logoRSS
 
 

Marność świata - konspekt klasa 1 gimnazjum

Kategoria: Konspekty i scenariusze, dodał: WK, 26.01.2010, odsłon: 29423, druk

Temat:

Na wszystko przyjdzie czas

Klasa:

1 Gimnazjum

Cele:
  • Uświadomienie uczniom wagi czasu, jako daru Boga.
  • Zatrzymanie i refleksja nad pojmowaniem wydarzeń swego życia w świetle księgi Koheleta.
Wprowadzenie:

Czy czasem zastanawiasz się nad sensem tego, co robisz, co przeżywasz? Co cię w życiu spotyka? Nie jesteś osamotniony w tym poszukiwaniu odpowiedzi. W Biblii, która jest księgą odpowiedzi na prawdziwe ludzkie problemy i pytania, znajdują się księgi mądrościowe. Obok nich można w niej znaleźć także: księgi prorockie i historyczne. Jednym z pism mądrościowych jest księga Koheleta lub inaczej zwana Eklezjasty.
Słowo, nazwa księgi oznacza "człowieka głoszącego w zgromadzeniu". Przyjrzyjmy się temu, co takiego on ogłasza:

Rozwinięcie:

"Marność nad marnościami, powiada, Kohelet, marność nad marnościami - wszystko marność. Cóż przyjdzie człowiekowi z całego trudu, jaki zadaje sobie pod słońcem?
Pokolenie przychodzi i pokolenie odchodzi, a ziemia trwa po wszystkie czasy.  Słońce wschodzi i zachodzi, i na miejsce swoje spieszy z powrotem, i znowu tam wschodzi. Ku południowi ciągnąc i ku północy wracając, kolistą drogą wieje wiatr i znowu wraca na drogę swojego krążenia. Wszystkie rzeki płyną do morza, a morze wcale nie wzbiera; do miejsca, do którego rzeki płyną, zdążają one bezustannie. Mówienie jest wysiłkiem*: nie zdoła człowiek wyrazić [wszystkiego] słowami. Nie nasyci się oko patrzeniem ani ucho napełni słuchaniem. To, co było, jest tym, co będzie, a to, co się stało, jest tym, co znowu się stanie: więc nic zgoła nowego nie ma pod słońcem. Jeśli jest coś, o czym by się rzekło: «Patrz, to coś nowego» - to już to było w czasach, które były przed nami. Nie ma pamięci o tych, co dawniej żyli*, ani też o tych, co będą kiedyś żyli, nie będzie wspomnienia u tych, co będą potem.
"Koh 1,1-11

Można odnieść wrażenie, że autor nazywa wszystko marnością, czymś przemijającym i nieważnym, czym nie warto sobie zawracać głowy. Jednak za chwilę pisze znów tak:

"Wszystko ma swój czas, i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem:
Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono, czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania, czas płaczu i czas śmiechu, czas zawodzenia i czas pląsów, czas rzucania kamieni i czas ich zbierania, czas pieszczot cielesnych i czas wstrzymywania się od nich, czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania, czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia, czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju.
" Koh 3,1-8

Mimo iż autor przyznaje, że wszystko już było lub nie ma wartości trwałej, równocześnie zauważa, że wszystko w życiu ma swój porządek i czas. Z korzyścią dla człowieka jest dobrze przeżyty czas, jaki otrzymał. Namawia nas do docenienia tego daru, ale też daje nadzieję, że obok czasu płaczu jest także czas pociechy, bo przecież nic nie jest wieczne.

Kohelet kończy swe dzieło, takimi słowami:

"Koniec mowy. Wszystkiego tego wysłuchawszy: Boga się bój i przykazań Jego przestrzegaj, bo cały w tym człowiek! Bóg, bowiem każdą sprawę wezwie na sąd, wszystko, choć ukryte: czy dobre było, czy złe."

Wskazuje on na wartość nieprzemijającą, stałą i wieczną, na Boga. Powinniśmy żyć według prawa Bożego, gdyż Bóg nie przemija, jego mądrość jest wieczna, niezmienna. Wszystko, co posiadamy jest od Boga i On będzie sądził człowieka.

Zastosowanie:

Szanuj swój czas i czas innych ludzi. Traktuj go jak dar nie jak coś, co trzeba stracić. Zaplanuj swój dzień i znajdź w nim chwilę na wszystko, czego ci trzeba.

Notatka:

Na pierwszy rzut oka może się wydać, że jest to księga Koheleta jest kreślona ręką pesymisty. W rzeczywistości jednak autor mówi o swoich poszukiwaniach, o drodze wiodącej do zdobycia mądrości. Posiadanie zaś mądrości nie jest źródłem pesymizmu, lecz wielkiego szczęścia.  Autor bierze po kolei wszystkie wartości doczesne, łącznie z genialnymi zdolnościami, i w jego ręku wszystkie one rozsypują się w proch.

"Marność nad marnościami - wszystko marność". Nie chodzi mu o zlekceważenie doczesności. Chodzi o jej obiektywną ocenę. Człowiek ma prawo, a nawet powinien, sięgać po wszystkie wartości, które są w zasięgu jego ręki, ale musi pamiętać, czym one są. I na tym polega według Koheleta mądrość.

Jest tylko jeden skarb, który nie rozpada się w ręce Koheleta. To zawierzenie Bogu. Właśnie ta wiara czyni Księgę Koheleta fundamentem biblijnego realizmu. Wszystkie dobra doczesne są darem Boga, ale wszystkie są przemijające i wzywają do szukania oparcia w Nim.

Uwagi:

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up