logoRSS
 
 

Z wielkiego serca ks. Bosko

Kategoria: O katechezie, dodał: WK, 31.01.2010, odsłon: 114911, druk

System prewencyjny

Św. Jan Bosko pozostawił jako dziedzictwo dla Kościoła i ludzkości swoją świętość zasadzającą się na wielkiej miłości do Boga i całkowitym zaangażowaniu duchowym i społecznym na rzecz młodzieży.

Aby jego dzieło nie zamarło, po swojej śmierci powołał do życia Zgromadzenie Salezjańskie (SDB), Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki (CMW) i Stowarzyszenie Współpracowników.

Mają oni kontynuować dzieło ks. Bosko na rzecz młodzieży na całym świecie, zachowując ducha salezjańskiego i stosując System Prewencyjny (Uprzedzający), który jest swoistym "przypomnieniem jego działalności jako wychowawcy".

"System Prewencyjny nie jest instruktażem lub traktatem pedagogicznym, lecz… konkretnym, udanym doświadczeniem, które może stać się wzorem i inspiracją dla tych, którzy pragnę wykorzystać "pamięć" tamtego doświadczenia, zdolnego dostosować się do zmieniającej się sytuacji młodzieży. Przyniosło ono i przynosi nadal bardzo dobre rezultaty: jego fundamentem jest inspiracja prawdziwie ewangeliczna" (Ks. Egidio Vigano, siódmy następca ks. Bosko)."

Ks. Bosko napisał:
" Istnieją dwa systemy, które są stosowane w każdym czasie w wychowaniu młodzieży: prewencyjny i represyjny. System represyjny polega na tym, aby zaznajomić poddanych z obowiązującym prawem, mieć nadzór nad tymi, którzy go nie przestrzegają, a później wymierzyć należną karę… Odmienny jest, przeciwny, powiedziałbym, system prewencyjny.

Polega on na zaznajomieniu z przepisami i regulaminami danego Instytutu (Ośrodka), a potem na dopilnowaniu tego, aby wychowankowie znajdowali się zawsze pod czujnym okiem dyrektora i asystentów, którzy jak kochający ojcowie rozmawiają z nimi, służą za przewodników w każdej sytuacji, udzielają rad i dobrodusznie korygują; a wszystko to oznacza: nie dać im możliwości popełniania uchybień.

Ten system zasadza się na rozumie, religii i dobroci, tak więc wyklucza cielesną karę, a także zakłada unikanie kar lekkich. Wydaje się, że ten jest do przyjęcia…".

I ks. Bosko podaje racje dla tego swojego wyboru, czerpiąc nie z książek pedagogicznych, ale ze swojego wieloletniego doświadczenia jako wychowawcy młodzieży.

Z powodu swojej wieloletniej działalności na rzecz młodzieży, całkowitego poświęcenia jej swojego czasu, swojej inteligencji i kreatywności, jednym słowem - całego swojego życia, ks. Bosko został nazwany "Świętym młodzieży".

Sto lat po jego śmierci, 1988 r. Kościół, poprzez papieża Jana Pawła II, oficjalnie ogłosił go "Ojcem i Nauczycielem młodzieży", czego dał wyraz w specjalnym Liście "Iuvenum Patris" (Ojciec młodzieży).

Oto najbardziej znaczące fragmenty tego Listu:

Jako świętego stawia się go, z całą właściwą mu oryginalnością, w szeregu wielkich Założycieli Instytutów Zakonnych w Kościele. Wyróżnia się wieloma cechami, jest twórcą prawdziwej szkoły nowej i pociągającej duchowości apostolskiej.

Szerzycielem szczególnego nabożeństwa do Maryi Wspomożycielki Wiernych i Matki Kościoła; jest przykładem lojalnego i odważnego rozumienia spraw kościelnych, które przejawiał w delikatnym pośredniczeniu w trudnych wówczas stosunkach między Kościołem i państwem, jest realistycznym i praktycznym apostołem, otwartym na zdobycze nowych odkryć, jest gorliwym organizatorem misji w rozumieniu prawdziwie katolickim.

Jest, i to w sposób najznakomitszy, przykładem umiłowania młodzieży, zwłaszcza ubogiej, dla dobra Kościoła i społeczeństwa; jest mistrzem skutecznego i genialnego sposobu wychowania, którego należy strzec jak cennego daru i który trzeba rozwijać

Gdy chodzi o ks. Bosko, założyciela wielkiej rodziny duchowej, można powiedzieć, że charakterystyczny rys jego "genialności" wiąże się z praktyką wychowawczą, którą on sam nazwał "systemem prewencyjnym".

Jest to w jakiś sposób synteza jego myśli pedagogicznej i profetyczne orędzie pozostawione przez niego duchowym synom oraz całemu Kościołowi, wzbudzające jednocześnie zainteresowanie i uznanie uczonych pedagogów…

W Kościele i w świecie całościowa wizja wychowawcza, jaką wcielał Jan Bosko, oznacza realistyczną pedagogię świętości.

Trzeba jak najszybciej przywrócić prawdziwe pojęcie "świętości", jako elementu życia każdego wierzącego.

Oryginalność i śmiałość postulatu "świętości młodzieńczej" jest istotną wartością sztuki wychowawczej tego wielkiego Świętego, który słusznie może być nazwany "mistrzem duchowości młodzieżowej".

Jego niezwykły sekret polegał na tym, że nie zawiódł nigdy najgłębszych pragnień młodzieży (chęci życia, pragnienia miłości, otwarcia duszy, radości, wolności, nastawienia ku przyszłości), a równocześnie prowadził ją stopniowo i w sposób konkretny do przekonania, że tylko poprzez życie w łasce, to jest w przyjaźni z Chrystusem w pełni realizują się autentyczne ideały".

Tekst za: http://www.donbosco-torino.it/pol/page9.html

 
Autor wyłączył komentowanie tego wpisu
up