logoRSS
 
 

Moje rekolekcje - 2017

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: admin, 21.03.2017, odsłon: 2075, druk

Temat: Moje rekolekcje

Klasa: 1GP

Cele:

  • Uczeń wie, czym są rekolekcje;
  • Uczeń interpretuje Jezusowe zaproszenie: „Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu” (Łk 19,5).

Wstęp

Wielki Post to czas wytężonej pracy nad sobą. Kościół przez wieki wypracował pewne sposoby ułatwienia swoim członkom uporządkowania swego życia i powrotu na właściwą drogę. Jednym z tych sposobów są rekolekcje. Kiedy czytamy Biblię możemy natrafić na takie wydarzenie:

[Jezus] wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. A [był tam] pewien człowiek, imieniem Zacheusz, zwierzchnik celników i bardzo bogaty. Chciał on koniecznie zobaczyć Jezusa, kto to jest, ale nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić. Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: «Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu». Zeszedł więc z pośpiechem i przyjął Go rozradowany. A wszyscy, widząc to, szemrali: «Do grzesznika poszedł w gościnę». Lecz Zacheusz stanął i rzekł do Pana: «Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogo w czym skrzywdziłem, zwracam poczwórnie». Na to Jezus rzekł do niego: «Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło».” Łk 19,1-10

Ten krótki fragment ukazuje prawdę o rekolekcjach, które mają być przemieniającym spotkaniem z Chrystusem.

Rozwinięcie

Kondycja dzisiejszego człowieka

Dzisiejszy człowiek charakteryzuje się postawą kłamcy. Nie widzi swojej belki w oku, ale chętnie wytyka drzazgę, komu innemu. Mówi o tym sam Pan Jezus: „Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? Albo jak możesz mówić swemu bratu: Pozwól, że usunę drzazgę z twego oka, gdy belka [tkwi] w twoim oku? Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka twego brata.” Mt 7,3-5

Jezus wiedział, z kim ma do czynienia. Wie i dzisiaj. Potrzebujemy prawdy o sobie. Bo tylko prawda Boga o nas potrafi nas wyzwolić z tego, co nas wiąże.

Zagubione poczucie grzechu

Jaka jest ta prawda? „Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy.  Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, [Bóg] jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości. Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki.” 1J 1,8-10

Dzisiejszy człowiek „nie ma grzechu”, albo raczej zagubił poczucie grzechu a przez to i winy. Nie chodzi by się umęczyć poczuciem winy, ale znać prawdę o sobie samym. Jeżeli nie uznajemy swoich błędów nie będziemy chcieli się z nich poprawić! W ten sposób pokazujemy Bogu, że się pomylił sądząc, że potrzebujemy Jego pomocy. Jezus umarł, więc na próżno!

Słowa, słowa i tylko słowa

Z drugiej strony spotkać można ludzi, którzy jak twierdzą, starają się Bogu służyć. Są gorliwi w swojej wierze, w modlitwie i w słowach. O nich mówi Jezus:

Nie każdy, który Mi mówi: ‘Panie, Panie!’, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Wielu powie Mi w owym dniu: "Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy mocą Twego imienia, i nie wyrzucaliśmy złych duchów mocą Twego imienia, i nie czyniliśmy wielu cudów mocą Twego imienia?" Wtedy oświadczę im: ‘Nigdy was nie znałem. Odejdźcie ode Mnie wy, którzy dopuszczacie się nieprawości!’” Mt 7,21-23

Po co są rekolekcje

Wszystkim tym ludziom potrzeba chwili zatrzymania i wysłuchania prawdy o sobie i Bogu. Ten czas słuchania to właśnie rekolekcje. To kilka dni w Kościele, w które poświęca się czas na przygotowanie swojej duszy, serca i umysłu przed ważnymi wydarzeniami w liturgii lub życiu osobistym.

W szkole, zazwyczaj w Wielkim Poście, także organizowane są rekolekcje. W tym czasie osoby uczestniczące w katechezie szkolnej mogą w nich uczestniczyć. Zazwyczaj był to czas wolny od lekcji i przeznaczony na głębsze przeżywanie treści związanych z Wielkim Poste oraz Wielkanocą.

W niektórych miastach zrezygnowano ze szkolnych rekolekcji na rzecz uczestnictwa w rekolekcjach parafialnych. Powodów może być kilka: chęć przywrócenia więzi dzieci i młodzieży z parafią macierzystą, prośby dyrektorów szkół i nauczycieli by nie „zabierać” czasu na lekcje. Czy wreszcie brak akceptacji takiej formy rekolekcji przez rodziców i samych uczniów.

Niezależnie gdzie się odbywają i jak są prowadzone, ważne by znaleźć czas na uczestnictwo w nich. Bo jak mówi Jezus „nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Boga”. Trzeba się zatrzymać by posłuchać. Posłuchać by zrozumieć. Zrozumieć by zmienić swoje życie, by dotrzeć do celu swej podróży – do nieba.

Zakończenie

Rekolekcje to szczególny czas, zazwyczaj trzech dni, które są poświęcone na szczególne słuchanie Słowa Bożego, refleksję, modlitwę i przemianę życia. Każdy chrześcijanin powinien uczestniczyć w rekolekcjach na miarę swoich możliwości. Nie zapominajmy, że podstawowym miejscem rekolekcji jest nasza parafia. To tam przede wszystkim powinniśmy iść by szukać Boga i Jego Słowa.

Pytania kontrolne:

  1. Czym są rekolekcje?
  2. W jakich słowach zwraca się Jezus do ludzi, którzy tylko mówią o Bogu, a Go nie naśladują?
  3. Jaki jest cel rekolekcji?
  4. Gdzie jest pierwsze i podstawowe miejsce na rekolekcje Wielkopostne?
  5. Na jakie dwie postawy zwraca uwagę Pan Jezus wspominając o belce lub braku przemiany swego życia wg Słowa Bożego?
 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up