logoRSS
 
 

Dlaczego zdradzają Chrystusa - pomoce dla nauczyciela

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: WK, 21.01.2010, odsłon: 28583, druk

DEFINICJA SEKTY

Sekta - silnie zaznaczona grupa społeczna o wyraźnej izolacji i hierarchii wewnętrznej, z silnie zaakcentowaną rolą przywódcy, w której zespół zachowań członków wyraźnie różni się od przyjętych norm zewnętrznych.

Grupa destruktywna - grupa mająca szkodliwy wpływ na swoich wyznawców; destrukcja dotyczy samego wyznawcy, rodziny i otoczenia: wyznawca - nie potrafi sam podjąć najprostszych decyzji; rodzina i otoczenie - odczuwa smutek i zachwianie.

PIRAMIDA HIERARCHII SEKTY

  1. GURU - najważniejsza osoba decydująca o wszystkim, o boskim charakterze i wielkiej charyzmie.
  2. ELITA - opłacani psycholodzy, pedagodzy, prawnicy itp., tworzący odpowiedni zewnętrzny wizerunek.
  3. WIZYTóWKI - osoby publiczne ze świata artystów zaświadczające o dobroci i braku zagrożenia, otrzymujące dary i prezenty.
  4. STALI CZŁONKOWIE - pracownicy zatrudnieni na stałe w zakładach pracy prowadzonych przez sektę.
  5. MIĘSKO SEKTY - osoby fizyczne z ulicy utrzymujące elitę, krótko przebywające w sekcie.

WERBUNEK  Kto? Gdzie? Jak?

Zasada "pierwszych 5 minut" - werbuje osoba psychicznie głęboko wierząca, aktywna i czująca.
Hasła "reklamujące sektę":

  • Tylko u mnie w grupie znajdziesz Boga. 
  • Tylko u mnie zyskasz spokój wewnętrzny i akceptację.
  • Tylko u mnie zrobisz karierę.
  • Tylko u mnie będziesz mógł pomagać innym.

Zaproszenie na ulicy, w szkole, na pielgrzymkach poprzez ogłoszenia do odwiedzenia lub uczestniczenia w spotkaniach, kursach, pokazach, prelekcjach, np.:

  • kursy językowe;
  • kursy gotowania;
  • sekcje wschodnich sztuk walk;
  • grupy katolickie;
  • spotkania domowe.

MATERIAŁY PROPAGANDOWE

Środki wpływające na zmianę postrzegania otaczającej rzeczywistości i samej sekty:

  1. kadzidełka ze środkiem halucynogennym,
  2. kolorowe ulotki,
  3. broszury,
  4. książki przyciągające uwagę swą formą (tzw."kotwiczenie uwagi").

ETAPY ZAANGAŻOWANIA

  • Fascynacja nowymi przyjaciółmi, opowiadania, nowa symbolika.
  • Wprowadzanie nowych elementów: ołtarzyk, kadzidełka, dieta, własny wizerunek.
  • Stosowanie technik medytacyjnych (mantrowanie), zmiana stylu życia, częste modlitwy.
  • Obciążenie nowym językiem (nowe wyrazy i zwroty).
  • Pojawienie się zachowań fanatycznych i agresji w stosunku do innych.
  • Wyciszenie (obecność ciałem, a nie duchem).
  • Wyprowadzenie się z domu.

FORMY UZALEŻNIANIA

  • ograniczanie ilości snu;
  • dieta najczęściej wegetariańska;
  • wprowadzenie technik medytacyjnych
  • ciągła, nie ciężka praca
  • zastępowanie wszystkiego grupą;

PRZECIWDZIAŁANIE I POMOC

  • Zebrać maksymalnie dużo informacji o grupie (kto, gdzie, kiedy, jak?).
  • Za wszelką cenę podtrzymywać kontakt z dzieckiem.
  • Dawać ciągle odczuwać, ma do kogo wrócić i że ktoś na nie czeka.

