logoRSS
 
 

Człowiek oczekuje spełnienia obietnic Boga - konspekt 2015

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: admin, 15.11.2015, odsłon: 8165, druk

Temat: Człowiek oczekuje spełnienia obietnic Boga

Klasa: 2GP

Cele:

  • interpretuje symbole i znaki adwentowe;
  • wyjaśnia rolę liturgii  w przeżywaniu Adwentu.

Cele(ucznia):

  • przypomnisz sobie układ roku liturgicznego
  • będziesz bardziej rozumiał symbole związane z adwentem

Plan:

  1. Układ roku liturgicznego
  2. Adwent, czy może dwa adwenty?
  3. Liturgia adwentowa
  4. Symbole adwentowe

Wstęp

Mimo iż do grudnia jeszcze miesiąc, zbliżamy się już do końca roku. Jak to!, jakiego!? Nowy rok Kościelny zwany inaczej liturgicznym, rozpoczyna się w pierwszą niedzielę Adwentu. Jaka jest jego wymowa, co oznacza sama nazwa i jaka jest treść Adwentu. Czym w ogóle jest ten Adwent?

Samo słowo pochodzi z łaciny i oznacza „oczekiwanie na przyjście, przybycie”. Na Kogo więc czekamy w tym czasie?

Rozwiniecie

Adwent – to oczekiwanie na przyjście. Jako chrześcijanie wyczekujemy przyjścia Chrystusa. Not tak ale On już przecież przyszedł! To prawda, … ale… no właśnie jest to ale. Jednak zacznijmy od początku.

1. Układ roku liturgicznego

Rok liturgiczny to obchody dziejów zbawienia w liturgii w ciągu całego roku. Dzielimy go na okresy liturgiczne:

  1. Adwent
  2. Okres Bożego Narodzenia
  3. Czas zwykły
  4. Wielki Post
  5. Triduum Paschalne
  6. Okres Wielkanocny
  7. Czas zwykły

W tych okresach przeżywamy w sposób zorganizowany wydarzenia kluczowe dla naszego zbawienia. Pierwszym spośród nich jest – Adwent.

2. Adwent, czy może dwa adwenty?

Już pierwsze wzmianki o Adwencie można znaleźć w kościołach iberyjskich z IV wieku. W wieku VI Adwent dotarł do Rzymu i przyjął formę wyczekiwania na spotkanie z Chrystusem. Z czasem charakter pokutny zamienia się w radosne wyczekiwanie Zbawiciela i nabiera cech eschatologicznych.

Obecnie Adwent jest podzielony na dwie części:

  • I część od I niedzieli Adwentu do 16 grudnia
  • II część od 17 do 24 grudnia

Każda z tych części ma swój charakter.

Część pierwsza jest wyczekiwaniem na paruzję, czyli spotkanie się z Chrystusem podczas Jego ponownego przyjścia na świat jako Sędziego i Władcy. To część o mocniejszym zabarwieniu pokutnym gdzie pojawia się wezwanie do nawrócenia i przygotowania dróg swego serca dla Pana.

Część druga to bliższe przygotowanie do przeżywania pamiątki wcielenia – Bożego Narodzenia, jako wspomnienie faktu, że Bóg stał się człowiekiem i zamieszkał między nami. Ma ona charakter radosnego wyczekiwania i wdzięczności wobec Boga za dzieło wcielenia i zbawienia.

3. Liturgia adwentowa

Adwent trwa cztery niedziele, nie tygodnie, ale niedziele(!). Trzy pierwsze niedziele odnoszą się do paruzji, ostatnia to bezpośrednie przygotowanie do Bożego Narodzenia.

Jako okres liturgiczny ma Adwent swoje cechy:

  • Kolorem liturgicznym jest fiolet, który wyraża zadumę, pokutę, potrzebę nawrócenia
  • W liturgii pojawia się poranna msza święta – roratnia, na cześć Maryi, Matki Chrystusa.
  • W czasie Mszy św. odprawianych w Adwencie czytane są fragmenty z Księgi Proroka Izajasza, który zapowiadał przyjście Mesjasza oraz teksty biblijne ukazujące oczekiwanie osób, które Go poprzedziły - Maryję i Jana Chrzciciela.
  • W wielu parafiach odbywają się rekolekcje adwentowe, które mają pomóc w przygotowaniu serc do paruzji i Bożego Narodzenia.

