pamiątkę. Powiedział także, że kto spożywa ten chleb i pije z tego kielicha wspomina Jego śmierć aż On przyjdzie, a także to że każdy przyjmujący godnie ten sakrament będzie miał życie wieczne.

Podstawowe części Eucharystii

Eucharystia jest sakramentem wtajemniczenia a równocześnie ma elementy, które pozwalają ją zaliczyć do sakramentów uzdrowienia. Sama Msza święta podzielona jest na kilka zasadniczych części:

  1. Obrzędy wstępne
  2. Liturgia Słowa
  3. Liturgia Eucharystyczna
  4. Obrzędy komunii
  5. Obrzędy zakończenia i błogosławieństwo.

Przeistoczenie jako istota Eucharystii

Najbardziej istotnym momentem jest liturgia eucharystyczna wraz z przeistoczeniem. Przeistoczenie nosi nazwę TRASSUBSTANCJACJI, czyli zmiany substancji i istoty ofiary w coś zupełnie innego. To moment modlitwy do Ducha Świętego z prośbą o przemianę przaśnego chleba i wina winogronowego w prawdziwe i realne Ciało i Krew Chrystusa. To dziejąca się w tej chwili ofiara Chrystusa z samego siebie. Dlatego jest to tak ważna chwila i należy jej się szczególny szacunek. Od tej chwili nie ma już na ołtarzu chleba i wina, ale obecny jest Chrystus w swoim Ciele i Krwi.

Inne nazwy Eucharystii

Od początku chrześcijaństwa eucharystia jest celebrowana we wspólnocie. Nazywano ją różnie: Łamanie chleba, Uczta, Agape, Msza Święta, Chleb aniołów,  Najświętszy Sakrament, Najświętsza ofiara, Święte zgromadzenie, Sakrament Ołtarza czy Liturgia.

Zakończenie

Eucharystia to jeden z najważniejszych sakramentów jakimi dysponuje Kościół. Każdorazowe uczestnictwo we Mszy jest byciem świadkiem tego co dokonało się w Wielki Czwartek i Piątek. Sama celebracja Mszy świętej jest zapowiedzią niebiańskiej liturgii – oddawania czci Bogu.

Pytania kontrolne

  1. Jakie części ma msza święta?
  2. Na czym polega wyjątkowość ofiary Chrystusa?
  3. Jak inaczej nazywa się Eucharystie?
  4. Co to jest transsubstancjacja?
  5. Co jest przemieniane w czasie przeistoczenia?
 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up