Robert B. Cialdini, profesor psychologii Arizona STate University, spedzil ponad 15 lat na naukowych badaniach procesow poprzez ktore
ludzie sa przekonywani i podejmuja decyzje, i wyliczyl 6 podstaw owychspolecznych i psychicznych zasad, bedacych podlozem tysiecy taktyk, ktorych uzywaja praktycy od przekonywania i naklaniania do ustepstw.

Te zasady to:

  • Zasada wzajemności
  • Zobowiązanie i konsekwencja
  • Dowód społeczny ("inni tak robią")
  • Lubienie kogoś (przeniesienie uczuć)
  • Autorytet (nabieramy sie na pozory)
  • Niedobór czegoś ("może zabraknąć")

Zasada wzajemności

Jedna z najbardziej rozpowszechnionych i podstawowych norm ludzkiej kultury jest zawarta w zasadzie wzajemności; ta zasada wymaga, by w jakiś sposób rewanżować się sie za to, co od kogoś otrzymujemy; poprzez zobowiązanie tego, kto otrzymuje, do odpłacenia czymś w przyszłości, zasada ta pozwala dawać w zaufaniu, ze nie jest to stracone; poczucie zobowiązania na przyszłość czyni możliwym powstawanie stałych relacji, transakcje, i wymiany, które są korzystne dla społeczności; dlatego wszyscy są od dziecka ćwiczeni, by jej przestrzegać, inaczej spotkają sie z poważna dezaprobata; decyzja zgody na czyjeś zadanie jest często pod wpływem tej zasady; dlatego jedna ze skutecznych taktyk jest danie czegoś, zanim sie poprosi; wyzyskiwanie przez ta taktykę udaje sie dzięki trzem właściwościom zasady wzajemności: - jest skrajnie silna, często przewyższająca wpływ innych czynników - zasada działa nawet na te decyzje, o które jeszcze nikt nie prosi - może dawać nierówną wymianę - zysk dużo większy od "prezentu"; odmiana tej metody jest zaoferowanie ustępstwa, by w zamian uzyskać inne ustępstwo - jedna z procedur jest zadanie czegoś, czego ktoś na pewno nie zechce dąć, a potem zmniejszenie zadania, "ustąpienie", by ten ktoś tez ustąpił, i dal to, o co tak naprawdę chodziło; dodatkowo przy metodzie tej większa jest szansa zgody na przyszłe zadania.

Obrona
Nie odrzucenie "prezentu”, lecz przyjecie go w dobrej wierze, i reinterpretacja, kiedy dający prezent pokaże, że chce na tym zyskać - to pozwala nie odczuwać otrzymania prezentu, jako zobowiązania.

Zobowiązanie i konsekwencja

Ludzie pragną być konsekwentni w swoich słowach, wierzeniach, celach i czynach - ta tendencja ma trzy źródła: - dobra osobista konsekwencja jest wysoko ceniona w społeczeństwie - konsekwentne zachowanie korzystne podejście do codziennego życia - konsekwentna orientacja pozwala na cenny skrót poprzez komplikacje współczesnej rzeczywistości; przez konsekwencje wobec wcześniejszych decyzji, zmniejsza sie potrzeba, by na przyszłość wciąż od nowa zastanawiać sie jak postąpić w podobnej sytuacji - można przypomnieć sobie wcześniejsza decyzje i postąpić konsekwentnie względem niej; kluczem do wykorzystania jej do presji jest początkowe zobowiązanie: potem ludzie są bardziej skłonni zgodzić sie spełnić zadanie, które "trzyma się" z poprzednim zobowiązaniem; wielu "przekonywaczy" stara sie nakłonić ludzi do przyjęcia początkowej pozycji pasującej do tego, czego zamierzają później sie domagać od nich; takie zobowiązania są bardziej skuteczne, gdy są aktywne, publiczne, wymagają wysiłku, by je podjąć i są widziane, jako wewnętrznie umotywowane (niewymuszone); skoro raz ktoś przyjmie pozycje, ma naturalna tendencja do zachowania sie w sposób będący uporczywa konsekwencja tej pozycji; chęć by być i wyglądać na konsekwentnego staje sie bronią o dużych możliwościach wywierania wpływu, często powodująca działanie jawnie przeciwne swoim najlepszym interesom; decyzje o zobowiązaniu, nawet błędne, mają tendencje do utrwalania się, ludzie dodają na uzasadnienie słuszności wcześniejszych decyzji nowe powody i usprawiedliwienia; w konsekwencji zobowiązania działają nawet długo po zmianie warunków, ze względu, na które zostały podjęte; to zjawisko wyjaśnia skuteczność pewnych oszukańczych praktyk uzyskiwania ustępstw;