4. Symbole adwentowe

Adwent ma swoje symbole, które spotykamy w różnych miejscach: w kościele lub w domu, należą do nich:

  • wieniec adwentowy – wieniec adwentowy, w formie okręgu, składa się z gałązek choinki, na których umieszcza się 4 świece, symbolizujące 4 niedziele Adwentu. Co niedzielę zapala się kolejną świecę. I świeca jest świecą pokoju, II wiary, III miłości, IV nadziei. Elementy wieńca symbolizują wspólnotę oczekującą w nadziei i radości na przyjście Pana. Znaczenie poszczególnych elementów jest następująca: zielone gałązki – życie, nadzieja; świece – światło, nadchodzącą Światłość; forma wieńca: krąg – powracający cykl życia.
  • kalendarz adwentowy – specjalny kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia adwentu do Wigilii Bożego Narodzenia. Pomysł pochodzi z XIX wieku od niemieckich luteran. Zwyczaj ten znany jest i pielęgnowany w wielu krajach na całym świecie w rodzinach chrześcijańskich.
  • lampion adwentowy – jest to rodzaj lampki, wykonanej w kształcie czworoboku zamkniętego, którego ścianki przypominają gotyckie witraże z symbolami chrześcijańskimi lub scenami biblijnymi. Wewnątrz lampionu umieszcza się świece lub małą żarówkę na baterię. Lampionami oświetla się pierwszą część mszy świętej roratniej, podczas której w kościele pogaszone są światła i panuje symboliczna ciemność. Lampion jest symbolem przypowieści Jezusa o roztropnych pannach, które z płonącymi lampami oczekiwały na przyjście Oblubieńca. (Mt 25, 1-13).

Zwyczajami popularnymi przede wszystkim wśród katolików są ponadto:

  • wędrująca figura Matki Bożej – zwyczaj ten praktykowany jest w wielu polskich parafiach. Polega na przyjmowaniu figury Matki Bożej z kościoła po roratach przez to dziecko, którego serduszko, z zapisanymi dobrymi uczynkami wykonanymi dnia poprzedniego, zostało wylosowane przez księdza odprawiającego roraty. Najczęściej dziecko i jego rodzina przyjmują figurę Matki Bożej na jeden dzień.
  • świeca roratnia (roratka; k. rzym.) – jest ona symbolem Najświętszej Marii Panny, która niesie ludziom Chrystusa – Światłość prawdziwą. W kościołach umieszcza się ją na prezbiterium obok ołtarza lub przy ołtarzu Matki Bożej. Biała lub niebieska kokarda, którą jest przepasana roratka mówi o niepokalanym poczęciu Najświętszej Marii Panny.

Zakończenie

Jako pierwszy okres roku liturgicznego Kościół stawia nam przed oczy koniec wszystkiego. Kresem tym jest Paruzja – ostateczne czasy, kiedy każdy z nas zda sprawę z tego jak żył. To dobra perspektywa, ustawiająca wszystko na swoim miejscu, bo przecież chrześcijanin to człowiek nadziei sięgającej poza kres życia.

To oczekiwanie na przyjście ma także charakter wdzięczności wobec Boga za dar wcielenia Jego Syna. Bez Bożego Narodzenia nie było by Wielkanocy, ale bez Wielkanocy Boże Narodzenie nie miałoby sensu.

Pytania kontrolne:

  1. Jakie mamy okresy liturgiczne?
  2. Co oznacza słowo Adwent?
  3. Jak dzielimy Adwent?
  4. Na co czekamy w Adwencie?
  5. Jakie symbole pojawiają się w tym okresie liturgicznym?

Kryteria sukcesu:

  1. Umiesz wymienić okresy liturgiczne.
  2. Wiesz co oznacza słowo adwent.
  3. Potrafisz wymienić dwa główne wątki Adwentu.
  4. Potrafisz wymienić i wyjaśnić symbole adwentowe.
 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up