Obrona
Aby rozpoznać i oprzeć sie nieuczciwym wpływom nacisku konsekwencji na nasze decyzje by ustąpić, powinniśmy wczuwać się w sygnały pochodzące z dwóch miejsc w nas: z żołądka i z serca; sygnały z żołądka występują, gdy dociera do nas, ze jesteśmy popychani przez zobowiązanie i konsekwencje do zgody na zadania, o których wiemy ze nie chcemy ich spełniać; znaki z wnętrza serca najlepiej powiedzą, zanim to Bedzie dla nas jasne, ze początkowe zobowiązanie wynikło z wprowadzenia w błąd; wtedy należy zapytać samych siebie: czy wiedząc to, co teraz wiemy, wtedy - czy byśmy podjęli takie samo zobowiązanie?

Dowód społeczny ("inni tak robią")

Jednym ze środków określania, co jest poprawne jest znajdowanie, co inni ludzie uznają za poprawne; postrzegamy zachowanie, jako bardziej poprawne w jakiejś sytuacji w stopniu, w jakim widzimy, ze inni to czynią; ta zasada może być używana do stymulowania ustępstwa wobec zadania przez poinformowanie kogoś, ze wielu innych (im więcej, im bardziej znani, sławni, tym lepiej) juz sie na to zgodziło; ta bron wpływu dostarcza nam skrótu do oceny jak sie zachować, jednocześnie czyniąc nas podatnymi na atak kogoś, kto kłamie by cos zyskać; metoda ta jest najbardziej skuteczna pod dwoma warunkami: - niepewność (brak pewności, sytuacja nas przerasta, wtedy jesteśmy bardziej skłonni "postąpić tak jak inni" i uważać, ze to dobrze) - podobieństwo (ci "inni" są podobni do nas)

Obrona
By zmniejszyć podatność na fałszywy dowód społeczny trzeba być wyczulonym na wyraźnie podrobione "dowody", oraz rozeznawać, że to, co inni robią, nie powinno być jedyną podstawą naszych decyzji.

Lubienie kogoś (przeniesienie uczuć)

Ludzie maja więcej skłonności do mówienia "tak" tym, których znają i lubią; jedna z cech osoby wywierającej wpływ bywa jej atrakcyjność fizyczna - badania pokazują, że daje to więcej niż się uważa; daje ona efekt "halo" powodujący, ze bardziej dostrzega sie w niej inne pozytywne cechy; drugim czynnikiem jest podobieństwo - lubimy ludzi podobnych do nas i bardziej jesteśmy skłonni mówić im "tak", często bez przemyślenia decyzji; trzecim czynnikiem jest uznanie, jakkolwiek może to czasem zadziałać przeciwnie, gdy są zbyt przejrzyste, zwykle komplementy zwiększają lubienie i przez to ustępstwa; wzrastająca znajomość przez wielokrotny kontakt z osoba lub rzecz jest czwartym czynnikiem powodującym lubienie; ale taka relacja "działa" w zasadzie wtedy, gdy okoliczności kontaktu są pozytywne, a nie negatywne; taka szczególnie dobrze działającą pozytywną okolicznością, jest wspólne działanie zakończone sukcesem; piątym czynnikiem jest zwyczajne przywiązanie - przez łączenie osoby lub rzeczy z czymś pozytywnym uzyskuje sie udział w tej "pozytywności"; może tez być uzyskiwane skojarzenie sie z lubianym wydarzeniem i dystansowanie sie do tych nie lubianych w oczach obserwatora;

Obrona
Potencjalnie skuteczna strategia zmniejszająca niechciany wpływ lubienia na decyzje wymaga specjalnego uczulenia na doświadczenie niechcianego lubienia; gdy rozpozna sie, ze w jakichś okolicznościach kogoś sie za bardzo lubi, trzeba w swoim umyśle rozdzielić tego, kogo lubimy, od jego oferty, i decydować tylko na podstawie merytorycznej oceny samej oferty.

Autorytet (nabieramy sie na pozory)

Badania Milgrama nad posłuszeństwem wykazały wielka skłonność do ustępstw wobec żądań autorytetów (chodziło w nich o podawanie komuś bodźców prądem - duża część badanych doszła do zagrożenia życia - tak naprawdę było ono symulowane); siła tendencji do podporządkowania sie uznanym autorytetom pochodzi z systematycznej praktyki nakierowanej na wpajanie ludziom poczucia, ze takie posłuszeństwo tworzy właściwe postępowanie; dodatkowo, jest to dostosowanie sie do tego, ze ci, którzy maja autorytet, zwykle maja wiedze, mądrość, i sile; z tych powodów, zdanie sie na autorytet może wystąpić bez namysłu, jako odruch przy decydowaniu; gdy reaguje sie na autorytet w automatyczny sposób, jest tendencja by reagować raczej na symbol autorytetu, niż na rzeczywisty autorytet; badania pokazały, ze trzy typy symboli są tu skuteczne: tytuły, ubiór, samochody; oraz, ze osoby, na które wpływano w ten sposób, nie doceniały tego wpływu na ich decyzje;

Obrona przed szkodliwymi skutkami tego wpływu - przez zapytanie sie: - czy ten autorytet rzeczywiście jest ekspertem? - Na ile można mieć do niego zaufanie (np. do jego uczciwości)? Pierwsze pytanie odciąga uwagę od symboli, a kieruje ja na dowody, ze to jest autorytet; drugie doradza, ze nie tylko wiedza sie liczy; trzeba tez ostrzec przed technika "poprawiania zaufania", najpierw ktoś sugeruje drobna negatywna cechę siebie, by stworzyć percepcje siebie, jako uczciwego, i przez to dalsze informacje wyglądały na bardziej wiarygodne dla osoby przekonywanej.

Niedobór czegoś ("może zabraknąć")

Według tej zasady, ludzie bardziej cenią możliwości, które są mniej osiągalne; użycie tej zasady polega na zasugerowaniu, ze oferta jest ograniczona w czasie; zasada działa z dwóch powodów: - ponieważ rzeczy trudniejsze do zdobycia są zwykle cenniejsze, brak osiągalności danej rzeczy świadczy o jej, jakości - gdy rzeczy przestają być osiągalne, tracimy możliwość wyboru; według teorii reakcji psychologicznej, odpowiadamy na utratę możliwości chceniem by cos mieć, bardziej niż przed ta utrata; badania pokazały, ze ograniczony dostęp do wiadomości powoduje, ze ludzie bardziej chcą ja otrzymać, bardziej ja cenią, i ona bardziej ich przekonuje; gdy jest cenzura, to zjawisko występuje nawet wtedy, gdy wiadomość nie zostanie odebrana; gdy jest odebrana, skuteczność jest większa, gdy jest odczuwana, jako zawierająca informacje, która jest dostępna tylko dla wybranych (np. "tylko my mamy prawdę"); są dwie okoliczności zwiększające skuteczność działania tej zasady: - to, co ostatnio przestaje być osiągalne, ceni sie najwięcej - bardziej przyciąga niedobór czegoś, o co konkuruje sie z innym trudno jest ustalić poznanie wobec nacisku niedoboru, ponieważ ma on zdolność budzenia emocji, które utrudniają myślenie;

Obrona
Można próbować odczytać, jako alarm pospiech wzbudzony przez sytuacje, gdy jest niedobór, i skoro jesteśmy zaalarmowani, możemy podjąć kroki by ochłonąć z emocji i ocenić meritum tej propozycji.

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up